romantikler buraya :-D

Batan güneşe bakarken hep ağlarım
Etrafta kim kalmış teselli ararım
Dert üstüne gelen dertlere yanarım
Ağla gözlerim ağla hani sevdiklerim

HÜZÜN

Ne güzel sevmek-sevilmek,

İnsanı,doğayı,kuşları sevmek,

özlemle dolu her dakika ardında sevgiliye koşmak

kırlarda dolaşmak,kollarında uyumak..

bir seni sevdiğimi sanmıştım,

ama en acı darbeyide sen vurdun,

senle birlikte anılarımı da sevmiştim

hiç düşündün mü..sen de ben olduğumu

sensiz anlamsız olacağımı,olsun be gülüm

sen de git güle güle,bu gönül alıştı hüzüne..

daha da mesaj yazmıcam bu foruma bu son :lol: 28 i buldum

GÖNÜL YOLU

Hep arayışta oldu bu Gönül,kalmadı çekmediği cefa,

tam mutluyum dedi,hep hüsranla bitti..

herşeyi sevdi bu Gönül,kaybetsede hep sonunda

neyi mi sevdi,neyi mi kaybetti? der gibisiniz

anlatayımda ;ruhunuz dinlensin..

hep bekleyen oldu,bu gönül

hep kırıldı,aşk ta da meşk te de,

kimine fazla değer verdi,kimini ölüm den öte sevdi,

güzel yari sevmek değilmiş hasıl olan,

koparsan İman dan sevgi de hoş kalmaz,gönülde,

meğer arayış boşa imiş,geç kaldın be Gönül,

önce kendini sevmeliymişsin,sonra kıymet bileni...B.USTA

MARMARALI ÇOTANAKLAR

Bir Ankara yolculuğu ile,3 kişi başladı bu sevda,

Zaman aktı geçti,5 olduk,35 olduk,

Gönlü sevgi dolu herkesi,aramızda bulduk,

Giresun du sevdamız,yollara koyulduk,

Kimi öğrenci,kimi işçi,kimi emekli

Kederde sevinçte,tek yürek olduk

MARMARALI ÇOTANAKLAR dediler bize

El ele tutunduk,bir aile olduk...------GÖNLÜ,KARŞILIKSIZ SEVGİDEN GEÇEN TÜM KARDEŞLERİME SELAM OLSUN,SİZLERLE OLMAKTAN ÇOK MUTLUYUM..B.USTA

sanırım çalıntı şiirlerde oluyo :D


Güzel Günler Göreceğiz

Güzel günler göreceğiz çocuklar
Motorları maviliklere süreceğiz
Çocuklar inanın, inanın çocuklar
Güzel günler göreceğiz, güneşli günler
Motorları maviliklere süreceğiz
Hani şimdi bize
Cumaları, pazarları çiçekli bahçeler vardır,
Yalnız cumaları, yalnız pazarları
Hani şimdi biz
bir peri masalı dinler gibi seyrederiz
Işıklı caddelerde mağazaları,
Hani bunlar
77 katlı yekpare camdan mağazalardır.
Hani şimdi biz haykırırız
Cevap:
Açılır kara kaplı kitap: Zindan
Kayış kapar kolumuzu
Kırılan kemik, kan
Hani şimdi bizim soframıza
Haftada bir et gelir
Ve, çocuklarımız işten eve
Sapsarı iskelet gelir
Hani şimdi biz
İnanın, güzel günler göreceğiz çocuklar
Güneşli günler göreceğiz
Motorları maviliklere süreceğiz çocuklar
Işıklı maviliklere süreceğiz
Çocuklar inanın, inanın çocuklar
Güzel günler göreceğiz güneşli günler
Motorları maviliklere süreceğiz

Nazım Hikmet

Zaman su gibi akmış,gamla keder le,

Gel gör ki ;anlatacak çok şey var Gönül de,

Ne sevmeyi bildin ne de ağlamayı ,

ben bittim,hüznün bitmedi be gönül,

Yalnızlığı seçtin hep,olmadı be gönül,

Önce kendimi sevmeliymişim,sonra değer bileni,

Olsun be,sende hiç mutlu olmadın mı Gönül

Mutluluk çiçeği,kuşları sevebilmekmiş,

Sen beni anlayamadın ya Gönül,boşa geçmiş bu ömür...


not : yazdığım şiirlerimin ,hiç biri alıntı değildir..

İki satır da ben garalayayım

Kopunca dalından bir tutam sevda
Yüreğimdeki ateş kül olurmu sandın.
Beşinci mevsimde açan bu çiçek
Öyle dört mevsimde solarmı sandın...

gurbet

toprak kokusuna,denizine ne hasret,

gurbetçi demişler hasret çekenlere,

mile oynadığım tozlu yolları,

kara lastik le top oynadığım yıllar aradığım

hartama oynadığım yayladaki çocukluğum

çok zalimsin be gurbet erken harcadın bizi

bazen diyorum da düşmeseydik gurbete

kalmasaydım pancar çorbasına hasret !

BİZ GİRESUN LUYUZ

Giresun luyuz biz arkadaş

Çotanak tır simgemiz

Vatan sevgisi ilkemiz

Gurbet sıla hep bir yüreğimiz

Sevinçte keder de hep beraberiz

Birimiz için ölüme gideriz

Kahpe likle bükülmez bileğimiz

Yanlış a dünya yı dar ederiz

Bayrağımızı gökten indirmeyiz

Ezan sesini hiç dindirmeyiz

Giresun için canımızı veririz

Giresunspor için yollara düşeriz

GİRESUN luyuz biz arkadaş !

yeşil pencerenden bir gül at bana
ışıklar dolsun kalbimin içine
geldim işte mevsim gibi kapına
saçlarımda bulut gözlerimde çiğ.......

Tarihin gözleri var, surlarda delik delik;
Servi, endamlı servi, ahirete perdelik...

Bulutta şaha kalkmış Fatih'ten kalma kır at;
Pırlantadan kubbeler, belki bir milyar kırat...

Şahadet parmağıdır göğe doğru minare;
Her nakışta o mana: Öleceğiz ne çare?..

Hayattan canlı ölüm, günahtan baskın rahmet;
Beyoğlu tepinirken ağlar Karacaahmet...

O manayı bul da bul!
İlle Istanbul'da bul!

İstanbul,
İstanbul...

Necip Fazıl KISAKÜREK... (Allah gani gani rahmet eylesin)

sen hasretlik çektin mi hiç,bilir misin bekleme yi?

göz lerinin içi gülsün diye herşeyi göze aldın mı,

inceden yağmur sesinde hayallere daldın mı

gün batımın da şiir yazdın mı,acı çekerken..

onsuz yaşamaktansa kürek mahkumu olmayı seçtin mi

gözlerin kan ağlayana kadar mektup yazdın mı?

ya bir gün geri döner diye akrep ve yelkovan la dost oldun mu

onun bir tebessümü nü hayal ederek nefes aldın mı?

hiçbirini yaşamadım diyorsan,bana ölümüne sevmekten bahsetme sakın!

10 NUMARA

Daha ne bekledin benden
Seni deli gibi severken
Hicmi acimadin oynadigin duygularima
Yaslar gözümden süzülürken

Ama artik bittİ
Sanma hala aci cektigimi
Sana karsi icimde ne öfke var
Ne intikam atesi

Sen bitirdin gözümde kendi kendini
Anladim degmezmis yüreksize senin gibi
Yaptiklarin benden birsey eksiltmedi
Aslinda sana tesekkür etmeli
Kazandirdigin tecrübe bana yetti

Sen zalimdin sen insafsiz bir zamanlar
Cezani cekeceksin ahlarim seni elbet bulurlar
Sana da bana kiydigin gibi kiyarlar
Ancak o zaman o kücük beynin anlar

Vuracak seni kendi ellerin
Onu arayacak gözlerin
Oynayacak seninle sevdigin
Bulacak seni bana ettiklerin

Dalgalar vururken kayalara
Martilar ucarken adalara
Geceler kavusurken sabahlara
Yar bana yaptiklarini hatirla

Bilmiyorum sebebini benimle dalga gecmenin
Bir zamanlar bendim senin tek sevdigin
Neden anlayamadim manasini
Tek kelime söylemeden beni oyuncak etmenin
Ama sunu bilki ben sana on numara büyük geldim

İÇİMDE BİR YERLERDE

VE ŞİMDİ KELİMELER KADAR YALNIZIM
BİR ODAM BİR BEN HAYATA KAPANMIŞIM
BAŞLAMAK ,İSTİYORUM YA TEKRARDAN
YA DA ÇEKİP GİTMEK VARMAK İSTİYORUM HAYALLERE…

ALDIĞIM NEFES KADAR ÜŞÜYORUM
VERDİĞİM SOLUK KADAR ACIYOR BEDENİM
ŞİMDİ YALNIZIM BİR ODAM BİR BEN
VE İÇİMDEKİ ACEMİ ŞAİİRİN
BURUŞUK KAĞITLARDA GİZLİ SAKLI ŞİİRLERİ

KARANLIĞIN BUZ GİBİ GECELERİNDE
RÜZGARIN SESİNİ DİNLİYORUM PENCEREMDE
SESSİZLİK ÇIĞ GİBİ ÜZERİMDE
BİLİYORUM ÇIKMAZ OLAN
SONU OLMAYA N BİR YERE VARIYORUM

GİDİYORUM BİR HAYALLERİM BİR KAĞIDIM
VE BİR BEN BİR HAYAT İŞTE
ONUDA GÖTÜRÜYORUM
SONSUZ KERE

VE SONSUZ KERE ANLIYORUM
BEN YAŞAMIYORUM ASLINDA
ÖLÜM ARDIMDA SESSİZ ADIMLARDA
BELKİ HİSSETTİĞİM DUYGULARIMDA
YA ONA GİDİYORUM YA DA ÇÖZEMEDİĞİM
VARAMADIĞIM YOLLARA…..

Belki İnanmayacaksın sözlerime
Belkide Hİç mi hiç aldırmayacaksın
Bu sabah gözlerimi açtuğımda tenin tenimdeydi
Ellerin ellerimdeydi, gözlerinse salıvermişti uykuya kendini
Anlayamıyordum tıpkı senin şuan anlayamadığın gibi
Burası neresiydi ve ne zaman gelmiştik buraya
Derken buğulanmış gözlerini açıp öpüverdin beni
O an sorulara değil mutluluğa aktım seninle
Sımsıkı sarıldım anlamsızlıklara inat sana
Bİranlıkta olsa kaybolmuş ruhumu hissettim bedenimde
sonra yüzümde ılık bir ıslaklık
Gözlerim araladım sen yoksun ve burası orası değil
Ne yazıkki özlemle dolu bir rüyaymış
Gece sende oyle bir kalmışımki bilinç altım bile esirin olmuş
Ve şimdi gözlerimi yeniden kapatıyorum esirin olmuş bedenimle
Tekrar sana geliyorum....


Kendi yazdıgım bir siir !..
by TuNc

Sen beyaz gökyüzünün altında açmış yeşil... Kırıkhayallerin başkentinin üzerinde açan güneş... Unutulmuş,uyutulmuş bir halkın kükreyişi... Senden aldık biz kuvvetimizi... Sensin yollara düşme sebebimiz... Hadi dur deme bize..! Bizler senleyiz,her an her nerdeysen... Ve bil;yakışmaz Osman Ağanın çocuklarına diz çökmek... Bu şehir hiç esir düşmedi... Bu kale başka bir bayrak görmedi... Anla sen hiç bir yer gibi değilsin... Yok sana bir eş değer... Hadi biz hazırız savaşmaya... Bu yolda şehit olmaya...

Sevgilim son sözlerim olsun bunlar...
Zaten bende beni anlatabilecek bir ben kalmadı...
Ne söyledimse anlıyamadın beni...
Haklıydın birazda belki..!
Hangi söz,hangi cümle,hangi şiir,hangi destan anlatabilirdi bendeki seni...
Yeter deme susturma ne olursun...
Zaten az sonra yorgun bedenimi alıp sana küsüp gideceğim...
Bilmem hangi köşede düşer,ölür bilemem...
Çok yoruldu,seni terkedişi bundan böyle kaldırmaz...
Sana ruhumu bıraktım,hep yanında olacak...
Benden sonra sen yaşarken sana seni aşkı anlatacak...
Ona iyi bak o çok sevdi seni...

Daha bir karanlık bu gece...
Biliyor sanki beni terkettiğini...
Sert rüzgarlar esiyor yüzüme vurup sana doğru...
Açık balkon kapından perdelerini aşıp...
Haykırışlarımı getiriyor sana...
Uyandırıyor seni,bensiz ilk gecende yeni rüyyalarından...
Kalkıyorsun balkon kapını kapatmaya...
Yine kapatıyorsun bana,rüzgarlarla gelen feryadıma kapını...
Duyuramıyorum sesimi artık sana...
Düşüyor acım damla damla göz yaşlarımla...
Sana getiriyor gecenin rüzgarları göz yaşlarımı...
Camın kapalı,kapın kapalı...
Vuruyor camına göz yaşlarım yağmur damlası olup...
Her damla sana daha çok huzur veriyor...
Sen seversin bilirim yağmurlarda uyumayı...
Sen uyuyorsun ben camına tıklıyorum...
Ben ateşlerde yanarken senin acından...
Yinede damla damla göz yaşlarımı camına yolluyorum...
Camına vuruyorum düşüyorum toprağa karışıyorum...
Sana huzur toprağına bereket oluyorum,
Ben ölürken bile seni hala çok seviyorum . . .

Baş kaldırdı gönlüm,isyan ediyor...
Hala nasıl sever onu,anlamıyorum...
Hadi bırak o vefasızı dön gel diyorum...
Dönmüyor geriye,acı çekiyor...

Korkuyorum ey gönlüm;öleceksin yolunda...
O vefasız gülüp geçecek sana...
Şehit oldum sanacaksın sen ama...
Cehennem ateşlerinde yanacaksın sen...

Kaç mevsim,kaç yıl geçti farkındamısın...
Seni kabul etmez,sen bir şaşkınsın...
Aptalsın ey gönlüm sen bir aptalsın...
Gururu ayaklar altına serdin...
Bir kahbe uğruna,boynumu eğdin...

Bilemezsin sevdamı ne çok sevdim seni esmer kız...
Sözlere sığmazdı,anlatamadım...
Gözlerimde yoktu o kadar yaş....
Sana yeteri kadar ağlayamadım...
Ne seni yaşadım,ne yaşayamadım...

Yan dağlar yan sende yüreğine yan
Ardına düşen kahpe yalnızlığına yan
Bir avucuna gül dökmüşler ,boş kalan diğerine yan
Anlaki sen değilsin tek, yalnız kalan...

Karış karış seni okşayan rüzgarın
Hani nerde şimdi, vefasızlığına yan
Can dediklerin şimdi birer birer boş aşiyan
Namert dedikleri sen değilsin, mertliklerine yan...

Bilal der ki; sorma derdimi yoktur anlayan
Yangın değildir yüreğimi dağlayan
Bir tutam hicran avuçlarımdan kayan
Sen beni boş ver yüce dostum kendine yan...

gözlerm oldu benım sevda nöbetim,
gelde bıtsın bende hasretin,
zamansız başladı bende sevgin,
GÖZLERİNDEN UZAK MECHUL HALDEYİM...

Duygu sağanagında ıslandı kalbim,
Çok hesaplı bır market merkezde ki BİM,
Biri kafama vuruyor acaba kim ?
BABAN olabılırmı benım küçük sevgilim...

saygılar...
devamı gelcek..

Nedendir de suna boylum nedendir
Bu geceki benim uyumadığım uyumadığım
Yaman derler ayrılığın derdine
Ayrılık derdine doyamadığım doyamadığım

Dostun bahçasına bir hoyrat girmiş
Gülünü dererken dalını kırmış
Şurda bir kötünün koluna girmiş
Şu benim öpmeye kıyamadığım

Kömür gözlüm der ki sevdim sakındım
İndim has bahçeye güller sokundum
Bilmiyorum nerelerine dokundum
Belli bir haberin alamadığım

Karacaoğlan der ki yandım ben öldüm
Her deliliği ben kendimde buldum
Dolanıp da kavil yerine geldim
Kavil yerlerinde bulamadığım

Nefes harceyleme salma araya
Bir özün bilmeze bildiremezsin
Müşteri olmadan gelip geçene
Gel al demeyinen aldıramazsın

Ne güzel kapıdır görünen kapı
Ordan gelir geçer kulların hepi
Yüzbin emek çeksen yapılmaz yapı
Kumdan duvar örme kaldıramazsın

Derviş Alim derki koyman hayını
Herkes beğenmiştir kendi huyunu
Dibi delik kaba hakkın suyunu
Taşıyıp yorulma dolduramazsın :P

O Şirin Sözlerine
Hayranım Gözlerine
Bakma El Sözlerine
Gel Yanıma Gel Gel

Aman Eller Görmesin
Sakın Eller Duymasın
Gel Yamma Gel Gel
Tomurcuk Nağmelerin
Çözüver Düğmelerin
Göreyim Siğnelerin
Gel Yanıma Gel Gel

Aman Eller Görmesin
Sakın Eller Duymasın
Gel Yamma Gel Gel :shock:

Seher yeli nazlı yare
Bildir beni bildir beni
Düşmüşüm elden ayaktan
Kaldır beni kaldır beni

Söyle güzeller şahına
Yüz süreydim dergahına
Zehir olan kadehine
Doldur beni doldur beni

Kul Ahmed'im gönül versem
Bağrında gülünü dersem
Senden gayrı yar seversem
Öldür beni öldür beni

[size=18][/Zalim Felek Duymadın Mı Sesimi
Sen Yaralı Değilsin Ki Bilesin
Bilemezsin Matemimi Yaşımı
Sen Yaralı Değilsin Ki Bilesin

Gurbet Elde Günde Ömrüm Çürüyor
Eller Beni Bir Biçare Biliyor
Akarsuya Gelen Bir Tas Vuruyor
Sen Yaralı Değilsin Ki Bilesin
size]

Şu Sazıma Bir Düzen Ver
Teller De Muradın Alsın
Gel Beni Bir Tenhada Gör
Diller De Muradın Alsın

Gel Gidelim Bizim Ele
Düşmeyelim Dilden Dile
Diken Sarmış Gonca Güle
Güller De Muradın Alsın

Al'izzetim Görüşelim
Bugün Bayram Barışalım
Aç Kolların Sarışalım
Kollar Da Muradın Alsın

Kız Senin Belin İnce
Üzülürüm Görmeyince
Dün Rüyamda Gördüm Seni
Seninleyim Gündüz Gece

Çık Yukarı Yukarı
Göğemi Değeceksin
Evlensene Sevdiceğim
Bekar Mı Gezeceksin


AYAZAĞA MURAT A.

Ey erenler bir kamile danıştım
Er olana edep erkan hoşumuş
Kalırsa dünyada insanlık kalır
Kuru hayal fani dünya boşumuş

Vefasız tabipten derman olur mu
Ufacık pınardan Ceyhan olur mu
Ta ezelden karga şahan olur mu
Adem aslı asıllara başımış

Dünyada delinin teki Mahzuni
Yaktı seni içindeki Mahzuni
Dile kolay bunca yükü Mahzuni
Yıllar yılı taşımış da taşımış

Yaban gülü müsün sarp kayalarda
EI değmeden solacağın belliydi
Ey vefasız derde saldın başını
Taştan taşa çalacağın belliydi

A güzelim nerde kaldı o günler
Pişman olmuş yataklarda iniler

Kara çalı gül olamaz demiştim
Üç beş katre sel olamaz demiştim
Elin kızı kul olamaz demiştim
Melül mahsun kalacağın belliydi

A güzelim nerde kaldı o günler
Pişman olmuş yataklarda iniler

Serhat âşık telin sazın yanında
Sahı server o alvazın yanında
Göz bebeğin yaranların yanında
Sulari'siz kalacağın belliydi

A güzelim nerde kaldı o günler
Pişman olmuş yataklarda iniler

Bir sevda masalıydı geçmişte derin izler bırakan,

neden duruldun,dargın mı sın dediler Gül' e..

severmiydim dargın olsam bu kadar

çekermiydim ,umutsuz da olsam bu hasretliği

her vapur yanıştığında,iskeleye koşarmıydım

tebessümün aklıma gelirde yağmur da seni dinlermiydim..

efkarından kuşlara şarkı sölermiydim

yıldızlara dalıpta her gece şiir yazarmaydım sana

her güneş doğuşunda gökyüzünde resmini ararmıydım,

ben seni beklerken,daha da sevmişim be GÜL'üm..

Çakmak Osman kardeşime selam olsun !

Biz ayak uçlarındaki karlara aldırmadan güneşli sabahlara doğmayı özenen iki deli gelinciktik..Zamansız açtık baharlara..Zamansız uyandık kış uykularından..Birbirimizin yüzünde gördüğümüz gülüşleri bahar sandık..Oysa biz kökleri toprakta kalacak bir gelinciğin bir kış sabahı güneşe gülümsemesi kadar imkansızdık…

Bir sevda masalıydı geçmişte derin izler bırakan,

neden duruldun,dargın mı sın dediler Gül' e..

severmiydim dargın olsam bu kadar

çekermiydim ,umutsuz da olsam bu hasretliği

her vapur yanıştığında,iskeleye koşarmıydım

tebessümün aklıma gelirde yağmur da seni dinlermiydim..

efkarından kuşlara şarkı sölermiydim

yıldızlara dalıpta her gece şiir yazarmaydım sana

her güneş doğuşunda gökyüzünde resmini ararmıydım,

ben seni beklerken,daha da sevmişim be GÜL'üm..

Çakmak Osman kardeşime selam olsun ! Bir insan tarafından anlana bilmek ne güzel...Benden başkada yanlızlıklardan mutlu olabilecek kadar çaresiz bir o kadarda yanlızlıklardan korkmayacak kadar cesur bir arkadaştan böyle içi dolu anlamı yoğun cümlelerden kurulu bir şiirin ardından selamlanmak sonsuz mutluluk verdi teşekkürler Birol Abi,yüreğine sağlık....

Haberin var mı taş duvar?
Demir kapı, kör pencere,
Yastığım, ranzam, zincirim,
Uğruna ölümlere gidip geldiğim,
Zulamdaki mahzun resim,
Haberin var mi?
Görüşmecim, yeşil soğan göndermiş,
Karanfil kokuyor cıgaram
Dağlarına bahar gelmiş memleketimin...

Karanlik gecede önemli degildir yildizlari görmek.Gündüzleri yildizlari görebilmek marifet, asik olmak önemli degil bir ömür boyu sürdürmek marifet. :lol: :lol:

Birini sevdiginde her seyi yaparsin
Aciklayamadigin her cilginca seyi yaparsin
Ay'i vurur, gunesi sondurursun
Birini sevdiginde…

Gercegi inkar eder yalana inanirsin
Gercekten ucabilecegine inandigin anlar olur
Ama yalniz gecelerin henuz yeni baslamistir
Birini sevdiginde…

Birini sevdiginde
Icinin derinliklerinde hissedersin
Ve baska hicbir sey fikrini degistiremez
Birini istediginde
Birine ihtiyac duydugunda
Birini sevdiginde

Birini sevdiginde ozveride bulunursun
Sahip oldugun her seyi dusunmeden verirsin
Ne olursa olsun her riski goze alirsin
Birini sevdiginde…
Evet Ay’i vurur gunesi sondurursun
Birini sevdiginde... :cry: :cry: :cry:

YOLDA YÜRÜRKEN KARINCAYI INCITMEMEK IÇIN YOLUNU DEGISTIREN BIZ,GİRESUNUMUZ SÖZKONUSU OLUNCA DÜNYANIN ATARDAMARINI KESIP TÜMALEMI YEŞİL BEYAZA BOYAMAKTAN ÇEKINMEYIZ!

*** BEYAZ ÖLÜM*** • Hayat artık acımasız oldu, insanlar hep nankör oldu. • Bir sevgilim vardı oda allahını tanımaz oldu. • Beyaz ölüm ugruna harcadı herşeyini. • Farkında degil hazırladı kefenini pessssssss !!! • Geziyor varoş sokaklarında bir delikanlı. • Kolları desen 3 -5 jilet yarası. • Hiç sorma kardeş oda bir kahbenin hatırası. • Sen bu degilsin başarabilirsin. • Ölüm bu kadar kolay olmamalı. • Şükret ama isyan etme hiçbir zaman allahına. • Durumuna baktım dikkat artık dostları tanımak çok zor. • Bunu gel birde bana sor pesssssss !!! • Bir arkadasım vardı sevgiyi aşk sandı sevdigi kız alçaktı. • Hiç aglamazdı onun için agladı. • Ona şarkılar türküler bagladı. • En sonunda zincirli kuyuda sallandı. • Biliyordum birgün beyaz ölüm beni saracak. • Arkadaslarım dostlarım bırakacak yalnız kalacam. • Ölümü düşündüm artık son pişmanlık neye yarar. • Biliyordum artık geçte olsa bizimde yaşamaya hakkımız var. • Çevremi tanıyamaz oldum artık mest oldum. • Vuruyorum şişelerin dibine dur diyen yokmu bana. • Zalimin zulmü neye yarar kaldım tek başıma İSYANKAR DERELİLİ

cüzdanım ésrar doLu gidiyorum kumara

dünyaLarı kayßéttim ama güLüşün on numara

asmışım résmini karşımdaki duvara

hér résminé ßakışta sarıyorum ßi cigara (: (:

Yine bir "Eylül"ü bitirdik.Eylül başlı başına bir mevsim, tarifi olmayan..Eylüllle ilgili bir veda dörtlüğü Edip Cansever'den...

Eylülsem, istemeden kırılıyorsam bazen
Dağınık, renksiz bir mozayık gibiysem
Üstelik yalnızsam bir de
Aynalardan duvarlara bir üzünç akıntısı
Bu dünyada çekingen olmak çok iyi bir şeydir baylar.....

"Kurşun yarası gibisin soğudukca acıyorsun.."


Bir kurşun yarasıdır yaşamak
İhanetin kol gezdiği şehirde
Yüreğin bir kaldırım taşı gibi
Her gün çiğnenirken inadına dayanmak
Dedim ya bir kurşun yarasıdır yaşamak
Karanlıkları sararken sevgili yerine
Ve onca kalp ağrına rağmen
O aklına gelince duraksamak
Tüm yarım kalmışlığına rağmen
Bir kurşun yarasıdır yaşamak
Rüzgarın aksine...

Bu şiiri dün akşam ki GİRESUNSPOR ile MALATYASPOR arasında oynanan T.F.F 1.ligi maçında GİRESUNSPOR'umuzu desteklemek için Malatya'da bulunan sekiz kahraman insan ve bu mutluluğu yaşamamızı sağlayan GİRESUNSPOR için yazdım.Onlara sonsuz teşekkürler ediyorum...


--- SEKİZ YİĞİDİN ON BİR ASLANI ---
Oradaydılar;kimselerin beklemediği zafer için...
Savaştan korkmadıkları için..
Savaşan on bir aslanını beklemek için...
Ordaydılar Giresun için...

Sekiz kişiydiler;sekiz yiğid,sekiz gardaş...
Sekiz bedende seksen bin gibiydiler...
On bir aslanlarını,canları gibi beklediler...
Yeşil Beyaz marşlarla zafere atıldılar...

Zafer inananlarındır demiş;o yüce Atam...
Atanın çocuklarıydılar,inandılar doğuştan...
Tirübündekiler,sahadakiler tek bir ruhtalar...
Her biri sanki TOPAL OSMAN AĞA'ydılar...
Topal Osman gibi Giresun için savaştılar...

YAZ BİTMESİN...
Sanki hiç vedalaşmamışım herhangi biriyle...
Sanki artık hiç özlemiyorum...Kimseyi...
Yazlıklardan ayrılan güneşten solmuş tişörtlerinin omuzlarında
getirirlerdi küçük yaz aşkının ayrılığını
Mektuplarla.arada bir güçlükle açılan telefonlarla yaşatılırdı biraz daha.
Yaz bitimi,20'li yıllarım başlayana dek daha derin acıtırdı kalbimi,
ve o zamanlar daha çabuk onarabilirdi kalbim kendini.
Bir ayrılığın,uzun bir yola çıkmanın,bir şehre son kez bakmanın,
burukluğu ile baş etmeyi öğrendim sonunda...

Eski ye duyulan derin bi özlem bu ,

herşeyin orjinal olduğu o eski günlere..

belki hayat çok zordu,çok kısıtlıydı imkanlar,

ama masumdu ve çıkarsız dı yaşananlar

yeşilçam daki filmler gibiydi yaşanan aşklar

siyah beyaz dı tüm perde,saf tı yaşanan duygular

eski boğaz daki aşk filmlerine mi dalsak

taverna müzikli eğlencelere mi ?

gerçekten eski kuşak yaşamış her şeyi

hemde katıksız-acıyı,sevgi yi,nefreti

keşke keşke diyorum eski kuşak olsaydım da;

ben de o güzel günleri yaşasaydım..

Gökyüzüne bakarım,
Ayseli göstermiyor...
Fallarada bakarım,
İllede seni diyor...

SANA ALO DİYORUM,
BENİ DUYMUYORMUSUN...
TELEFONA CEVAP VER,
ARTIK SEVMİYORMUSUN...

Mesajda çekmiyorsun,
Konturünmü bitti yar...
Ben divane aşığım,
Gezerim diyar diyar...

SANA ALO DİYORUM,
BENİ DUYMUYORMUSUN...
TELEFONA CEVAP VER,
ARTIK SEVMİYORMUSUN...

Yeter artık cevap ver,
Bir kere sesin gelsin...
Yeminimiz var bizim,
Böyle terkedemezsin...

SANA ALO DİYORUM,
BENİ DUYMUYORMUSUN...
TELEFONA CEVAP VER,
ARTIK SEVMİYORMUSUN...

GABAR ŞEHİTLERİNE..

Sen ki şehit Ana sı,arkamdan ağlama Ana,

Mübarek gecede vardık Mevla huzuruna,

Alnını dik ,yüreğin ferah olsun,şehitler ölmez ANA!

Benim için ağlayıpta şerefsizleri sevindirme Ana,

Giderken hakkını helal et demiştim

yüz yüze vuruşmaz bu köpekler düşersem şehit düşerim demiştim

gabar da cudi de çukurca da o sancağı indirmedim Ana

Bayrağına kanının rengini veren şehitlerden biride senin evladın Ana

Ağlama Ana,dönmezsem oğlumuda asker eyle,gönder bu dağlara

gönder ki Türk askeri bir şehit daha versin bu toprak uğruna

ağlama ana,VATANA bir değil bin turgaylar,mehmet ler feda

ŞEHİTLER ÖLMEZ,HAKKINI HELAL ET ANA..


RUHLARI ŞAD OLSUN,ALLAH C.C.AİLESİNE YAKINLARINA SABIR VERSİN..

SENİ ANLATABİLMEK GİRESUN um..

sen uğrunda herşeyi feda ettiğim

hüzünlü anlarda hep hayata tutunduğum

ne açlık ne susuzluk işlemez sen varken nefsime

sensiz nefes alsam da nafile

şanı şöhreti neyleyim sensiz

sen yağmur sonrası güneşimsin

yağmur çamur demeden senleyim her yerde

senle çoştuğum her yer bana memleket

senden uzaklarda olsam da her kalp atışım seninle

ne mECNUN un Leyla sı ne Kereem in Aslı sı

bu nefesi vermeden bitmez GİRESUN sevdası..

TÜM GURBETTEKİLERE SELAM OLSUN..B.USTA








sen yağmur sonrası güneşimdin

Hadi daha çekme benim sitemimi,
Çek git!eskiden utanmadan gittiğin gibi...
Hadi niye duruyorsun,
Çek git ama sende biliyorsun...
Yıkmaz artık beni,
Yıkamaz gitmelerin...

Hani kendine olan o eski güvenin,
Hani benim sevdiğim...
Hani nerde buğday tenlim,
Deniz gözlü sevgilim...
Giden oydu gelen kim!
Söyle bana söyle şimdi sen kimsin...

Hangi limanda kırıldı yelkenin,
Hangi dalga vurdu seni kenara...
Hani rüzgar nereye eserse oraya gidecektin,
Yoksa kabul görmedimi bu tezin...
Hadi yaralarını tamir et yüreğinin,
Yok burda sığına bileceğin bir yerin...
Daha fazlasını bekleme benden,
Bu limanda kalmadı bekleyenin...

Bu aralar buralar özledi seni,
Hani nerde o sevginin şekli...
Olmuyor sensiz çekilmiyor ki,
Aşkın en yakıştığı adam...

Gece yarıları aşkla uyanan,
Bir kaç kıtada aşkı anlatan...
Yüreğini dağlarla bir tutan,
Hani nerde şimdi benim KASIRGA'm...

Hadi gidebileceğin en uzak yere git bu gece...
Hadi beni bırak zifiri karanlıkta oracıkta...
Hadi sonra unut beni bıraktığın o uzak yeri...
Hadi sil beni bıraktığın yeri zamanı ve gerisini...

Hadi artık rahat uyu yatağında...
Hadi benim olmadığım rüyyalara dal...
Hadi yıldızı kaybolmuş gecende sen...
Hadi mutlu ol,hadi güneşi unut...

Hadi kalk kuşların ötmediği uçmadığı sabaha...
Hadi güneşin olmadığı sabahta balkonuna çık...
Hadi o dalgasız denizden içine bir nefes çek...
Hadi bensiz ilk gününe günaydın de..!

Hadi artık giy üzerini takılarını tak çık dışarı...
Hadi yorgunluğunu üzerinden atmış şehirde dolaş...
Hadi her şey ne güzel diye söylen ve mutlu ol...
Hadi mutluluktan ağla ve göz yaşlarınla kal....

KOMANDO OLMAK ONURUMDUR



OLUR YA BİR ÇATIŞMADA ÖLÜRSEM

ARKAMDAN YAS TUTMAYIN

BIRAKIN TOPRAĞIMDA RAHAT UYUYAYIM



BEDENİMDEN KOMANDOMU ÇIKARMAYIN

ONLAR BENİM GURURUMDUR

ÖLÜNCE KEFENİM OLACAK



BAŞIMDAN MAVİ BEREMİ ÇIKARMAYIN

O BENİM ŞANIM ŞEREFİM OLACAK



AYAĞIMDAN BOTLARIMI ÇIKARMAYIN

ONLAR NİCE YOLLAR AŞACAK

ŞEHİT OLURSAM SIRAT KÖPRÜSÜNDEN GEÇECEK



ELİMDEN TÜFEĞİMİ ALMAYIN

O BENİM MEZARIMA SEMBOL OLACAK



YARAMIN KANINI SİLMEYİN

AHİRETTE HESABI SORULACAK



GÖĞSÜMDEN KÖR KURŞUNU ÇIKARMAYIN

O BENİM MADALYAM OLACAK...



Hakkari - Çukurca - Üzümlü Jandarma Sınır Karakolu

ŞEHİT JANDARMA KOMANDO ONBAŞI

bu Şiir- 12 aralık 1993 te Çukurca da şehit düşen Sakarya doğumlu Zekeriye Gözyaman şehit olmadan 1 gün önce yazmıştır ve şahsi eşyaları arasından çıkmıştır..

Ne yar olur sana benden,
Ne sen benim olursun.
Beni bulmak istersen,
Boşlukta kaybolursun
:) :wink:

Gözlerimde gençlik günlerimden kalma bir resim,
Uğruna ömrümü yeniden sebil edebileceğim sevdiğim...
Sokağı döven ayak seslerim heyecandan yükseliyor,
Kalbimde bin bir umut oğul vermiş vaktini bekliyor,
Kaldırımlar, üzerine bıraktığım yalnızlığımı çekemiyor.
Biliyorum o balkonda yoksun şimdi sen,
Ah bir akıllanabilsem, bunu kalbime bir anlatabilsem!..

sessiz bir gecedeyim
isyan dolu yüreğimle
bağırsam yankılanır mı
yüreğimdeki çığlıklar
umut olur mu yolumuza
ümit eder miyiz yarınlara
zafer kokan yarınlara
ve 'SEN' elimi tutar mısın
karanlığın içinde
gözlerinle ışık verir misin
umut dolu yüreğime...

Bu da bize ait :):) Diğer TOpiklere attım ama herkesin dikkatini cekmesini istedim :):)

Öğrenci Marşı

Öğrenci Marşı ve Mazeretleri
Korkma ,bu sınıf toptan kalacak
Sınavlarda hep sana yardımcı olacak
Birler ,ikiler karnede parlayacak
Onlar senindir hocam ,senin eserindir ancak.

Çatma kurban olayım çehreni ey nazlı baba
Kahraman evladına bir gül ne bu öfke bu ceza
Olsun senin uğruna bu canım feda . . .
Haklıdır derslerden kalan öğrenci daima.

Ben ezelden beridir ZAYIF aldım zayıf alırım
Hangi hoca bana beş vermiş şaşarım
Ben her gün zayıflarla yatıp kalkarım
Yırtarım karnemi aileme göstermem atarım

Karnemin tamamını sarmışsa bütün birler
Benim iman dolu hocalarım sonra bana ne derler !
Evdekiler her gün beni kötüleyip üzerler
Bu zayıflar ne deyip üzerime yürürler

Arkadaş !Karneni zayıflara uğratma sakın
Biraz çalış bitsin bu alın yazın
Bundan sonra beş almak senin hakkın
Alışırsın beşlere belki yarın belki yarından da yakın

Aldığın birleri "not" diyerek geçme tanı
Düşün sınıftaki onlarca beş alanı
Sen tembel öğrencisin incitme yazıktır babanı
Verme karneni babanı verseler dünyaları

Kim bu beşlerin uğruna olmaz ki feda
Karneyi sıksan fışkıracak "bir" bir daha
Söylemese , karnemdeki birleri hocalarım babama
Etmese bir dolu karnemden beni herkesin yanında

Ruhumun hocalardan isteği beş almaktır emeli
Değmesin yazılıma hocaların kırmızı kalemi
Bu birler ki karnemin temeli
Ebedi karnemin üstünde benim inlemeli

O zaman annemle babam kırarsa kafamı
Her birimden dolayı yerim çehreme tokatı
Fışkırır sicim gibi gözlerimden göz yaşları
İşte o zaman hapis olurum çıkamam dışarı

Yok ol artık önümden ey şanlı karne
Dönsün artık karnemdeki bütün birler beşe
Yer verme karnede artık birlerle
Hakkındır senin de sevinmek karnede
Hakkındır!!

Sana dön değil benim sözlerim...
Dönme sakın ben eski ben değilim...
Benki seni çok eskiden severdim...
Artık ecel gelsin,bu acım bitsin...

Belkide haklıydın her gidişinde...
Çok uğraştım dön diye her seferinde...
Hep aynı hataya düştüm yinede...
Artık ecel gelsin,bu acım bitsin...

Her an her saniye sen varsın bende...
Ben nerdeyim şimdi,hangi cehennemde...
Dünya'yı zehir ettim kendi kendime...
Artık ecel gelsin bu acım bitsin...

nasıl geçti zaman su misali geriye bakınca her şey boş
güz geldi yine yapraklar düşecek,güneş batacak erken
sensiz geçen günler mi soldurdu beni sahte hayatın insanları mı?
olsun be gülüm ben çiçekleri kuşları sevmeye devam edeceğim ..

Sanki,bir çiçek sepeti gibi özlem
Kapının önüne koymuşlar...
Ve senin garipliğini nasıl sevmişsem
O boynu büküklüğünü düzeltip
Nasıl öpmeye eğilmişsem teninden
Seni de öylesine kendimde bulmuşum
Acı,çılgın bir ıslık gibi gelir unutma
Sevdayı anımsatır iç burkan bir bakış
Birden etrafı sarar gecenin ışıkları
Göremem gözlerinin derinliğini
Hissedemem tenini
Elim boş kalır...

Gidersen yerini söyle kim alır,
Sen benim derdime devran gibisin.
Aşkını işleyip hep satır satır,
Gönlüme yazdığım ferman gibisin.


Bana senden başka sevda haramdır.
Herşey hayal olur, gerçek yalandır.
Sensiz dünyanın ne zevki kalır.
Dünyamı döndüren devran gibisin. :roll:

senden gelir bütün güzelikler
yüreğime bıraktığın bu huzur senin eserin,
içime çektiğim nefessin dirhem dirhem
kalbime sardığım CAN GİBİSİN..

MEFTEYA28

YüREĞİMİN SÖYLEDİKLERİ

İlk görüşte aşk mıdır bilinmez gözlerindeki o ışığı görmek
Yada aşk mı sanmak umutsuz bir sevdayı beslemek yüreğinde,
Beklemelimi yürek gelmeyeceğini bile-bile belki son bir umut diye,
Kilit mi vurmalı yoksa yüreklere açılmamaya dek…



Evet son bir umut benimkisi;,
Bir kez daha bakmalıyım gözlerine bıraktığı huzuru hissetmeliyim.
Her kapı çaldığında o geldi sanmalıyım.
Gizli bahçemde çiçeklerim olmalı hiç solmayan,
Yağmur altında sırılsıklam kalmalıyım.


Artık ne umudum var kalbimde,
Ne de gözlerindeki ışığı görebiliyorum.
çoktan büyüsü bozuldu mabedimin,
Ona dair her şeyi,
Göz yaşlarımla UNUTUYORUM…


mefteya

önce hiçbir şey yoktu sevmeye dair
ta ki;
sende aşkı görene kadar.
yüreğim çarpmazdı bile varlığından habersiz
şimdi baktığım her yerde izlerin var.

başka şey mi var yoksa aşka kadir.
sensin benim mabedim,
sensin benim gizli bahçem yar,
bırak dokunma öyle kalsın yüreğim
yüreğime aşk bulaştı yar…
mefteya (kendi kalemimden)

Giresun şivesiyle okunan bi şiir...
Ben şahsen bayıldım çok hoş olmuş..
Bi annenın ogluna yazdıgı şiir..
Muhakkak dinleyin.

http://www.youtube.com/watch?v=FvNYybQU2AA

HANİ BİR SELAM BEKLERSİN YA
UZAKLARDAN
KİMDEN OLURSA OLSUN
UNUTULMAMIŞIM DERSİN YA
İŞTE BU SELAM SİZE
UNUTULMADINIZ

Karımı her türlü tehlikeden koru
Gerekirse ben tehlikeye atılayım
Onu hiç yorma
Gerekirse ben yorulayım
O çalışmasın ben çalışayım
O hasta olmasın ben olayım
Allahım...
O aldatmasın
ben aldatayım
benim güzel karım dul kalmasın
Ben kalayım
Aminnnnnnnnnnn
Allahım...

:):)

Sen gecelerimin aydınlık sebebi,
Gecemde parlayan yıldızım,
Rüyalarımın en hayırlısı
Gönül bahçemin nazlı çiçeği,
Sen ki…
çiçeklerimin en solmazı,
Aşklarımın en güzelisin,
Sen;
Sadece senin için atan bu kalbin
BİRTANESİSİN...

mefteya28
(kendi kalemimden)
ŞİİRLERLE SERPİLMEK

mefteya...(kendi kaleminden)





Kalelerim bir kez daha düştü
Ve gönlüme bir darbe daha
Bir yıldız daha kaydı gökyüzünden
Tutamadım avuçlarımda


Dipsiz bir kuyuydu indiğim
Kaybolup gittim karanlığında…







Menekşe gözlerin ıslanmış yine
Açmaz mı çiçeklerin bahara inat
Sönmüş o günlerde yanan ateşin,
Doğmaz mı güneşin geceye inat.






Bir yol göründü karanlıkta
Sonu olmayan yolculuğa adımı mı
Ben attım,
Bir el dokundu gözyaşlarıma
O yaktı ben yandım.

sen gülere özenme güller
sana özensin.
sıkma tatlı canını
sen güllerdede güzelsin.

Zaten yıkık benim gerçeğim,düşüm,
Bırakın gideyim kendi yoluma...
Bir hesabım vardır benim de elbet,
Kan kusturmak için yemin etmişim...

Çileli hayatım,hüzün kardeşim,
Rakamsal olarak otuz yok yaşım...
Rakamın önemi kalmadı dostum,
Sanki üç asırdır yaşıyorum ben...

Bahar hiç görmedim güzü yaşarım,
Yaprak olup bir dalda ben hiç açmadım...
Hep gazeldim ben sen öyle tanıdın,
Yerlerde ayak altlarında yaşarım dostum...

Anladınsa beni zaten anladın,
Bir şeyler arayıp bu kulu yorma...
Çakmak Osman derler sorarsan bana,
Yeminim var dostum bırak gideyim....

_ KIRMIZI DONUM _

Küçükken kırmızı bir donum vardı...
Babam pazardan almıştı...
Onu ben çok pek çok severdim...
Çıkarmazdım annem üstümde yıkardı...
Küçükken kırmızı bir donum vardı...
Sağ bacağında bir kalbi vardı...

Günlerden bir gün sokağa çıktım...
İki çocuk önümde beliri verdi...
Sen süprizmisin oğlum dediler....
Bize zorluk çıkarma donunu çıkar dediler...
Donunu ver Muhuttin beğendi dediler...
Almayın yırtmayın yapmayın dedim...

Yırttılar aldılar kopardılar benden...
Umutlarım yıkıldı birden...
Küstürdüler beni hayata...
Ben donum olmadan yaşayamam asla...
Gülmezki yüzüm ağlar iki gözüm...
Dilim durmadan mırıldanır donum donum...

Piskolojik destek mi görmedim...
Doktorlara mı gitmedim...
Deppoyda çok gezdim bulamadım...
Giresunda Trabzonda senden aradım...
Yerine senin gibi kırmızı don koyamadım...

Yirmi yedi yaşındayım şimdi...
Gençliğimin baharındayım...
Evlendim biliyormusun....
Karımıda çok seviyorum...
Kavgalarımızda oluyor bazen...
Sevişmelerimiz daha çok oluyor...
İki çocuğumuz oldu,Allah bağışlasın...

Çocuklarıma hiç kırmızı don almadım...
Aynı acıyı yaşamasınlar diye...
Hanım bazen kızıyor bana...
Allah belanı verseydide o kırmızı donu giymeseydin...
Şerefsiz herif diyor ama gülüyorum aldırmıyorum...
Ama şunu unutma ben seni hiç unutmadım...

Yıktılar aldılar kopardılar benden...
Umutlarım yıkıldı birden...
Küstürdüler beni hayata...
Ben donum olmadan yaşayamam asla...
Yaşayamam unutmadım seni canım...
Sen benim kırmızı donumsun teksin...
Seni çok özledim . . .

Sana umut besleyen çok,
Bende senden bir umut yok...
Sanıyorsun çok zorsun çok,
Bende sana hiç bir yer yok...

Bir Tanrı misafiri olarak,
Çaldın gönül kapımı...
Sen bende bir andın,
Bir ömre hüküm saldın...

Benim en iyi dostum,
İçkim,sigaram...
Onlarda terkederdi,
Olmasa param...
Canım kadar yakınım,
El oldu şimdi...
Dünya'da dost denen,
Kelime yalan...

BİRGÜN SENDE SEVECEK
IZDIRAP ÇEKECEKSİN
SEVDİĞİN GENCİ GÖRÜP
İÇİNİ ÇEKECEKSİN

BİRİ BULMUŞ GEZER
BİRİ TEBESSÜM EDER
SENDE BOYNUNU BÜKÜP
DİYECEKSİNKİ İŞTE!!!

BAŞLIYOR KIRMIZI TUBORG'LU
GECELERRRRRRRRRR?_

Karanlık akşamlarda
Umutsuz yarınlarda
Yalnızken uzaklarda
Gülmeyi unutma.
Sevdiğin seninle olmasada
sevmeyi unutma.
Sevmeyi unutmuş olsanda,
Seni özleyeni sende unutma...... :)

BOZATLI LI AHMET ABİ ANISINA..

Acı nedir deseler ,bugünü tarif ederdim,

neden diye sorsalar, Bozatlı lı AHMET abi derdim..

belki 3-5 yolculuk yaptık ama,çok sevdik be seni abi,

şu fani dünya bozamamıştı seni,

bursa dan gelişte tanışmıştık senle,iyi kide tanımışız

başkan ortam adamı derdi sana hep takılırdık

hiç alınmazdın kimseye hep neşe saçardın

en son kalede resmin vardı,yine cigaranı yakmış,çay elinde

hep gülerdin ama neler vardı kimbilir içinde

3 öksüz ve tüm GİRESUNLU kardeşlerini bıraktın be abi oldu mu?

hep güleryüzlüydün ama bizi ağlattın be abi bu gidişinle

Giresun seni hep saygıyla anacak ve yaşatacak

iyiler erken gidermiş be AHMET ABİ,nur içinde yat..

Mevsim kışa dönüyor,
Üşütüyor rüzgarlar...
Yanlız bir başımayım,
Uyutmaz hatıralar...

Düşününce ben dünü,
Ne güzeldi ilkbahar...
Aşk kokardı sokaklar,
El eleydi aşıklar...

Bizde bir zaman için,
Yaşamışız baharı...
Hani şimdi nerede,
Kış ayında sevgili...

Dünya düzeni böyle,
Katlanmalı er kişi...
Yanılmak kader değil,
Sevmemeli kahbeyi...

Sonsuz ol diye,
Bu son gidişim...
Şimdi ben,
Sensizlikteyim...
Sonsuz şey bu,
Seni sonsuz seviyorum . . .

Çok kırdım ben seni bilirim aşkım,
Suçluyum affet sevgilim beni...
Azap oldu sensiz geçen günlerim,
Kahrettim kendime affet sevgilim...

Bir daha doğarmı bana güneşin,
Karanlıklardayım çok korkuyorum...
Bir yıldız parlasa gece içinde,
Sen döndün diyerek uyanıyorum...

Bak boynum bükülü gönlüm kan ağlar,
Ömrümüz geçiyor bak azar azar...
Bir sevdiğin varsa ÇaKMaK'ta anlar,
Çekilip kenara ölür giderim...

Hayatın akışı hayatın içi,
Sırlarla dolu ki,onu gizlemek...
Çok rahat olmalı o zat o kişi,
Dünya'mı yıkıyor dünü özlemek...

Bir yol çizmeliydim,emin ve somut,
Yarındı hayalim yarındı umut...
Savurdu kolumdan talihim tutup,
Kaybolupta gitti yeşeren umut...

Güldüğümde mutlu oldum bir zaman,
Felek peşimdeydi vermedi aman...
İster davul çalsın isterse keman,
Duygular kör olmuş,hislerim sahır...

Yaşamı sevmeli ama çok özel,
Yaşam sevdasının hayali güzel...
Geçmişte kalmıştır tabiki ezel,
Hep yarınlar var olmalı Dünya'da...

__________ DÜNYA __________

Kime boyun eğdin kime eğildin,
Kimden korkmayıpta savaşmadın ki...
Ne yiğitler geldi kimi yemedin,
Ne kadar güçlüsün böyle sen Dünya...

Ne dertliler geldi geçti kapından,
Ne yalvaranlar var ne çırpınanlar...
Kime derman oldun kime yol buldun,
Ne kadar canisin böyle sen Dünya...

Sana karışmayan sana zararsız,
Aklı başı hepsi karma karışık..
İçinde temiz şerefli dürüst,
Yaşayana tekmeyi sen vurdun Dünya...

Bende aciz bir kuldum geldim koynuna,
Kolmu açtın sanki sevgiyle bana...
Çile verdin her gün boyumdan fazla,
Gel yerimde olda çek bu çileyi...

___ O KADAR ___

Düz değildir çizgiler,
Düz görürler o kadar...
Sahroştur her bir kişi,
Sen ayıksın o kadar...

Bir zenginlik var sende,
Biz fakiriz o kadar...
Sen güzelsin sevilirsin,
Biz çirkiniz o kadar...

Hayat zevklidir fakat,
Biz bilmeyiz o kadar...
Giresun'da memleket,
Sen görmezsin o kadar...

Gamın yok kederin yok,
Dert bilmezsin hayatta...
Babandan mirasın var,
Götün kalkık o kadar...

Çakmak Osman'dır adım,
Recon kesmem hayatta...
Şiir yazarım fakat,
Sildim seni o kadar. . .


'' Bu şiir eski bir arkadaşıma ithamımdır O KADAR . . ! ''

Feryâd ki feryadıma imdâd edecek yok
Efsûs ki gamdan beni âzâd edecek yok.
Te'sîs-i muhabbetle yıkılmış güzel amma
Virane dîli bir daha âbâd edecek yok

baktım topic çok cansız dedim bi dörtlük atayım :D

Ya gözlerin aklımda
Yada aklım adında
Ya hayalin karşımda
Ya Sesin kulagımda
Ya ben çıldırıyorum
Yada çok seviyorum
Ya sevmek çok güzel
Yada sevilen çok özel..


offfffff offfffff :(:(

Artık vakit,çok geçmişin ötesi...
Vefasızlık dolu ondan ötesi...
Unutulmaz o zalimin gidişi...
Çile gibi dert gibi nefret gibi...

Hadi git;
Sevda rüzgarlarını,
Dağıt başımdan...
Sis kaplasın,
O bükük boynumu,
Senin ardından...
Gözlerim ağlasın,
Damla damla,
Yollarını ıslatsın...
Hadi git,
Daha geldiğin gün,
Yıktığın gönül tahtımdan...

TFF ve MHK ittifakına ithafen tarafımdan kaleme alınmıştır...

Kafaları yoracağız
Dümenleri kıracağız
Oyunları bozacağız
Çotanaklar geliyor bak!..

Entrikalar çeviriyor
Federasyon halt ediyor
Sabrımızı çok zorluyor
Gırtlağa dayanıyor bak!..

Hakem makem tınlamayız
Dolaplara aldırmayız
Sonra sorumlu olmayız
Yürekleri biledik bak!..

Giresunum sen çok yaşa
Canımız fedadır sana
Sabrımız eğer taşarsa
Memleketi yakarız bak!..

Hüznü yaşat acı ver istemem melhem,
Tek bir dileğim var o bana yeter...
Yeşile beyaza aşık bu beden,
Şampiyon olmadan ölmek istemem...

Kırık kalsın hayallerim hayatım,
Yeşil sevdim beyazına hayranım...
Çok haksızlık var buna yanarım,
İnadına inat yaşa isterim...

Kimsenin hakkında olmaz ki gözün,
Gözü çıkasılar vermez ki huzur...
Yeni federasyon duysun isterim,
Haksızlıklar boynum bükmez;kinim çoğaltır...

Kimdir bilmem Malatya'nın ağası,
Kime kıyak olsun diye bu puştlukları...
Unakıtan dokuz köyün babası,
Bu hafta ne olur onu hiç bilmem...

Ne olursa olsun çoktan hazırız,
Çıkarız meydana biz savaşırız...
Bin dokuz yüz altmış yediyiz,
Ölürüz ölürüz yine doğarız...

güsel şiirler arkadaslar elinize saglık

Hakem makem tınlamayız
Dolaplara aldırmayız
Sonra sorumlu olmayız
Yürekleri biledik bak!..

Azrailin köşe bucak kaçtığı;
Yüreklerde duman duman is misin;
Sılada kalanın kucak açtığı;
Gel diye çağıran, hazin ses misin….

Ağlayan gözlerim, kurudu yaştan;
Yazılsın talihim, yazılsın baştan;
Kim sorar halimi, soğuk bir taştan;
El diye çağıran, hazin ses misin….

Muma döndü, diz çökmeyen, zalimler;
Yazmayı unuttu, yazan alimler;
Beşikten mezara sürer talimler;
Tel diye çağıran, hazin ses misin…

Firavun, korkundan çıktı dininden;
Mevlaya koştular, hiddet, kininden;
Yağmur, tufan eksik olmaz, ininden;
Sel diye çağıran, hazin ses misin…

Tutsak ettin, mevsimlerden yazı mı;
Çok bellettin, kaşık kaşık azını;
Tavşan oldum peşim sıra tazını;
Yel diye çağıran, hazin ses misin…

Anlattıkça kış vuruyor satırlarıma

Anlattıkça üşüyor, anlattıkça ısınıyor yüreğim.
Bugün sardunyalarım da açmadı
Belki de küskün renklere
Ellerimde günah gibi yaşayamadıklarım
Sensiz soluyorum anlayacağın
Mavi mavi ölüyorum

Duyuyor musun, orada mısın,
Var mısın, yok musun?
Bir tek şeyi unutma!

Seni sevdim ben.

Yanarak, yıkılarak
Aklıma her geldiğinde ağlayarak....

HAYAT ve BEN

Otuzbeşime bastım geçen hafta...
İlk yarı bitti:
Hayat: 1 - Ben: 0...
Ama belliydi böyle olacağı
Nicedir başlamıştı belirtiler:

Yolda çocuklar 'Amca şu topu atıversene' diye seslendiklerinde kuşkulanmıştım ilkin...
Sonra saçlarımdaki beyaz teller tescilledi yarı yolun ufukta göründüğünü,
Baktım; lise fotoğraflarım sararmış, sınıf arkadaşlarım yaşlanmış.
Eş dost sohbetlerinde sağlık ve çocuk konuşulur olmuş, seyahat ve aşk yerine...

Gök gibi gürlemeye alışkın müzik setimin ses düğmesini kısar olmuşum,
içimdeki uçurtmanın ipini çekercesine...
Bizim zamanımızda diye başlayan nutuklar atmaya başlamışım mezuniyet törenlerinde,

Hayret daha dün değil miydi benimkisi?
Yıllar yılı dudak büktüğüm 'ölümden sonra hayat'
masallarına kulak kabartmaya başlamışım gizliden gizliye...
İple çektiğim Haziranlara sırt çevirmişim.
Yaşamın orta sahasına girmişim, irkilmişim...
Ruhumun ikizleri yine çekiştiriyorlar kollarımdan;
Biri, 'daha ne gördün ki' diyor yüzünde papatyalarla, asıl şimdi başlıyor hayat! ...
Bundan sonrası rahat! '
Lakin 'Buydu görüp göreceğin' diye efkarlanıyor öteki... ikinci yarı geçer hızla,
yaşlanırsın zamanla...

Yaşı genç olanlar 35'e uzak durduklarını sanarak 'Sahi oldu mu o kadar?
Hiç göstermiyorsun' tesellisindeler.
35'le çoktan tanış olanlarsa 'Hayata hoşgeldin' pankartlarıyla karşılamadalar...

İlk yarı sadece bir ısınmaymış meğer:
asıl ikinci yarıda anlaşılırmış tadı, hayatın... kavganın... aşkın...
Bense şaşkın... devre arası bilançolarındayım.
Son dönemde kimbilir kaç kez eski anıları yaralı ele geçirdim, belleğimin derinliklerinde? ...
Kimbilir kaç kez kendime yakalandım, kendimden kaçarken? ...
Ve sustum vicdan sorgularında...
Aksi sedamla bile dertleşmedim. Meğer ne yaman serüvenmiş hayat?
Bazen yediveren gülleri gibi bereketli...
Sanki hayat değil, Körfez Krizi mübarek: Bir koyup, beş alıyorsun...
Yaşıyor, seviyor ve seviliyorsun... Bazense kıtlıktan kırılıyor ortalık, şaşıp kalıyorsun...

Oysa -herkes bilmezden gelse de- skoru belli oyunun:
30'larda dedeni ve nineni kaybediyorsun,40'larda anneni ve babanı... Ve 70'lerde kendini...

Şimdi devre arası, yolun yarısı...
Bugüne dek ancak tanıştık hayatla... Ben ona kendimi tanıttım, O bana kendini...
Göğsüme madalya gibi dizdim hatalarımı...
Zaferlerim onlar benim, olgunluğumun yapıtaşları...
Ve derin bir yara gibi sakladım başarılarımı...
Asansör çıkarken yukarı, dönüp bakmadım bile aşağı...

Dönmesin diye başım...
Ben istikballe arkadaşım...
Ne var ki herşey yarım...
Hayat da yarım, sevdalar da...
Daha diyeti ödenmedi sevinçlerin...
İhanetlerin hesabı sorulmadı...

Nazım'ın dedidği gibi 'Kopardım portakalı dalından ama, kabuğu soyulmadı,
sevdalara doyulmadı...'
Doydum diyen görmedim ki ben zaten...
Lakin gel de zamana anlat bunu...
Sahi nedir bu telaş, bu kin? Sanki ölüye can yetiştireceksin...
Baktım ikinci yarı kapıda... ve hayatın ceza sahası yakın...
Doldurdum bir kara kutuya 35 yılın hesabını.
Acılar, sancılar bir çekmecede sevdalar diğerinde...
Bir yerde hüzünler ve korkular, bir üstte sevinçler ve zaferler...
Kat kat, dizi dizi dizdim kullanılmıştakvimlerimi,
Sabırla kapattım kutuyu, sevgiyle mühürledim ağzını...
İlk yarı bilançom o benim: Yangında ilk kurtarılacak... Kazada ilk açılacak...

Yarımlar tam olduğunda kara kutuyu açıp bakanlar teşhis koyacaklar halime...
Çok mutlu olmuş, fazla yüksekten uçmuş zavallı' diyecekler
Ya da,
Sebepsiz alçalmış... Bile bile vurmuş kendini dağlara! ...
Fakat kara kutu ancak bir kısmını söyleyecek hikayenin...
Kalanı benimle gelecek...
Dağların yamaçlarına savuracağım en mahrem hatalarımı...
Reyhanlar saklayacak sırlarımı...
Skoru birtek Ege'nin suları bilecek...
Denize kavuşabilirse eğer içimdeki nehir...

Hayat: 0 - Ben: 1

(Can Dündar)

HANGİ AYRILIK VAR Kİ ;

Hangi gün karar verdin küt diye çekip gitmeye,
Hangi lafım dokundu sana böyle inceden inceye...
Hangi otobüs söyle hangi uçak hangi tren,
Seni benden götüren beni bir kuş gibi öttüren...

Hangi kırılası eller dolanır şimdi kırılası belinde,
Hangi rüzgar şarkı söyler o ay tanrıçası teninde...
Hangi çirkin gerçek uğruna tükettin güzel etopyamısı,
Hangi boş boğazlara deşifre ettin enmahrem sırlarımızı...

Hangi cama kafa atsam hangi kapıyı omuzlayıp kırsam,
Hangi meyhanede dellenip hangi masaları dahıtsam...


Bende bu sersen başımı karakolun duvarına vursam,
Kendimi caddeye atıp arabaların altına savursam...
Hangi tercih beni en hızlı şekilde öldürür,
Hangi şekil öldürmezde ömür boyu süründürür...

Kayıp ilanımı versem şehir şehir dolanmak yerine,
Ödülmü koysam ölü veya diri seni bulup getirene...
Hangi ayrılık var ki böyle diş ağrısı gibi durmadan zonglasın,
Hangi cam kesiği var ki böyle musluk gibi içime damlasın...

Hiç sanmam hasta kalbim bunu bir süre daha kaldıramaz,
Feriştah olsa böyle eli kolu bağlı bekleyip duramaz...
Hangi mübarek dua hangi evliya tesir eder seni döndürmeye,
Hangi aptal mazeret ikna eder ateşimi söndürmeye...

Olurmu be olurmu;
Buda benim gibi adama yapılırmı?
Aşk dediğin mendilmi buruşturup bir kenara atılırmı?
Vefa bu kadar basitmi alınır mı satılır mı?

Hangi hırsız çaldı seni yırtık cebimden,
Hangi pense kopardı bizi bir birimizden...
Hangi uğursuz hamal taşıdı valizini,
Hangi çöpcü süpürdü yerden bütün izini...

Hangi yaldızlı otel çarşaf serip barındırdı,
Hangi süslü manzara seni kolayca kandırdı...
Hangi şarlatan imaj böyle çabuk ilgini çekti,
Hangi pembe vaatler o saf kalbini cezbetti...

Dağ gibi adamı eze eze hangi anası tipli parlak çömeze,
Hangi alemlerde kahkahamı ettin meze...
Hangi yam yamlara yedirdin o masum rüyyamızı,
Hangi mahluklar çiğnedi el değmemiş sevdamızı...

Hangi bıçak keser şimdi benim biriken hıncımı,
Hangi mermi dağıtır insanlara olan inancımı...
Hangi bekçi hangi polis artık zapt eder beni,
Ve hangi su bağışlatır hangi musalla temizler seni...

BU NASIL AYRILIK . . !

HANGİ AYRILIK VAR Kİ ;

Hangi gün karar verdin küt diye çekip gitmeye,
Hangi lafım dokundu sana böyle inceden inceye...
Hangi otobüs söyle hangi uçak hangi tren,
Seni benden götüren beni bir kuş gibi öttüren...

Hangi kırılası eller dolanır şimdi kırılası belinde,
Hangi rüzgar şarkı söyler o ay tanrıçası teninde...
Hangi çirkin gerçek uğruna tükettin güzel etopyamısı,
Hangi boş boğazlara deşifre ettin enmahrem sırlarımızı...

Hangi cama kafa atsam hangi kapıyı omuzlayıp kırsam,
Hangi meyhanede dellenip hangi masaları dahıtsam...


Bende bu sersen başımı karakolun duvarına vursam,
Kendimi caddeye atıp arabaların altına savursam...
Hangi tercih beni en hızlı şekilde öldürür,
Hangi şekil öldürmezde ömür boyu süründürür...

Kayıp ilanımı versem şehir şehir dolanmak yerine,
Ödülmü koysam ölü veya diri seni bulup getirene...
Hangi ayrılık var ki böyle diş ağrısı gibi durmadan zonglasın,
Hangi cam kesiği var ki böyle musluk gibi içime damlasın...

Hiç sanmam hasta kalbim bunu bir süre daha kaldıramaz,
Feriştah olsa böyle eli kolu bağlı bekleyip duramaz...
Hangi mübarek dua hangi evliya tesir eder seni döndürmeye,
Hangi aptal mazeret ikna eder ateşimi söndürmeye...

Olurmu be olurmu;
Buda benim gibi adama yapılırmı?
Aşk dediğin mendilmi buruşturup bir kenara atılırmı?
Vefa bu kadar basitmi alınır mı satılır mı?

Hangi hırsız çaldı seni yırtık cebimden,
Hangi pense kopardı bizi bir birimizden...
Hangi uğursuz hamal taşıdı valizini,
Hangi çöpcü süpürdü yerden bütün izini...

Hangi yaldızlı otel çarşaf serip barındırdı,
Hangi süslü manzara seni kolayca kandırdı...
Hangi şarlatan imaj böyle çabuk ilgini çekti,
Hangi pembe vaatler o saf kalbini cezbetti...

Dağ gibi adamı eze eze hangi anası tipli parlak çömeze,
Hangi alemlerde kahkahamı ettin meze...
Hangi yam yamlara yedirdin o masum rüyyamızı,
Hangi mahluklar çiğnedi el değmemiş sevdamızı...

Hangi bıçak keser şimdi benim biriken hıncımı,
Hangi mermi dağıtır insanlara olan inancımı...
Hangi bekçi hangi polis artık zapt eder beni,
Ve hangi su bağışlatır hangi musalla temizler seni...

BU NASIL AYRILIK . . !

Giresun Güzellemesi

Giresun’a varınca karşılama çalınır
Davul zurnayı duyan meydanlarda salınır

Düğün dernek kurulur süslenir Fadimeler
Peştemali giyinir Ayşe –Fatma nineler

Giresun’u kuşatır baştan başa ormanlar
Geçim kaynaklarıdır kahve rengi harmanlar

Giresun’un fındığı giderir tüm dertleri
Temmuz ağustos ayı çalışır tüm fertleri

Denizler durulunca balıkçılar ağ atar
Döndüler mi limana balıkları yok satar

Hamsiyi sevmeyen yok buğlaması tavası
Karda bir başka olur hamsinin ızgarası

Giresun kalesinin yoktur dünyada eşi
Önü Karadeniz’dir güzel köylerdir peşi

Kalenin eteğinde uzanır sevgi yolu
Yürekleri kenetli sevdalılarla dolu

Kekik kokar havalar Giresun yaylasında
Toplanır tüm obalar soğuk suyun başında

Şenlikler düzenlenir yaylanın çimeninde
Herkes yaylaya çıkar kimse kalmaz evinde

Yaylada yersin eti vallahi de pes dersin
İçince soğuk suyu yine yemek istersin

Gemiler yanaşırlar Giresun Limanına
Senden uzakta kalmak dokunuyor kanıma

Mürsel Gündoğdu

yağmurun sesine bak
aşka dawet ediyor,
cama wuran her damla
beni harap ediyor.

bu yağmur seni benden
alıp götüren yağmur,
aşkımızı sel gibi silip
süpüren yağmur.

her damlada ah ettim
hayatıma kahrettim,
o kadar üzgünüm ki
seni nasıl kaybettim.

ne zaman kapım çalsa
sen geldin sanıyorum,
korkarım ki aşkımı
boşyere arıyorum.

yine yağmur yağacak
beni benden alacak,
en acı ızdırabın
deryasına salacak.

her damlada ah ettim
hayatıma kahrettim,
o kadar üzgünüm ki
seni nasıl kaybettim.

ah
ulan
ah

yeşil pencerenden bir gül at bana
ışıklar dolsun kalbimin içine
geldim işte mevsim gibi kapına
gözlerimde bulut saclarımda ciğ
sen bir gülsün açılan yaprak yaprak
ben aşkımla bahar getirdm sana
tozlu yollardan gectim
iklimden sarkı getirdim sana :D

Gülmeyi unuttum gülemiyorum,
Türküm ezilmem ezemiyorum,
Esire iskence edemiyorum,
Dogru yoldan çıkamıyorum,
Ülkeme ülküme bağlıyım ben,
Verdigim sözden dönemiyorum,

Türküm,

Türkden başkasını sevemiyorum,
Yeminim var ALLAHıma
Ülkemi Satamıyorum..!

Vatan ne Türkiye'dir Türklere, ne Türkistan,
Vatan büyük ve müebbet bir ülkedir;

Yeşil Giresun

Gençiliğimin şahidi hayatımın romanı, doğumumun varlığı
Haytsın nice günlerim, dramlarım var yollatında
Yeşil ormanlarında, denizlerinde, kollarında yollarında
Başım dik anımsıyorum seni yeşil Giresun.

Seni candan özleyen binlerce can çimdi uzaklarda
Terk edin yeşile donanmış donanmış dağlarını bırakarak,
Belki bir gün hepisi geri döner diye bekliyorsun
Özledim ve hasretle anımsıyorum seni Giresun.

Bir yağıyor bir esiyorsun oh çekiyorsun derinden
Geçmişte yollarından, dağlarından geçenleri andıkça
Eskimiş yollarından, dumanlı dağlarında, yaşlanan sırdaşınla
İçimi çekerek anımsıyorum şimdi seni yeşil Giresun.

Yüreğime ok saplanıyor seni anımsarken
Yılların hasreti dağladı dört bir yanımı
Ela gözlerim kör yüreğim kor sihir sardı her yanımı
Yeşil ormanlarınla af et şu ela gözlü faniyi Giresun.

Sana geleceğim incitmeden okşarmısın ruhumu
Bir barınak kur ormanlarında bana
Yeşermiş halinle göreyim sevip yaşayayım sende
Hasretimle ne olur kabulen beni Giresun.

Hoyrat bakma yüreğime süslensin, gönlüm süslensin
İçimdeki hasret bitsin bir sevinçle sarmala beni
Yürekten ta içten bir rüzgar gönder saflığıma
Hasretimle öp beni sakla Giresun.

Yüreğimdeki sürgün hisleri bitsin kavuşayım
Ayrılık tam yirmi iki yıl oldu sana kurban olayım
Bir bütün olup sana kavuşmaya az kaldı
Sakın toprağını çok görme bana yeşil Giresun.

Gece ilerledikçe yalnızlığımı hissediyorum
Gözlerin aklıma geldikçe, ufacık yüreğim bir kar tanesi gibi eriyip gidiyor sessizliğimde
Sende buldum hayatının anlamını
Oysa şimdi hayat anlamsız
Yüreğimde ışıltın vardı hep
Şimdi zifir karanlığın içinde çıkış yolunu arıyorum
Sen yoksun!
Kaçamıyorum... Ne senden Ne de sensizlikten
Kendimi alamıyorum hayallerinden
Eşsiz gülüşünde o kadar çok şey keşfettim ki bir tanem
Varoluş sebebimin aslında sen olduğunu..
Benim için senden başka bir dünya olmadığını..
ve hayatımı aydınlatan gündüzlerin değil de senin gözlerindeki ışıltı olduğunu anladım
Tabii bu değil sadece..
Senden o kadar çok şey öğrendim ki..
Acılarla yaşamayı öğrettin bana
Anladım ki ağlayan sadece çocuklar değil
Çocuk ruhumu ağlattın sen..

Peki şimdi niye mi yaşıyorum
Tek sebebim...
Varlığımın varlığından huzur bulmasıdır...

Gökhan KÖROĞLU

Boşuna bekliyorum ben sabahı,
Boşuna doğacak güneşten umudum...
Ben hep karanlıklarda kalacağım,
Gözlerim kör olmuş yeni farkındayım...

Yine başımda dolanır koca bir bela,
Yakında bilirim kalbime düşer...
Söylemez dilim çileyi çeker,
Adını kalbime yazıp gizlerim...

Sen git buralardan,ben sensizde yaşarım...
Sen bir git ilk önce,ben boynumu bükerim...
Artık bana bağsetme gidecekmişsin gibi...
Artık hiç önemi yok kalmalarının şimdi...

Kirlenmiş bir sevdasın yüreğimi acıtan...
Ağlama temizlemez göz yaşların boşuna...
Yüreğim damla damla kanayarak tükenir..
Tükenip ölürümde bu sevdadan geçerim...

eywellah kardeşim her ne kadar son kelimeleri anlayamasamda :D

Her sevgide bin ah ettim...
Gençliğime eyvah ettim...
Bilmem ki ne günah ettim...
Bilemem bilemem ben...

Şan verdi memlekete
Unutulmasın adı
TOPAL OSMAN dedıgın anam
Giresun un evladı

Vuruldu OSMAN AĞA
Yaraları dizinde
Feda olsun canımız anam
Atamızın izinde

AĞlıyor evlatları
Kulak verin sesine
Diksinler anıtını anam
Giresun kalesine

İşgal oldu memleket
Yandı vatan tutustu
Dayan sakarya dayan anam
Uşakların yetisti.....

Gİresun seninle gurur duyuyor AĞAM....... ToPaL OsMaN aĞa ToRUNLarıyız....

SANA BAKMAK



Herşey yapılabilir

Bir beyaz kağıtla

Uçak örneğin, uçurtma mesela.

Altına konulabilir

Bir ayağı ötekinden kısa olduğu için

Sallanan bir masanın.

Veya şiir yazılabilir

Süresi ötekilerden kısa

Bir ömür üzerine..



Bir beyaz kağıda

Herşey yazılabilir,

Senin dışında..

Güzelliğine benzetme bulmak zor,

Sen iyisimi sana benzemeye çalışan

Herşeyden:

Bir gülden bir ilk bir sonbahardan sor.

Belki tabiattadır çaresi

Senin bir çiçeğe bu kadar benzemenin..

Ve benim

Bilinci nasırlı bir bahçıvan çaresizliğim..

Anlarım bitkiden filan

Ama anlatamam

Toprağın güneşle konuşmasını

Sana çok benzeyen bir çiçek yoluyla



Sen bana ışık ver yeter

Bende filiz çok..

Köklerim içimde gizlidir

Gelen giden, açan soran, bere budak yok

Bir şiir istersin

"içinde benzetmeler" olan

Kusura bakma sevgilim

Heybemde sana benzeyecek kadar

Güzel birşey yok



Uzun bir yoldan gelen

Tedariksiz, katıksız bir yolcuyum

Yaralı yarasız sevdalardan geçtim

Koynumda bir beyaz kağıt boşluğu

Herşeyi anlattım..

Olan olmayan, acıtan sancıtan..

Bilsem ki sana varmak içindi

Bütün mola sancıları

Bütün stabilize arkadaşlıklar

Daha hızlı koşardım

Severadım gelirdim

Gözlerinin mercan maviliğine..



Sana bakmak

Suya bakmaktır..

Sana bakmak

Bir mucizeyi anlamaktır..



Sağa sola bakmadan yürüdüğüm yollar tanıktır

Aşk sorgusunda şahanem

Yalnız kelepçeler sanıktır

Ne yazsam olmuyor

Çünkü bilenler hatırlar..

Hem yapılmış hem yapma çiçek satanlar

Bahçıvan değil tüccarlardır

Sen öyle göz,

Sen öyle toprak ve güneş ortaklığı

Sen teninde cennet kayganlığı iken,

Sana şiir yazmak ahmaklıktır..



Bir tek söz kalır

Dişlerimin arasından

Ben sana gülüm derim

Gülün ömrü uzamaya başlar



Verdiğim bütün sözler

Sende kalsın isterim

Ben sana gülüm derim

Gül sana benzediği için ölümsüz..

Yazdığım bütün şiirler

Sana başlayan bir kitap için önsöz



Sana bakmak

Bir beyaz kağıda bakmaktır.

Her şey olmaya hazır

sana bakmak

suya bakmaktır..

gördüğün suretten utanmak..

sana bakmak

bütün rastlantıları reddedip

bir mucizeyi anlamaktır..

sana bakmak

Allah’a inanmaktır.

_______ EYNESİL _______

Güneş az sonra doğar üstüne,
Denizin parlar,kuşların öter...
Kemaloğlu kahvesi dolar da taşar,
Özledim sende doğan sabahı...

Fırınlar yaptılar ekmeklerini,
Kokusu sarmıştır şimdi mis gibi...
Minübüs,taksiler çalıştı belki,
Köylüler uyanır gelirler şimdi...

Cami kapısında beklenir hoca,
Ezan okunacak az biraz sonra...
Kılıp namazını bin bir Dua'yla,
Açacak esnafın kepenklerini...

Limana doluşur küçük takalar,
Kıreçe,mezgitler kasa kasalar..
Tünelden geçerek gelir ağalar...
Boztepe,Altınlı canlanır şimdi...

Devrentten aşacak otobüslerin,
Getirirler sana gurbetçileri..
Yolları beklenir geleceklerin,
Sahil yolu az sonra hareketlenir...

Osman Topal ile Sofu Mustafa,
Asker Hüseyin'de şimdi orada...
Bekliyor gurbetçi yolu sılada,
Hoş geldin diyorlar gurbetçilere...

Şehid Şahin ismi yaşar meydanda,
Jandarma az sonra alır iştima...
Sesleri duyulur sokaklarında,
Ne mutlu Türküm diyen askerin...

Polisin sabaha kadar dolanır,
Sokakların huzur ile boyanır...
Çöpcüler sabahtan erken uyanır,
Piri pak ederler her bir köşeni...

Öğrenciler kalkıp hazırlanacak,
İlk orta lise evlat dolacak...
Seneye yüksek okulun da olacak,
Var olsun emeği geçen dostların...

Bir kışı bıraktın artık geride,
Çay ile fındık var daha önünde...
Yaz olup şenlenir dağların yine,
Çıkıp dağlarına şenlik edilir...

Dizgine şenliği her yıl yapılır,
Sis dağında zaten bin yıl yaşanır...
Kazıkbeli uzak fakat bilinir,
Her bir yaylada oban bulunur...

İyinesilden geliyor adın,
Merhametlidir her bir insanın...
Hanımdır kızların,bey erkeklerin,
Şerefli namuslu her bir insanın...

Tarif etsem seni tarif edemem,
Kelimeler az gelir yetiremem...
Garip bir uşağım sensiz edemem,
Gün gelir dönerim sana Eynesil...

Aşık sazın teli kırık,
Ne bu derdin yüzün asık...
Kim anlamaz sesin kısık,
Gönlün susmaz anlaşılan...

Gönül sesin bülbül olmuş,
Sen bülbülken gülün solmuş...
Kaderin bu sevda olmuş,
Damla damla kanar için...

Giresun'un güzeli

Çekme uşak gazeli,
Deşme, derdim tazeli.
Aklımdan hiç çıkmıyor,
Giresun'un güzeli.

Yaylanın yeli gibi,
Gezerim deli gibi.
Bayırın gülü gibi,
Giresun'un güzeli.

Başımda bir tatlı dert,
Sözü doğru, özü mert,
Karadeniz gibi sert,
Giresun'un güzeli.

Bal yesin banım banım,
Ben diline kurbanım.
Hanımdan daha hanım,
Giresun'un güzeli.

Sevdiğim yeşil şallı,
Direkli peştamallı.
Hem nazlı, hem edalı,
Giresun'un güzeli.

Anlattıkça kış vuruyor satırlarıma

Anlattıkça üşüyor, anlattıkça ısınıyor yüreğim.
Bugün sardunyalarım da açmadı
Belki de küskün renklere
Ellerimde günah gibi yaşayamadıklarım
Sensiz soluyorum anlayacağın
Mavi mavi ölüyorum

Duyuyor musun, orada mısın,
Var mısın, yok musun?
Bir tek şeyi unutma!

Seni sevdim ben.

Yanarak, yıkılarak
Aklıma her geldiğinde ağlayarak....

♥♥♥♥♥♥♥ SENİ SEVİYORUM ♥♥♥♥♥♥♥♥



Duyuyor musun birtanem?
Dün gece yine sendin aklımda
Bir hüznün çıkmaz sokalarında
Gözyaşı oldu hasretin
Ilık bir buse gibi süzüldü yanaklarımda
Yanaklarım kırmızıydı, küskündü aynalara
Ne zaman karşılaşsak sen bakardın onlardan
Başıboş hoyrat aynalardan
Önce ilk sarıldığımız yere gitti duygularım
Bu gün gibiydi yaşadığımız küllenmemişti
O bir ömürdü sanki, ölmeye değerdi
Sonra gözlerin geldi aklıma, güzelliğin
Başımı döndüren mey gibiydin sen
Şelaleler akardı içime gözlerinden
Ardından öksüz kalırdım sanki giderken

Yinede yorulmazdım sensizliğe
Sensizlik ki darağacım, sensizlik ki paramparçayım
Ellerim seni arıyor bu gece, gözlerim gözlerini
Şarkılar hüzünlü, şarkılar buruk
Yoksun ya bu şehir yorgun, bu şehir vuruk
Seni arıyorum inadına gecelerde
Karanlıklar üstüne yemin ederim
Işığım sensin!
Seni seviyorum birtanem diyorum söyletensin
Basit bir aşk öyküsü değil ki bu
Saman alevi değil ki
Cehennem alevi sanki susuzum
Sensiz mutsuzum
Artık sabah olmayacak uykusuzum
Artık sensiz yaşanmayacak
Yaşıyor sanma beni sadece varsayımım
Sana bağımlı varlığım
Yokluğun ise tükenişimdir
Bir umudu katleder bin umudun olurum
Senin gibi ulaşılmazdır benimde gururum

Duyuyor musun birtanem? ?
Dün gece yine sendin aklımda
Aldın aklımı başımdan gittin
Canımı da aldın yüreğimden
Canımdın sen! !
Vazgeçilmezim, tartışılmazım
Yalnızlığımın sebebi, acılarımın denizi
Esirinim işte bu gece vakitleri
Kollarımda sensizliğin kelepçeleri
Yüreğimde sevdanın zincirleri
Bağlanmışım sana ayrılamam
Görmeden yaşayamam o gözleri

Bir gemi kalkıyor rıhtımdan
Dinle bak sesini, bu son seferi
Veda türküsüne benzer düdük sesi
Ardından mendil sallayanlar
Boşuna aslında boşuna ağlayanalar
Dönüşü olmayacak bu yolculuğun
Bende gidiyorum birtanem, umutlarım yanımda
Geriye bıraktığım limandaki ayak izleri
Ve haykırışım enginlere
Sen; dalgalardan dinle artık sesimi
Sahilde bekle beni
Bir garip martı görürsen gözleri yaşlı! !
Randevusu varmış gibi ecelle telaşlı! !
Bil ki; bir tutam sevgi yolluyorum sana
Bil ki; ağlıyorum uğruna
O zaman son kez de olsa hatırla beni
Cansız bedenime can istiyorum
Canımsın sen, SENİ SEVİYORUM

♥♠♥♠♥♠♥ GÜLÜMSE GÜNEŞE ♥♠♥♠♥♠♥♠♥


Bak şu tepenin ardına dostum,
Güneş doğacak birazdan gülümseyerek.
Çekip gidecek gece,tüm kasvetini alarak,
Yeni bir gün yeni bir umutsabahı başlıyacak.
Sil gözünün yaşını,pes etme hayatın yokuşuna,
Koş kırlara...kelebeklerle yarış kim tutarki seni?
Kader deyip bağlama kollarını böğrüne,kelepçenmi var?
Gülümse kendine ,gülümse herkese güneş kıskansın!
Bastığın toprak gururlansın!attığın adımlardan,
Şiirler yaz gözlerinle,gökyüzünün derinliklerine.
Dudaklarında çiğdemler açsın,tatlı sözlerinle,
Hayat devam ediyor...küsmek çare değilki derdine.
Çek ipini kederlerinin! mutluluk darağacında sallandır!
Sevvvv,sevilll...gönül limitinin alabildiği kadar,
Dün yok,yarın belki,!bugününü yaşa bence;
Göreceksinki o zaman,asırlar sığacak her anına.

Sevdin mi Mecnun gibi sevip düşme çöle
Sevdin mi Ferhat gibi sev
Hiç olmazsa git dağ del köyüne su getirde
Aşkın bi işe yarasın..

nasıl istersen öyle yaşa
fakat bilki birgün mutlaka öleceksin
kimi seversen sev ama unutmaki
birgün ondan ayırılacaksın
dilediğin gibi davran lakin su da her zaman
hatırında olsun ki
her yaptıgının karşılığını mutlaka göreceksin.
Hadis-i şerif

Giresun

Ülke gezdim diyar diyar
Aradım gönlümce bir yar
Böyle güzel senin kadar
Bulamadım ben Giresun

Bu yeşili nerden buldun
Cenneti gölgede kodun
Seni içtim yudum yudum
Doyamadım ben Giresun

Ovalarda sahralarda
Denizlerde deryalarda
Senden uzak diyarlarda
Gülemedim ben Giresun

Deniz sende dalga sende
Sevgim sende sevdam sende
Akıl komadın ki bende
Divaneyim ben Giresun

Istavrit var adalardan
Bir de çorba lahanadan
Bir selam gelmeden yardan
Yiyemem ki ben giresun

Ayvasıldan güneş batar
Kumyalı'da bekleyen yar
Ağır ağır basar efkar
Gidemem ki ben Giresun

Hasan kaptan haber salmış
Adalarda mezgit varmış
Havva ana börek yapmış
Gelemem ki ben Giresun

Kumyalı'dan Çınarlara
Yare gittim sora sora
Bağrımda açtığın yara
Saramam ki ben Giresun

Doyum olmaz vuslatına
Can katarsın ölü cana
Kavuşursam bir gün sana
Ayrılamam ben giresun

Nerden buldun bu yeşili
Sarhoş ettin şu gönlümü
Iskender'den sordum seni
Bilemedim ben Giresun

Haber geldi eşten dosttan
Fındıklar alınmış daldan
Uçak kalkmaz Nürnberg'den
Gelemem ki ben Giresun

Ben bu derdi kaldıramam
Hasretine dayanamam
Bana ilaç olsan olsan
Sen olursun sen Giresun

Süleyman Apaydın

Giresun'da buluşalım

Giresun'uma bahar gelir,
Bahçeler bürünür yeşile,
Guebetten dostlar gelir,
Deniz,sahiller güneş ile.

Giresun'da yayla,piknik,
Yazı kale de şenlenir,
Geçim kaynağımız fındık,
Kabuğu yanar,içi yenir.

Giresu'da cennet kale,
Dostlarla başka gezilir,
Memleketini seven gelsin hele,
Karadeniz'de yaşamak güzeldir.

Giresu'un Bektaş'ında Karagöl,
Buz gibi suyuna hiç kanılmaz,
Gel yaylalarda eğlen,gül,
Piknikler et,mangalsız olmaz.

Giresun'da yayladan çimene,
Meşhur çalgımız bağlama,kemençe,
Şenliklerde başkadır eğlence,
Buluşalımmı Giresun'da her sene? .

♥♥♥ ♠ Sevdaya Sitem Etme ♠ ♥♥♥


Sevdaya sitem etme.
Ne seni soğuk gri bulutların ortasında *** bıraktı ,
Ne de cami avlusunda sahipsiz..

Aşkı , sakız gibi çiğneyip çiğneyip kaldırım aralarına tüküren gafçı sevgilin bıraktıysa seni bir başına ,
Haline ağla!!
Bir de harcadığın günlerine..
…

Anlık heveslere Aşkı giydiren kadar , satanda suçlu Ey Peri !!
Gözleri kızıllaşmış avcılara teslim etmeseydin kalbini
Ve zikretmeseydin her boşlukta ismini ,
Ne elinden şekeri alınan çocuklar gibi ağlardın
Ne de bir gece vakti karanlık boğdu diye intîbanı , sızlardın..

▼ BİR MEMLEKET"TE YAŞIYORUM ▼

bir memlekette yaşıyorum
adını tam olarak telafüs edemediğim
sonbaharda yolunu kaybettiğim
solmuş bir yaprak gibi

bir memlekette yaşıyorum
penceresi olmayan
güneşi görmeyen
yıldızı karanlıkta kaybolmuş
hüzünlü yerde

bir memlekette yaşıyorum
sözlerimi unutmuş
bana yalan söyleyen
bir memlekette.....

öyle bir kederdeyim ki
gün ışığını bekleyen kuşlar gibi
hayallerim var yaşanacak içimde ta şuram da
çekilecek acılar var daha geçecek zaman da,
her şeye inat bekleyeceğim güzel günleri....

♥♥Sen Bilirmisin♥♥
sen bilirmisin insan nasıl kendini unutur.nasıl haykırmak isterde sesi bogazında düğüm olur.konusmak istersin konusamazsın,kaçmak istersin kaçamazsın,hatta gözlerindeki yaslar bitmiştir,ağlayamazsın...
sen bilirmisin benzine su bulanmıs bir insan titrek,cılız bir kibritin aleviyle nasıl tutusur nasıl sokaklara,evlere,hatta kendine bile sıgmaz olur.düşünmek istersin düşünemezsin,unutmak istersin unutamazsın...
sen bilirmisin,nasıl bir örümcek kemirir durur beynini.Ey sevdiğim,bende bilmezdim bir zamanlar hatta düşünmezdim bile bu kadar acımasız değildir derdim insanlar.Ama oluyormus,ama öğretiliyormus insana.Yudum yudum ömründen çalıp,hayallerini,umutlarını,daha da ötesi kendini bile unutabiliyormus insan.
Haykırıyor,isyan ediyorum bazen kendime ama elden ne gelir bütün dertler,acılar yine benimle.olsun diyorum varsın buda olsun alışırım diyorum,işte bu arada bir mermi daha vuruluyor beynime.olmuyormus güzelim,alışılmıyormus bu acıya.
Acınında acısı vardır bende biliyorum.Ama kalbim kaldırmıyor artık,öylesine yorgun,öylesine gecmişim ki kendimden,artık insanlar bile vazgecer olmus benim bu halimden.zaman diyorum,ilaç diyorum,buda gecer diyorum.Ama itiraf edeyim mi sana

buna artık bende İNANMIYORUM......

Gözlerim yoluna düşmüş..hiç bir şey göremiyorum senden öte...
Senden öte sözler duyamıyorum..aldığım nefes seninle sınırlı..
Ayağıma pırangalar vurmuş odaların..
Çıkamıyorum eşiklerinden..bir adım ötene atamıyorum adım..
Hapsoldum karanlığında,kaçamıyorum..
Tutsaklık demişler bunun adına..hayır bu tutsaklık değil!

tutsaklık değil benim senden gidemeyişim..!
başka birşey..
daha yüce.
daha akılalmaz.
daha sınırsız.
uçsuz bucaksız,dursuz duraksız..

Daha da nefessiz bırakır insanı..Daha da yapışır canına..
Etini koparırcasına hem de..kapıları kilitleyip anahtarları denize bırakır benim sana esaretim...
Çaresizlik demişler bunun adına..hayır bu çaresizlik değil!

çaresizlik değil benim senden gidemeyişim..!
başka birşey..
daha yüce.
daha akılalmaz.
daha sınırsız.
uçsuz bucaksız,dursuz duraksız..


Daha bir bağlar insanın elini kolunu..
Kanadını kırar..ateşlere salar tenini..tenine kor basar..
Gözüne mil çeker..içine ayaz emanet eder...
Baharlarını haraç keser senden..
Aşk demişler bunun adına..hayır bu aşk değil!

aşk değil benim senden gidemeyişim..!
başka birşey..
daha yüce.
daha akılalmaz.
daha sınırsız.
uçsuz bucaksız,dursuz duraksız..

daha bir sefil eder insanı benim sende kalakalmışlığım..
insanı üstünde intiharlar taşıyan iplerle sırdaş eder benim gidemeyişlerim..
benim senden gidemeyişim,aşkı kapısında köle eder!!..

Gözlerim yoluna düşmüş..hiç bir şey göremiyorum senden öte...
senden öte sözler duyamıyorum..aldığım nefes seninle sınırlı..
ayağıma pırangalar vurmuş odaların..çıkamıyorum eşiklerinden..
bir adım ötene atamıyorum adım..hapsoldum karanlığında,kaçamıyorum..
tutsaklık demişler bunun adına..hayır bu tutsaklık değil!


tutsaklık değil benim senden gidemeyişim..!
başka birşey..
daha yüce.
daha akılalmaz.
daha sınırsız.
uçsuz bucaksız,dursuz duraksız..

daha da nefessiz bırakır insanı..daha da yapışır canına..
etini koparırcasına hem de..kapıları kilitleyip anahtarları denize bırakır benim sana esaretim...

çaresizlik demişler bunun adına..hayır bu çaresizlik değil!

çaresizlik değil benim senden gidemeyişim..!
başka birşey..
daha yüce.
daha akılalmaz.
daha sınırsız.
uçsuz bucaksız,dursuz duraksız..


daha bir bağlar insanın elini kolunu..kanadını kırar..ateşlere salar tenini..
tenine kor basar..gözüne mil çeker..içine ayaz emanet eder...
baharlarını haraç keser senden..
aşk demişler bunun adına..hayır bu aşk değil!


aşk değil benim senden gidemeyişim..!
başka birşey..
daha yüce.
daha akılalmaz.
daha sınırsız.
uçsuz bucaksız,dursuz duraksız..

daha bir sefil eder insanı benim sende kalakalmışlığım..
insanı üstünde intiharlar taşıyan iplerle sırdaş eder benim gidemeyişlerim..
benim senden gidemeyişim,aşkı kapısında köle eder!!..

kim yazdı bilmiyorum:)

ZİNDANDAN MEHMED'E MEKTUP

Zindanda iki hece.Mehmed'im lafta!
Baba katiliyle baban bir safta!
Bir de geri adam,boynunda yafta...

Halimi düşünüp yanma Mehmed'im!
Kavuşmak mi?..Belki ..Daha ölmedim!

Avlu... Bir uzun yol... Tuğla döşeli,
Kırmızı tuğlalar altı köşeli.
Bu yol da tutuktur hapse düşeli...

Git ve gel... Yüz adım...Bin yıllık konak
Ne ayak dayanır buna ,ne tırnak!

Bir alem ki, gökler boru içinde.
Akıl almazların zoru içinde
Üstüste sorular soru içinde.

Düşün mü,konuş mu, sus mu ,unut mu?
Buradan insan mı çıkar,tabut mu?

Bir idamlık Ali vardı,asıldı
Kaydını düştüler,mühür basıldı.
Geçti gitti,birkaç günlük fasıldı

Ondan kalan,boynu bükük ve sefil;
Bahçeye diktiği üç beş karanfil...

Müdür bey dert dinler,bugün"maruzat"!
Çatık kaş...Hükumet dedikleri zat...
Beni Allah tutmuş kim eder azat?

Anlamaz;yazısız,pulsuz,dilekçem...
Anlamaz!ruhuma geçti bilekçem!

Saat beş dedi mi,bir yırtıcı zil
Sayım var, maltada hizaya dizil!
Tek yekun içinde yazıl ve çizil!

Insanlar zindanda birer kemmiyet;
Urbalarla kemik,mintanlarla et.

Somurtuş gibi bıçak,nara gibi tokat;
Zift dolu gözlerde karanlık kat kat...
Yalnız seccademin yönünde şefkat

Beni kimsecikler okşamaz madem
Öp beni alnımdan,sen öp seccadem!

Çaycı getir ilaç kokulu çaydan!
Dakika düşelim,senelik paydan!
Zindanda dakika farksız aydan

Karıştır çayını zaman erisin
Kopuk kopuk,duman duman erisin!

Peykeler,duvara mihli peykeler
Duvarda,başlardan yağlı lekeler
Gömülmüş duvara,bas bas gölgeler...

Duvar,katil duvar yolumu biçtin
Kanla dolu sünger... Beynimi içtin

Sukut...Kıvrım kıvrım uzaklık uzar
Tek nokta seçemez dünyada nazar
Yerinde mi acep,ölü ve mezar?

Yeryüzü boşaldı habersiz miyiz?
Güneşe göç varda ,kalan biz miyiz?

Ses demir,su demir ve ekmek demir...
İstersen demirde muhali kemir.
Ne gelir ki elden,kader bu,emir...

Garip pencerecik,küçük daracık;
Dünyaya kapalı,Allah'a açık

Dua,dua eller karıncalanmış;
Yıldızlar avuçta, gök parçalanmış
Gözyaşı bir tarla,hep yoncalanmış

Bir soluk,bir tütsü,bir uçan buğu
İplik ki incecik,örer boşluğu

Ana rahmi zahir ,şu bizim koğuş
Karanlığında nur,yeniden doğuş....
Sesler duymaktayım;Davran ve boğuş!

Sen bir devsin,yükü ağırdır devin!
Kalk ayağa,dimdik doğrul ve sevin!

Mehmed'im,sevinin ,başlar yüksekte!
Ölsek de sevinin,eve dönsek de!
Sanma bu tekerlek kalır tümsekte!

Yarın elbet bizim,elbet bizimdir!
Gün doğmuş ,gün batmış ,ebed bizimdir

NECİP FAZIL KISAKÜREK
Üstad'sız olmaz...

Bitti…

Bitmeliydi belki…

Parçalanmış hayatlarımız bütün kalmış bir hayali kabullenemezdi.
Mutluluğa kurulabilecek ütopyalar için ruhumuzda beslediğimiz tebessümler, ölüm tehlikesi olan tellerde asılı kalmıştı.
Bir hayat izdüşümünde son viyadükte kaybetmiştik birbirimizi. Şimdi bunla yok bizi…
Birbirimize kayıp olmak hayatta var olma oyunumuzdu demek ki. Sen gitmeliydin. Bense; gitme demekten öteye gitmemeliydim. Öyle ya gitsem de dinlemezdin.

Kullanılmamış tüm gülücüklerini bana bağışlıyor şimdi dünya.
Sense; ömründeki tüm gitmeler için “elveda”lar topluyorsun azığına.
Gitme diyenleri dinlememek içinse çığlıklar yerleştiriyorsun kulaklarına.
Oysa ben; azığında duran “elveda”lardan bihaber düşeyazmıştım tek heceye.
Sonra düş’e yazmıştım her yolun sonunda sana düşüşlerimi.
Hüzne çalan bir sonbahar vaktinde eski kitapların arasında biriktirdiğim bir yığın küflenmiş yalnızlığımla yineliyorum seni.
Sonra; içimin deruni çöl gecesinden sesleniyorum sana:

‘bana susacak kadar ben, konuşacak kadar sen lazım’ diyorum.

Sen olmuyorsun ben “sus” kalıyorum…

Suskunluğum tahrip olup harflere dönüşüyor.
Ve ben sana dair kurduğum tüm cümleleri mahya yapıp yüreğime asıyorum.
İçimdeki özneliğin devam ediyor.
"Hayatımda bu kadar önemliyken önemsiz bir edat’a dönüşmenden korkuyorum. "
Bu yürek mizanseni bir monologdan oluşuyor; diyaloğu hiç olmayacak biliyorum. Ve sen sandığım tüm hayallerini içimin hayat akordu bozulmamış yanlarına saklıyorum.

Sonra gitarımın tellerine satıyorum acılarımı. Acıya bulanan tellerime vurdukça parçalıyorum parmaklarımı.

Geceler titrek elerime bulaşıyor her sabah.
Giden “ay”a satır uçlarında kalmış, bir satırdan diğerine düşememiş hasretlerimi teslim ediyorum.
Gelen “güneş”e yüzü hüzne bakan şarkılar besteliyorum. Bir çığlıktan uyanıp diğer bir çığlığa gözlerimi yumuyorum. Ve sen sandığım bütün hayallerini içimin hayat akordu bozulmamış yanlarımda saklıyorum.

Doğru yolundan şaşıyorum nefes almanın.
Bir yerde veresiye olmayan ölümler çıkıyor karşıma, bir hüznümle bir damla gözyaşıma alıyorum hepsini.
Birini ölüyorum. Sonra bir nefes daha alıyorum can sıkıcı bir senfoni tadında. Sonra ikinciyi ölüyorum. Ölmeyi bile beceremiyorum.
Ruhumun dallarında yedi veren acıyla günler eskitiyorum.
"Dünlerime tuz basıyorum yanına yarınları hapsederek."
Ne seni bulabiliyorum bu zifiri karanlıkta ne de kendimi.
Tüm sevgim kulağına fısıldanmış bir masaldı belki.
İçimde kapan kıyamete, ensemde vurulan düşmana ve avuçlarımda biriken nefretime inat yudumlamalıydım hislerimi.
Sana adanmış; ama benden ötesi olmamış fırtınalı bir yolculuktu bu. Haniydi mutlu olamama değecek yâr?

Yokluğuna var olmayı denedim durdum.
“ünlem” dedin korktum, “virgül” dedin konuştum, “nokta” dedin sustum, “ayraç” dedin ve kayboldun.
İsmimi isminden ayıran işareti sen buldun.
Bense; yine yokluğunda var olmayı denedim durum. Kırılmak üzere olan bir kalemle, kızıldan siyaha çalan bir günde sana şiirler kurdum. Bir hayat izdüşümünde, son viyadükte birbirimizi kaybetmişliğimizi, bulunmazlığımızı hayat denilen iki çığlık arası bir nefesten ibaret olan oyunun acı sahnesi saydım.
İçimi bu denli yakmaya sen yanlarımdan başladım…

"Şimdi hangi rakamı versem sonucu sen çıkar?
Hangi seni versem sonunda mutluluk yüzüme bakar?
Yok, bu işlem ancak eşitsizliğe yol açar."


İsmin baştan sona ağlamaklı bir ömre bedel…
Kayıpsın bana, benli her şeye, belki de en başta kendine…
Kayıbız birbirimize.
İçimin derinlerinden;
koca okyanusları aşıp gelmiş, tüm harfleri hayata devirip kalbime ansızın düşüvermiş bir “mim” oldun.
Öyle bir “mim” ki; “elif” i silmiş, “be” yi yutmuş, “te” yi unutmuş, “se” yi uyutmuş… Kendini bir tek “mim” de bulmuş.
Şimdi yüreğimdeki “mim” in göz kapaklarıma düşüyor.
İntiharına ramak kalan tümceler yakıyor beni.
Ben ki kaç nefesimi asmıştım idam sehpasında.
Son dileği hep sendi nefeslerimin.
Ve ben, son dileği gerçekleşmemiş hayata prangalı bir mahkûm.
Gökten yıldızlar yağıyor üstüme.
Birini tutsam diğeri kaçıyor. Payımıza düşenlerden payıma düşenleri alıyorum.
Yoksun … Yok oluyorum…
"K.T"

Sana gel dememiştim...
Sen de dememi beklemedin...
Bir anda geliverdin...

Ben sadece bir yudum su istemiştim...
Sen ise akdenizi getirdin...
Bilirdim...
Boğmak değildi niyetin...
Ama sen bilemedin...
Ben yüzemezdim...

Geldin...
Çok ani oldu gelişin...
Ama tuhaf olanı...
Sanki önceden ayrılmıştı yerin...
Kalbimin en ortasında bir köşe edindin...

Geldin...
Seni ilelebet benim zannettim...
Gideceğini hiç hesap etmedim...

Hayallerden bahseden hep sendin...
Ben ise sana güvenirdim...
Özür dilerim...
Gideceğini bilemezdim...

Ve gittin...
Geldiğin gibi aniydi gidişin...
Yani gitmedin de sıfat değiştirdin...
Arkadaşlığa terfi etmiştin...
Sen öyle dedin...
Ben bir şey diyemedim...
Lal olmuştu çünkü dillerim...

Ben böyle acı bir terfi görmedim...
Keşke istifa etseydin...
Temelli gitseydin...
"Hiç kimse" olsaydı ismin...
Ama arkadaş olmayacaktı yerin...

Silinmeyecek ne yapsan da bendeki sevgin...
Ha arkadaşım olmuşsun ha sevgilim...
Ama şunu bilesin...
Evvelim sen oldun ahirim sensin...

Git iş işten geçmeden, çok geç olmadan vakit,
Günahıma girmeden, katilim olmadan git!

Git de şen şakrak geçen günlerine gün ekle,
Beni kahkahaların sustuğu yerde bekle.

Git ki siyah gözlerin arkada kalmasınlar,
Git ki gamlı yüzümün hüznüyle dolmasınlar.

Mademki benli hayat sana kafes kadar dar,
Uzaklaş ellerimden uçabildiğin kadar.

Hadi git, benden sana dilediğince izin,
Öyle bir uzaklaş ki karda kalmasın izin.

Kahrımın nedenini söylesem irkilirler;
Çünkü herkes beni Kays, seni Leyla bilirler.

Sanırlar ki sen beni biricik yar saymıştın;
Oysaki hep yedekte, hep elde var saymıştın.

Hadi git, ne bir adres, ne bir hatıra bırak,
Zannetme ki, pişmanlık, mutluluk kadar ırak!

Sanma ki fasl-ı bahar geldiğim gibi gitmez,
Sanma ki hüsranını görmeye ömrüm yetmez.

Her darbene tahammül edecektir bedenim,
Gururum mani olur perişanıma benim.

Yari Ferhat olanın ellerle ülfeti ne?
Şirin ol katlanayım dağ gibi külfetine.

Henüz layık değilken tomurcuk kadar aşka,
Sana gül bahçesini kim açar benden başka!

Hercai arılara meyhanedir çiçekler,
Kim bilir şerefinden kaç kadeh içecekler!

Mademki aşk tablosunun takdirinden acizsin,
Git de çağdaş ressamlar modern resimler çizsin.

Ne vedaya gerek var, ne de mektuba hacet,
Git de Allah aşkına bir selama muhtaç et!

Güllere de aşk olsun gene sen kokacaksan!
Fallara da aşk olsun gene sen çıkacaksan!

Kopsun nerden inceyse artık bu bağ, bu düğüm!
Her gece daha berbat, daha vahim gördüğüm.

Korkulu düşlerimi yorumdan kaçırıyorum;
Sırf sana üzülüyor, sırf sana acıyorum!

Git iş işten geçmeden, çok geç olmadan vakit,
Günahıma girmeden, katilim olmadan git! ...



CEMAL SAFİ

Seni Bilmem Ama Ben Kararliyim..... şu Garip Dünyadan Cayalim Gitsin....bu Aşkda Senden çok Ben Zararliyim...bir Kumar Oynadik Diyelim Gitsin...içimde Bir His Var Benden Pes Diyor...olmayan Duadan ümit Kes Diyor....madem Ki Bahtimiz Böyle Istiyor.....kaderin Emrine Uyalim Gitsin....seninle Burcumuz Tutsaydi Keşke.... Aslanlar Bir Başka Yengeç Bir Başka...yarini Olmayan Hayirsiz Aşka....ayrilik Nikahi Kiyalim Gitsin......(

BEŞİNCİ MEKTUP

Ayrilik diye bir sey yok.
Bu bizim yalanimiz.
Sevmek var aslinda, özlemek var, beklemek var.
Simdi neredesin? Ne yapiyorsun?

Günes çoktan dogdu.
Uyanmis olmalisin.
Saçlarini tararken beni hatirladin, degil mi?
Öyleyse ayrilmadik.
Sadece özlemliyiz ve bekliyoruz.

Zamani hatirlatan her seyden nefret ediyorum.
Önce beklemekten.
Ömür boyunca ya bekliyor ya bekletiyor insan.
Ikisi de kötü, ikisi de hazin tarafi yasantimizin.

Bir çocugun önce dogmasini bekliyorlar,
Sonra yürümesini, konusmasini, büyümesini...
Zaman ilerliyor, bu defa para kazanmasini,
Kanunlara saygi göstermesini,
Insanlari sevmesini, aldanmasini, aldatmasini bekliyorlar.

Ve sonra ölümü bekleniyor insanoglunun.
Ya o? Ya o?
Insanlardan dostluk bekliyor, sevgilisinden sadakat,
Çocuklarindan saygi ve bir parça huzur bekliyor,
Saadet bekliyor yasamaktan.

Zaman ilerliyor, bir gün o da ölümü bekliyor artik.
Aradiklarinin çogunu bulamamis,
Beklediklerinin çogu gelmemis bir insan olarak
Göçüp gidiyor bu dünyadan.

Iste yasamak maceramiz bu.
Yasarken beklemek, beklerken yasamak
Ve yasayip beklerken ölmek!

Özleme bir diyecegim yok.
O kömür kirintilari arasinda parlayan bir cam parçasi.
O nefes alisi sevgimizin, kavusmalarimizin anlami.
O tek güzel yönü bekleyislerimizin.

Insanligimiz özleyislerimizle alimli,
Yasantimiz özlemlerle güzel.
Özlemin buruk bir tadi var, hele seni özlemenin.
Bir kokusu var bütün çiçeklere degismem.
Bir isigi var, bir rengi var seni özlemenin, anlatilmaz.

Verdigin bütün acilara dayaniyorsam;
Seni özledigim içindir.
Beklemenin korkunç zehri öldürmüyorsa beni;
Seni özledigim içindir.
Yasiyorsam; içimde umut varsa,
Yine seni özledigim içindir.

Seni bunca özlemesem; bunca sevemezdim ki!

ü.y.o

___ LİSE AŞKIMA ___

Hangi sayfaya ismini yazsam,
İlk o sayfa kopardı defterimden...
Hangi sıraya ismini kazısam,
Ordan kaldırırdı öğretmen...

Hangi derste dalıp seni izlesem,
O ders çok erken biterdi...
Hangi dersten sınıfta kalsam,
O saatlerde sana dalmıştırım ben...

Hangi tenefüs sana hislerimi söylemek istesem,
Hep o sarı çalışkan çocuk gelirdi yanına ...
Hangi umudu beslesem sana karşı,
Sen hep o umutları kırardın erkenden...

Okul takımında oynayamızdım belki,
Majörde olamadım hiç bir zaman...
O çocuk olamazdım hiç bir zaman gözlerinde,
O çocuk sevemezdi zaten seni benim sevdiğim kadar...

Kredili sistemdi okuduğumuz yöntem,
Beşinci dönemde almıştın diplomanı zaten...
Nasıl geçti bir bilsen sen yokken,
O kahreden yarım dönem...

Sonra hiç bir haber alamadım senden,
Bizim oralardan değildin zaten...
İsmini duydum geçenlerde bizim dönemlerden,
Doktormuşsun hastanenin birinde...

Bak işte bende hastayım artık,
Kaybettiğim aşkım için yastayım artık...
Çaresiz dertlere düşmüşüm yazık,
Umarım elinde ölürüm doktor...

Hadi o kahreden aşkı,
Al götürde yak istersen...
Senden başka hiç kimseyi,
Sevmedim ben sevmem zaten...

Güvenin yok zalim senin,
Anlatamaz kuru dilim...
Kanar kalbim,yanar içim,
Boşa geçmiş vaktim benim...

Yirmi yedi olmuş yaşım,
Sanki yüz yıl oldu aşkın...
Kalem bitti kağıt şaşkın,
Ne yazayım söyle aşkım...

Hiçbir sey sorma, hiçbir sey konusma,
sadece gel…desem
gelir misin?

hiç birsey sormadan yine benimle yürür müsün sonu belirsiz?


bakmasan, görmesen, duymasan beni

yine beni sever misin?

derler ya...yanimda olup uzak olmaktansa,

uzakta olup içimde olmayi becerebilir misin?

“seni sevdim… senden gelen iyi-kötü herseyi sevdim ve hep sevecegim…"

diyebilir misin?

yanimda otururken bile zaman zaman beni deli gibi özleyebilir misin?

her ayrilisimizda sabaha, bir daha görmeme korkusuyla delirir misin?

her gelen telefonda 'ben' diye irkilir misin sebepsiz?

beni her dakikana tasiyip yasamayi becerebilir misin?

delirsem bigün… "Canim" diye sarilabilir misin?

kapris yapmak istesem…
yapsam hatta şimarip,

kalabaliklarda elimi hiç utanmadan tutabilir misin?


maskeleri yirtip her yerimde yine beni görebilir misin?

ne sart ne konum olursa olsun, gözbebeklerimin hep ayni bakacagini bilebilir misin?

nefesimden bıkıp ölsem bigün,

yasadigin her gün için benimle, 'bir saniye için bile pisman degilim' diyebilir misin?

Seni Icimden TERKEDIYORUM

Binmediğim hiç bir otobüs
Beklemediğim hiç bir durak kalmadı bu şehirde
Gittikçe azalıyor hayat
Neyi erken yaşadıysam
Hep ona geç kalıyorum
Sana göçüyorum her sonbahar
Yolların çıkmıyor aşkıma
Unuttuğun yağmurların adı saklımda
Seni içimden terk ediyorum

Susmaktan yoruldum
Kuşlar ve şarkılar,
bu şehri terk edeli
Efkar demliyorum gözlerimde
yaşlarımı,
yanağıma varmadan öldürüyorum
Tam sancağımdan yaralıyorum kendimi
Alnını yüreğime dayadığın güne bakıp
SENİ İÇİMDEN TERK EDİYORUM

Ne unutacak kadar nefret ettin
Ne hatırlayacak kadar sevdin
Yıkık bir duvar kadar bile
Pişman değilsin biliyorum
Beni hep bulmamak için aradın
Yanıldığımdın
Yangınımdın
Yangındın

Sensizliğe yenilmek
Sana yenilmekten zor olsada
Ardımda bir sürü "belki"ler bırakarak
Seni içimden terk ediyorum

Şimdi
İçimde öldürecek bir anı bile bulamayan
İki yarım kaldık
Tamamlayamadık bizi
Elinden tutamadık yanlızlığımın
Saçlarımıda uzaklarına gömdün

İçimin mavisi senin okyanusundandı
Al! geri veriyorum.
Kilitleri hep yanlış kapılara vurdun
Devrilmiş vagonlara dönerken gözlerim
Sana bensizliği terkediyorum

"Yarime uzanmayan bütün dallar kırık" demiştin
Aşk içinde doğmuşsa nereye kaçabilirdi?

Ne tuaf değil mi?
İçimi acıtanda sendin
Acımı dindirecek olanda.
"Ya öldür beni"dedim
Ya da ğit benden.
İçi bulanık bir sevdanın ucunda
Seni kaybettim.
Aldırmadın aldırmalarıma
Bir gecede yakıp yarini
Şafaklara sattın ihanetini
Küllerime basanlar bile utandı yaptığından
İşte soluk bir ömrün son nefesi
Benden
İçimden
Terkediyorum.

"k.t"

ben deliyim...anlayana az gelirim,anlamayana çok...

Ben deliyim; Yorgun ve yalnız kaldırımlara misafirim... Gecenin gözleri her daim üzerimdedir. Denizin ortasında küçük bir adayım, yüzme bilmem; Yüreğimi bir yerde bırakmışım, bıraktığım yerlerden çok uzaklardayım. Kapıları kapatmışım üstüme, sürgüleri beynime çekmişim.

Ben deliyim, ama çok şey bilirim. Renkler ve zevkler hiçbir şey ifade etmez benim için... Sonların başladığı yerden, başlangıçların son bulduğu bir yere gidiyorum. Kara bir tren gibiyim, bir istasyondan bir istasyona, hep aynı raylar üzerindeyim.

Ben deliyim; Benim mevsimim değişmez, kuşlardan sadece martıyı bilirim, yüreğim kanatlarıyla beraber çarpar. İnsanlardan sadece çocukları severim, onları da büyüyünce terk ederim.

Ben deliyim;Bağıra bağıra şarkılar söylerim, sessiz sessiz şiirler yazarım. Bilmediğim yerlerin, tanımadığım kişilerin resimlerini çizerim.

Ben deliyim... Kendimle sohbet eder, kendi kendime gülerim. Telefon kulübeleriyle kavga ederim. Asfaltın siyahında kaybolur, düşüncelere dalarım. Çıkmaz sokaklarda kendimi arar, bir de üstüne güzel hayaller kurarım. Sonra hayallerimle beraber suya düşerim.

Ben deliyim; Çayım sekiz şekerlidir,Parayı sevmem ama para için çalışırım. Dört yaşında aşık olduğumu, sonra babamın hiç başımı omuzuna dayamadığını hatırlar, hayal de olsa omuzlarında uykuya dalar, rüyalar görürüm, uyandığımda hiçbirini hatırlamadığım halde...

Ben deliyim; Güzel bir yaşam benim için anlam taşımaz, kimseye düşman değilim, kimseye de dost olmadım. Ben kendime bile yabancıyım... Benim bana söylemediğim düşüncelerim vardır.

Ben deliyim, ben buralara ait değilim. Dağları sırt sırta vermiş bir ülkem, etrafı surlarla çevrili bir şehrim, saat on ikiden sonra uyanan caddelerimi bilirim.

Ben deliyim... Çizilmiş sınırları reddetmişim. Ölüm kurşun olup yağmış üstüme, ben öldürülmüşüm ama ölmemişim. Duygularım hep sansüre uğramış...Ufacık bir bakış boğazımı düğümlendiririr. Neye hüzünlendiğimi bilmeden, hasretin en yoğun halini yaşarım. İçimden dağıtmak gelir, dağıtamam ya, kendimi dağıtırım. Gözlerimin kahvesi gitgide koyulaşır, tüm insanlarınki kankırmızılaşır. Bakamam kimsenin yüzüne, sevgiye muhtaç bir yavruya döner yüreğim... Kalbim titrer, haykırırım ama duyuramam sesimi...

Ben deliyim, ağlamamaya yemin etmiş gözlerim... Sonu dramla biten bir hatıra, üç bölümlük bir komedi dizisiyim. Çoğu zaman çorbama kinimi doğrar, öfkemi kaşıklarım. Zehir kokan bir gül biter dudaklarımın arasından, sonra bir bidon gökkuşağına döküp yakarım gülü, külüyle birlikte zamana savrulurum.

Ben deliyim, geceyi ikiye böler, sonra hayatın adını yalan koyarım...

Ben deliyim, ben yüreklerde ünlem, kafalarda soru işaretiyim. Ben deliyim, bağrı taşlarla dolu bir toprak parçasıyım. Bir uçtan bir uca kurumuşum. Karınca yuvaları ve ayak izleriyle süslüdür tenim... Kar yağar üşürüm, güneş olur kavrulurum. Kimisi tükürür, kimisi öper ya; tükürene mezar, öpene lalezâr olurum.

Ben deliyim... Mutluluğu uzaktan seyrederken cebimde küçük umutlar biriktirir, gözlerimi kapının eşiğine dikerim. İşte o zaman hayat acı kahve tadı verir, hep içime atarım ama, kendimi içine atacak bir yer bulamam.
[B]Anlamayana az gelirim, anlayana çok... Ne yarınlar birşey bekler benden, ne de ben yarınlardan...
Dedim ya, ben deliyim...

Ağlamamaya yemin etmiş gözlerim...

BiTTi artıK giDiyorsun...
bıraK kapı açıK kaLsın..
ben kapaTırım arDından..
kaLbimi bırak ama..
giderken bi tek sevdamızı göTür..
onu al ki bende kalmasın...
Bende bişey bırakma sana dair..
git artık hadi sayma merdivenleri..
giTte nefes aLabiLeyim artıK..
ne önemi var ki...
benden ne kadar uzaklaştığının..
sensizliğe ne kadar dayanabileceğimin..
hadi çık git artık kapıyı kapatacağım soğudu odam...
üşüyorum yine..
dondu bak eLLerim..
Hem sensizlik,hem ayaz,hemde YAĞMUR....
kaLdıramıyor yüreğim hepsini...
git artık...
Ben camdan aşağı bakıcam sen sakın yukarı bakma...
son kezde oLsa gözgöze geLmek istemiyorumm..
Yazmıyorum artık adını..
ve seni sevdiğimi buğulu camlara...!!!

Sen gittin artık ben SENSİZ ben SESSİZ..
Odalar da bomboş artık...
Oysa sen varken ne kadar güzeldi her şey..
Senmişsin meğer hayatımın anlamı ...
ömrümün taMamı..
Senden ayrıldıktan sonra öğrendim hepsini..
Acıyı..
kederi..
aşkı..
hüznü..
sevgiyi...
ve daha nicesini....

[B]İçim sızlıyor sen gittiğinden beri...
yüreğim bir başka çarpıyor..
bir başka sızlıyor şimdi..
Hadi artık geri gel sonuna kadar açık kapılarım..
ayaz var dışarıda hadi üşütme beni..
sen ayazdan önce gir içeri..
ben camdan aşağı bakıyorum..
sen gel yukarı bak göz göze gelelim..
ve say merdivenleri çıkarken..
bil bana ne kadar yaklaştığını..
ama ne olursun çabuk geL..
''sana ihtiyacım var...''

Ağaç bası daş başı,benim adım yüzbaşı,

Çirkin ile bal yenmez,güzel ile b.k daşı.

Ben buralı deelim,ovalıyım ovalı,

Asılıyu sırtımda türkülerin çuvalı.

Ey gidi garadeniz dalgan vurur kenara,

Selam söyleyin yara gelsin suya pınara.

Dereler aka aka dogru denizi bulur,

Soyadım ile bile adım Osman Bodur ' dur . . .

Az Gittim, Uz Gittim...

Gel demek ne kolay...
Gel de... Bekle...
Gelirse gelir...
Gelmezse, hevesin kursağında kalır...
Kalsın...
Bir şey olmaz...
Git demek en zoru...
Git de... Üzül, kahrol, acı...
Giderse, kanarsın...
Kimseye gel demiyorum nicedir...
Kimseye gel demiyorum gittiğimden beri...
Bana hep gel diyorlar...
Tanımadığım kadınlar...
Yabancı kadınlar...
Nasıl olursa olsun gel...
Ben nerdeyim?
Nasıl bir yalnızlık bu?..
Gel...
Gel...
Gel...
Nerden?..
Niye?..
Nereye?..
Nasıl?..
İlla gel...
Gelemem ben...
Çok gitmişim çooookkk...
Kendimden bile uzaktayım artık...
Gelemem...
Kendime gelemem...
Kimseye gelemem...
Yol bitmiyor...
Gidiyorum...
Gitmeliyim...
Daha... Daha... Daha da...
Gideceğim...
Neden gittiğimi, neden kaçtığımı unutuncaya dek...
Anlamsızlaşıncaya kadar bu isyan...
Gideceğim...
Gidiyorum...

yüreğimden gitme
sana en çok ihtiyacı olduğu anda yüreğimin
daha nice yaşanılacaklar var
yüreğimden gitme
ben daha senden gitmedim
acır kanar yüreğim
yüreğimden gitme
sensiz olmaz der şair
sensiz olmaz bu şehir

yüreğimden gitme
gitme işte
herkes giderken
sen gitme
yalnızlık güzel ama
o bile SENİNLE...

Bağlanmayacaksın bir şeye, öyle körü körüne.
"O olmazsa yaşayamam." demeyeceksin.
Demeyeceksin işte.
Yaşarsın çünkü.
Öyle beylik laflar etmeye gerek yok ki.
Çok sevmeyeceksin mesela. O daha az severse kırılırsın.
Ve zaten genellikle o daha az sever seni, senin o'nu sevdiğinden.
Çok sevmezsen, çok acımazsın.
Çok sahiplenmeyince, çok ait de olmazsın hem.
Çalıştığın binayı, masanı, telefonunu, kartvizitini...
Hatta elini ayağını bile çok sahiplenmeyeceksin.
Senin değillermiş gibi davranacaksın.
Hem hiçbir şeyin olmazsa, kaybetmekten de korkmazsın.
Onlarsız da yaşayabilirmişsin gibi davranacaksın.
Çok eşyan olmayacak mesela evinde.
Paldır küldür yürüyebileceksin.
İlle de bir şeyleri sahipleneceksen,
Çatıların gökyüzüyle birleştiği yerleri sahipleneceksin.
Gökyüzünü sahipleneceksin,
Güneşi, ayı, yıldızları...
Mesela kuzey yıldızı, senin yıldızın olacak.
"O benim." diyeceksin.
Mutlaka sana ait olmasını istiyorsan bir şeylerin...
Mesela gökkuşağı senin olacak.
İlle de bir şeye ait olacaksan, renklere ait olacaksın.
Mesela turuncuya, yada pembeye.
Ya da cennete ait olacaksın.
Çok sahiplenmeden,
Çok ait olmadan yaşayacaksın.
Hem her an avuçlarından kayıp gidecekmiş gibi,
Hem de hep senin kalacakmış gibi hayat.
İlişik yaşayacaksın.
Ucundan tutarak...

Gazel

Beni candan usandırdı cefâdan yâr usanmaz mı
Felekler yandı âhımdan murâdım şem'i yanmaz mı

Kamu bîmârına cânân deva-yı derd eder ihsan
Niçün kılmaz bana derman beni bîmar sanmaz mı

Şeb-i hicran yanar cânım döker kan çeşm-i giryânım
Uyarır halkı efgânım kara bahtım uyanmaz mı

Gûl-i ruhsârına karşu gözümden kanlu akar su
Habîbim fasl-ı güldür bu akar sular bulanmaz mı

Gâmım pinhan tutardım ben dedîler yâre kıl rûşen
Desem ol bî-vefâ bilmem inanır mı inanmaz mı

Değildim ben sana mâil sen ettin aklımı zâil
Beni tan eyleyen gafîl seni görgeç utanmaz mı

Fuzûlî rind-i şeydâdır hemîşe halka rüsvâdır
Sorun kim bu ne sevdâdır bu sevdâdan usanmaz mı

Fuzuli


slim sever bunları (:

Ey,mavi göklerin beyaz ve kızıl süsü,
Kızkardeşimin gelinliği,şehidimin son örtüsü!
Işık ışık, dalga dalga bayrağım,
Senin destanını okudum, senin destanını yazacağım.

Sana benim gözümle bakmayanın
mezarını kazacağım.
Seni selamlamadan uçan kuşun
yuvasını bozacağım.

Dalgalandığın yerde ne korku, ne keder...
Gölgende bana da, bana da yer ver !
Sabah olmasın, günler doğmasın ne çıkar.
Yurda ay yıldızın ışığı yeter.

Savaş bizi karlı dağlara götürdüğü gün.
Kızıllığında ısındık,
Dağlardan çöllere düşürdüğü gün.
Gölgene sığındık.

Ey, şimdi süzgün, rüzgarlarda dalgalan;
Barışın güvercini, savaşın kartalı...
Yüksek yerlerde açan çiçeğim;
Senin altında doğdum,
Senin dibinde öleceğim.

Tarihim, şerefim, şiirim, her şeyim:
Yer yüzünde yer beğen !
Nereye dikilmek istersen,
Söyle, seni oraya dikeyim !

bu şiiri acemi birliğinde yemin töreninde okumuştum...

rahmetli üstad Arif Nihat Asya
ruhuna el-fatiha...

Beni candan usandırdı cefâdan yâr usanmaz mı
Felekler yandı âhımdan murâdım şem'i yanmaz mı

beni canımdan bıktırdı, sewgili eziyetten usanmaz mı,
alemler yandı ahımdan muradıma bir mum (ışık) yanmaz mı:D

----

Kamu bîmârına cânân deva-yı derd eder ihsan
Niçün kılmaz bana derman beni bîmar sanmaz mı

bütün hastalığıma ,sewgili derdime dewayı lütuf eder
neden ihsan etmez bana derman beni hasta bilmez mi:D

MARTI YÜZÜ

Sıralanmış saksılar vardı

Limana bakan penceremizin önünde

Ve çiçekler arkasında,

ekmek kırıntıları serpen Martı yüzlü bir anne.

Terasta toplanan kadınlar,
limandaki beyaz geminin Işıkları yanınca,
dedikodusunu yapmayı unuturlardı
Tam o saatlerde sokaktan geçen
yazlık sinemadaki biletçi kızın.

Annesinin dizlerinin dibinden hiç ayrılmayan

Uslu bir çocuk gibidir limandaki deniz

Ama sokağa çıkıp dalga olmak geçer yüreğinden.

Deniz kıyısında bir martıyla konuşurken görüyormuş

Dostlarım beni sürekli,


Bir kaptanım çünkü, kağıt gemilerden emekli.

İki çocuk rahatlıkla oturduğumuz kapının eşiğine

Kendi başıma zor sığıyorum bugün

Büyüdükçe insan yalnız mı kalıyor ne?



Sokaklarda kardeşleriyle hep bir örnek giydirilen sen,
Nasıl sevmezsin eşitliği?
Yürürken düşen çoraplarını aynı hizaya getirmek için
Annen değil miydi önünde diz çöken?



Gülemedim ki hiç hasta yatağının başında
Haberi bu yüzden yoktur annemin sol yanağımdaki gamzeden Komidinin üstündeki ilaçların sayısı arttıkça Kutularından yaptığım gökdelenin uzamasına sevinirdim

Ve bilemezdim ki annemin yaşantısındaki renkliliğin
Yalnızca raflara dizili kavanozların içindeki reçeller olduğunu. Bilerek mi yanına almadın giderken Başının yastıkta bıraktığı çukuru?


Güveniyordum oysa ben sevgimize Vapur iskelesi ya da tren istasyonundaki saatin doğruluğu kadar. Beni senin gibi bir de annem terketmişti, Ki göbeğimde durur, onun yokluğundan bana kalan çukur...

SUNAY AKIN

Bir marti olup havalansam
Ucsam su guzelim Istanbul'un uzerinde
Kanatlararimi kocaman acsam
Istanbul'u kucaklamak icin
Seni sarar gibi,
Suzulsem havada
Koynunda yatar gibi,
Mis gibi bogaz kokusunu ceksem cigerlerime
Papatya kokulu saclarini koklar gibi,
Pufur pufur ruzgarin sesini dinlesem
Bir sarkiyi mirildanisini dinler gibi...

Bir pike yapsam
Bogazin buz gibi sularina
Olumune...
Tipki gozlerini benden kacirdigin gibi...

Kalbininizin varlığını hissetmediğiniz zamanlar olur mu?
Oradan gelen tek duyum: Sessizlik. O artık Sadece nötr.
Artı değil: Öyle deli deli çarpmıyor elini ayağını dolaştırmak için türlü oyunlarını, süprizlerini bir yana bırakmış. Kendi işine bakıyor...
Eksi değil: Küskün, kırgın, adeta durgun hiç değil...
Kendi halinde işte,. O da diğer organların gibi, işlevini yerine getiriyor.
Her gün litrelerce kanı pompalayıp, devri daimini sağlıyor.
Böyle bir hal, böyle bir durum, böyle bir süreç geçirdiniz mi hiç?
Sanki biraz depresif Aşka mı yakın? Değil aslında...
Ya da kendi kabuğuna mı çekilmiş? O da değil
[center]Ama yorgun...
Hatta biraz da bezgin...
Epeyce de hevesini kaybetmiş...
Ya da toplamın da yaşanan şu oluyor bu durumda: Üşengeçlik
Şimdiler o :Elini eteğini aşktan meşkten çekmiş; isteksiz değil ama hevessiz.
Korkak değil ama, cesaret onun için gereksiz.
İlk başta istenmeden verilen sözler, alacalı paketler içinde sunulan hoş vaadler, ardından gelsin kaçışlar, kovalamacalar, hep o eski bildik oyunlar... işte tüm bunlar için fazlasıyla isteksiz ve bezginim...

“Aşk üç harfli bir bilmece” demiştim aylar, hatta yıllar önce.

Sanırım ben bu bilmeceyi çözdüm. Hatta çözmek bir yana: Bir defa çözdükten sonra, tekrarına gerek var mı diye sorar oldum?
Bundan böyle aşk adına; yeni sorular ve yeni yeni cevap kombinasyonları, bir o kadar da (yanısıra ister istemez gelen) onlarca paranoya benzeri olasılık ve varyasyon hesapları çok gereksiz...
Hepsi birbirine benziyor. Bir başlangıç ve bir son kesinken, aradakiler için bunca emek, bunca heves, bunca bile bile lades niye?
Ee o halde: Aşk mı? Kalsın koy bir köşeye...

___ GİRESUN'UM ___

Kirazlar var tane tane,
Fındık açmış yeşil dalda...
Ayşe Hacca bacılarda,
Ekin eker bahçelerde...

Hasan Ağa Yavuz Emi,
Dolaşırlar yaylaları...
Kümbeti var var Bektaşı,
Dolaş ömür katsın ömre...

Hele bir çık gör kaleyi,
Seyreylersin sen cenneti...
Yasin oku Fatih oku,
Topal Osman Ağam orda...

Ne destanlar var bir bilsen,
Her bir taşı bin can eder...
Kurban olam gurbet yeter,
Var dön hele sen köyüne...

Piraziziden başlar sınır,
Bulancak var essa şehir...
Merkez ile Keşap'ım bir,
Dönme dolaş memleketi...

Aksu çayı coşkun akar,
Yukarıda Derelim var...
Alucrayla Karahisar,
Çamolukta cennet diyar...

Espiyeyle Tirebolu,
Bacı gardaş dostluk dolu...
Harşıt içli Doğankentli,
Mert olurlar her birisi...

Görele var Çanakçı var,
Bir bedende iki canlar...
Eynesilde dostlarım var,
Selam olsun memlekete...

Mutluluğa hasrettirler,
İsyan nedir hiç bilmezler...
Vatan için hep askerler,
Yiğit olur çotanaklar...

Hep temizdir sokakları,
Pırıl pırıl insanları...
Dalga vurur kıyıları,
Benim güzel GİRESUN'um . . .

___ CANIMDAN ÇOK SEVDİĞİM HAYAL KIRIKLIKLARININ BAŞKENTİNE ___

Bunuda çok sewdiğim slim kardeşime copy and paste yaptım :)

Bu Benim Yüreğim
Kalemim yazmadı çektiklerimi,
Sormadılar inan ki hiçbir zaman halimi.
Ne oldu şimdi gençliğim gitti,
Giden gençliğim dönermi geri?
Zamanım bitti biten zamanım yoktu sanki,
Duyan olmadı ki bu zavallı kalbimi.
Birini sevdim oda değmez di,
Hayinin biri bırakıpta gitti bizi kimler bırakmadı ki?
Hadi durma kadar sende vursana beni.
Kaybedecek birşeyim zaten kalmadı ki,
Bu bedenim dünyaya ağlayarak geldi,
Gülmeyi zaten bilmedi ki.
Yaşamaya değer mi?
Batmış olan gemi ileriye gider mi?
Ölmüş olan insan can çekişir mi?
Ben bu dünyada zaten bir kere gülmedim ki
Bana bu dünyada yer yokki.
Ben ölmüşüm be abi köyüme gömün beni,
Kömürle yazdım ben bu dertleri.
Bitmeyen dertlerim sızlatıyor artık kalbimi.
Benim imdadıma ecelim yetişti,
Bedenim kaldıramadı ki bukadar çileyi.
Ben pes ettim artık yoktu çaresi,
Sen kazandın be dünya söyle söyle elden birşey gelir mi?
Kapat perdeleri benim filmim artık bitti!
Ben bu dünyada bugüne kadar ne birşey bekledim,ne de istedim.
Ufacık bir sevgi diledim onu bile vermedin.
İnanır mısın dünyaya geldim geleli,
Hiçbir zaman kalpten gülmedim!
Dedimya sevdiklerim vardı onlardan bile darbe yedim!
Ben güneşten çok karanlığı sevdim.
Bahtım karaya belki ondan sevdim.
Bu güne kadar kime iyilik yaptıysam,
Hep kötü ben bilindim!
Bizdeki kalpya böyle kalbin allah belasını versin!
O kadar darbe yediğim halde herzaman söyledim,
Yeter artık sende acıma sende vur!
Sende bakma kimsenin gözyaşına dedim,
Sanki bir ses geldi,benim Allah'ım var ben yapamam!
Allah'ıma ne derim vicdanın yokmu sızlamaz mı?
Hele yüreğin bırak be sevdalım rabbım bunlara karar versın!
Helal olsun be helal olsun duy kardeşim!
Bu benim yüreğim!

Resmin rehindir gurbetimde.
Gurbetimde sesleri aşındırmış kimliksiz bir kasaba
ve senin kederini ıslatan o yağmurlar rehin.

Alnı özlemle dağınık bir akşam getirdim sana.
Sar, büyüt ellerinle, konuk et sıcaklığına;
konuk et kanatları kanatılmış kuşlar getirdim sana...
Ve akşam, bir kez daha;
saçlarını topla ve dağıt sesini rüzgârlara!
“Bir of çeksen karşıki dağlar yıkılır”:
Çekmiyorsun!

Akarsuları imrendiren yüzün de,
sabahçı kahveler de biliyor:
Görüşmeyeli yorgunum
yıkık kentler kanadı sevinçlerimle.
Görüşmeyeli ya sen nasılsın,
adım, adresim durur mu defterinde?

Şimdi İstanbul'da yosun kokulu bir gecedeyim.
Beynimde iklimsiz papatyalar
ve kuşatılmış bir akşam duruyor penceremde.
Sokakların gün batınca neden boşaldığını
ve yüreğimin neden kabardığını bilmiyorum.
Konuşsam sessizlik/ gitsem ayrılık…

Sonra kıpırtısız yasladım göğsümü boğulmuş güne.
Al bu çağrıları sulara göm, o uzak sulara,
gurbetini rehnetme özlemimde...

Basit yaşayacaksın. basit
mesela susayınca su içecek kadar basit...
dört çıkacak, ikiyi ikiyle çarptığında.
tek düğmesi olacak elindeki cihazın;
tek bir düğme, tek bir cümle gibi...
sevince lafı dolandırmadan söylediğin
'seni seviyorum' gibi.
basit bir öpücük yetecek sana...
basit, sıcak bir öpücük;
ve o öpücükle dolacak tüm günlerin,
tüm düşlerin.
o öpücük için yapacaksın hayatının kavgasını,
öpücük için yiyeceksin hayatının dayağını.
kabak çekirdeği verecek sana
rakamların veremediği mutluluğu.
el yazısıyla yazılmış eğri büğrü bir mektup olacak
en değerli kağıdın -hep yanında taşıdığın, atmaya kıyamadığın.
iki harekette giyiniverecek,
iki harekette soyunuvereceksin.
kısacık olacak uyanman,
ve yola çıkman arasında geçen süre;
kısacık olacak sıcacık kollara dolanman ve
yolculuklara çıkman arasında geçen süre.
kendin bile anlayabileceksin yazdıklarını;
bakışların bile anlatabilecek kendini.
beklentilerin de basit olacak:
kaf dağı'nın önünde bekleyecek mutluluklar.
bir ıslıkta bulabileceksin en uzun dostluk romanını;
ya da bir damla gözyaşı yaşatacak sana en ucuz
aşk romanını.
pankreasının sağlığına dua edeceksin
kapatırken gözlerini.
zafer işareti yapacaksın tuvaletten çıkarken.
bir kaşarlı tost olacak aradığın
nasıl oturacağını
bilemediğin sofrada,
parmakların en kıymetli çatalın.
yine, aynı parmaklar çözecek en karmaşık
denklemleri.
iskender'in kılıcı duracak avukat rehberinin yanında.
bir filarmoni orkestrası veremeyecek sana
kontrplak bir gitarda doğru basılmış bir 'fa diyez'in
mutluluğunu.
makyajı ilk 'a' sına kadar bilmen yetecek.
temizlik kokacak en pahalı parfümün.
'bilmiyorum' diyebileceksin bilmediğinde ve
çok normal olacak 'onu da' bilemeyişin.
tek dereden su getirmen yetecek,
bir 'istemiyorum' diyebilmeye,
ne durduğu fark etmeyecek abanın altında.
saatin, sadece saati gösterecek,
telefonunu sadece telefon etmek için kullanacaksın,
küçük bir not defteri olacak 'bilgini' en hızlı 'sayan'.
basit yaşayacaksın, basit.
sanki yaşamın bir gün sona erecekmiş gibi
basit...

Nazım Hikmet

Yelkenler biçilecek, yelkenler dikilecek;
Dağlardan çektiriler, kalyonlar çekilecek;
Kerpetenlerle surun dişleri sökülecek

Yürü, hâlâ ne diye oyunda oynaştasın?
Fatih’in İstanbul’u fethettiği yaştasın!..

Sen de geçebilirsin yârdan, anadan, serden....
Senin de destanını okuyalım ezberden...
Haberin yok gibidir taşıdığın değerden...

Elde sensin, dilde sen, gönüldesin baştasın...
Fatih’in İstanbul’u fethettiği yaştasın!..

Yüzüne çarpmak gerek zamanenin fendini...
Göster: Kabaran sular nasıl yıkar bendini?
Küçük görme, hor görme, delikanlım kendini

Şu kırık âbideyi yükseltecek taştasın;
Fatih’in İstanbul’u fethettiği yaştasın!..

Bu kitaplar Fatihtir, Selimdir, Süleyman’dır.
Şu mihrap Sinanüddin, şu minare Sinan’dır.
Haydi artık uyuyan destanını uyandır!..

Bilmem, neden gündelik işlerle telaştasın
Kızım, sen de Fatihler doğuracak yaştasın!..

Delikanlım, işaret aldığın gün atandan
Yürüyeceksin... Millet yürüyecek arkandan!
Sana selam getirdim Ulubatlı Hasan’dan...

Sen ki burçlara bayrak olacak kumaştasın;
Fatih’in İstanbul’u fethettiği yaştasın!..

Bırak, bozuk saatler yalan yanlış işlesin!
Çelebiler çekilip haremlerde kışlasın!
Yürü aslanım, fetih hazırlığı başlasın...

Yürü, hâlâ ne diye kendinle savaştasın ?
Fatih’in İstanbul’u fethettiği yaştasın!..

ARİF NİHAT ASYA

Kaçabilseydim mutluluğun hüküm sürdüğü diyarlara
İçinde bulunduğum zorunluluklardan
Zorunlu olarak yapmakta olduklarımdan
Zoraki gülümsediğim yüzlerden
Altında yatan gerçekleri bildiğim halde göz ardı ettiğim sözlerden
Kaçabilseydim tanıdığım mekanlardan
Tanıdığım entrikal düşlere sahip insanlardan...

Zamanın olmadığı,
Güneşin doğmadığı...
Bir İstanbul sokağında,
Kaybettim ben kendimi...

'' ÇaKMaK OSMaN ''

Anneme dönüyorum;yorgun yüzündeki gözlerine bakarak;

"Burdan atlasam canım acır mı anne?" diyorum...

"Olmaz.." diyor."Ben yanındayken sana birşey olmaz,izin vermem!"

Şimdi yine uçurumun kenarındayım...
Bu sefer yalnız..
Annemin yüzündeki yorgunluğu miras edinip kendime;
uzun uzun bakıyorum uçuruma..

"SusuyoruM!"

Hayallerim geliyor gözlerimin önüne...
Karşılığını beklemeden tüm gücümle sevdiklerim!

En zor zamanlarında yanında olduklarım ve hiçbir zor zamanımda;
Yanımda bulamadıklarım!

Yüzümü rüzgara veriyorum...
Kollarımı iki yana açıp soruyorum;

"Buradan atlasam canım acır mı anne?"

Sen duymasan da bu soruyu,ben cevabı biliyorum...
Ne atlayabiliyorum;ne kalabiliyorum..!

[color=blue]Uçurumun kenarında dizlerimin üzerine çöküp ağlıyorum...

Sana,yalnızlığıma,yaşadıklarıma...

"Canım zaten acıyor anne;
Atlayayım mı?"

__________________________________________________ __________

sustum!
tuz basıp yaralarıma, ne kadar susulacaksa o kadar sustum.
tam acılarımı haykıracaktım ki, sustum...
bir çığlık kanıyor demedim en derininde yüreğimin...
içimdeki volkanları boğarak sustum...!
açmadım kimselere yüreğimi...
hançeri sadece kendime sapladım ve sustum...!
hüznü yüzümde, acıları gözlerimde topladım sustum...
bir ah sürüp dudaklarıma...
ne kadar susulacaksa, o kadar sustum! susuyorum..

Kadınlar gittiklerinde, arkalarında daha büyük boşluklar bırakırlar.
Onlar bir gün çekip gittiklerinde, peşlerinde yetim-öksüz kalan çok olur.
Mutfaktaki dolap, perdeler, kavanozun içindeki eski düğmeler, özenle saklanmış küçülmüş giysiler, dolap diplerindeki kurdeleler...

Sabah karanlığında mutfaktan gelen tıkırtılar susar, yetim kalmıştır tabaklar.
Bir kadın gittiğinde hep suyu unutulur saksıların.
Sık sık boynunu büker sarıkız.
O teki kalmış eski bardağın anlamını bilen olmaz, değerini kimse anlayamaz krom hac tasının.

Balkon artık sessizdir, koridor kimsesiz.
Hep böyle olur; bir kadın gittiğinde; övgüler, uyarılar, yakınmalar, dualar yetim kalır.

Kapı eşiğindeki "Dikkat et" duyulmaz, annesi gitmiştir "Geç kalma"nın.
Kadınlar, arkalarında büyük boşluklar bırakarak giderler.
Bir kadın gittiğinde pek çok kişi gitmiştir aslında.
Ve bir kadın gittiğinde pek çok yetim bırakmıştır arkasında.

Bir kadın gittiğinde ne çok kişi gider aslında; bir ağır işçi, bir temizlikçi, bir bakıcı, bir bahçıvan, bir muhasebeci...
Bir anne gider...
Bir dost...
Bir arkadaş...
Bir sevgili...
Ne çok kişi yok olur bir kadın gittiğinde.

Beyaz uykusunu sevdiğim çocuk
Alnında geceden arta kalan düş
Ve dudaklarında ıslak bahçelerin
Anılarında kalan gülüş
Uyu sıcak yıldızlar altında
Artık
Ne sedef dağlarına özlem çektiğimiz Ay’da
O gençlik günleri var ömrümüzün
Ne de yeşil ışıklı yüzün
Gülümser salıncakta
Belki şimdi saçların ak
Ve yüzün kırış kırış
Hâlâ durur mu bakışlarında acep
O ürkek ve mutlu yalvarış
O eski bahçe
O gözlerindeki duman duman yeşil
Bir görsem seni
Giysen rüzgârda savrulan o elbiseni
Başımızın üstünde akıp giden
Kuş sürülerine karışacakmışsın gibi
Tutsam yine sımsıkı ellerinden
Silinse yılların ağırlığı
Beyaz uykusunu sevdiğim çocuk
Güz mevsimi...
anılar darmadağın...
Ve fecirler burkulan karanlığın
Son hikâyesiyle kaldı uzakta
Akan su düğümlenmiyor neden...

cennet bahçeleri senin olsun minik çotanak..!

Bu şahsen babamın şiiridir kurtuluş şavasında şehit düşen dedelerimiz için yazılmıştır ve en çok seviiğim şiidir
http://www.antoloji.com/siir/media/60/www_antoloji_com_844460_768.JPG
Onlar kuzeyin çocuklarıydılar,
İbadete gider gibi gittiler ölüme.
Sakaryada bacaklarını,
Afyonda kollarını kaybettiler.
Kurşun yiyip düşerken kara toprağa,
Onurlarıyla dimdik ayaktaydılar.
Kefen yerine giydikleri,
Kara abazıpkalarıyla,
Girdiler kara toprağa.
Bedenleri ellerinde koşarken
Cepheden cepheye,
Kuru,kavruk,soluk suratlarında
Şimşek gibi çakardı gözleri.
Onlar için kan gölleri,
Gül bahçeleriydi.
Onlar bu Vatan için öldüler.
Osman'dılar,Ahmet'diler,Mehmet'diler.
Onlar kuzeyin çocuklarıydılar.

Ben artık gidiyorum sen kal sağlıcakla,
Ben artık gidiyorum sen mutlu ol ömrünce...
Ben artık gidiyorum bir meçhule,
Ben artık yokum bu yalancı sokağında...

Bensizde açacaktır şüpesiz çiçeklerin,
Bensizde doğacaktır o karanlık güneşin...
Bensizde sen yine aynı sen kalacaksın,
Bensizde senin sokağında yalanlar dolaşacak...

Ben yokum artık yalanlarında ! ! !

Ben bir mülteciyim
kendi yüreğimden başka
sığınacak yerim yok yurdum yok

ben bir mülteciyim
yüreğime sığındım
burda savaş çıksa bile ölen yok

tüm hayallerin sonsuzluğa
ve sona erebildiği yerdeyim
tüm niyetlerin bedenleri varmışcasına
görülebildiği bir yerdeyim

ben bir mülteciyim
yüreğimde yaşıyorum
esir değil kul hiç değil
kendimde yaşıyorum

ben bir mülteciyim
burda aslında sınır yok
kazanmak kaybetmek yok
bu güçten daha büyük güç yok

artık eminim her şey içimde filizlenip
istersem büyüyor bakmazsam çürüyor
aşil topuğum aşktı,
başka yüreklerde mutlu olmadım, yaşayamadım

oysa içimde ne ok var ne de atan
ne yön ne arka ön
ister yaşa ister sön

ben bir mülteciyim
yüreğimde yaşıyorum
esir değil kul hiç değil
kendimde yaşıyorum

ben bir mülteciyim
burda aslında sınır yok
kazanmak kaybetmek yok
bu güçten daha büyük güç yok

ben bir mülteciyim
kendi yüreğimden başka
sığınacak yerim yok yurdum yok

tüm kitapların arasında kurutulup saklanan
anılarla dolu bir yerdeyim
tüm sözcüklerin cümlelerden kurtulmuş gibi
incitmeden özgür kalabildiği yerdeyim

$.ferah

Kahramanlık ne bir yükseliş demektir,
Ne de yıldızlar gibi parlayıp sönmemektir,
Ölmezliği düşünmek boşuna emektir,
Kahramanlık;
Saldırıp bir daha dönmemektir.

Bir kadın tanımak...

Bütün gel-gitleri, kaprisleri, küçük şımarıklıkları, korkuları, şaşkınlıkları, hercailikleri, hayal kırıklıkları, aşkları, terk edilişleri, başarıları, başarısızlıkları, kurnazlıkları, saflıkları, çocuk ağızları, şirinlikleri, küçük yalanları, büyük itirafları, kocaman yürekleri ile kendi olmaya çalışan kadınları tanımak...

Bir kadını sevmekle baslar her şey ama bir kadını tanımakla varılır hayatın sırrına. Bir kadını tanımaya soyunmak zor ama keyifli bir yolculuğa çıkmaktır. Dört mevsimi bir yürekte buluşturur, bu yüzden de sürekli şaşırtırlar. Sürprizlerin ardı arkası kesilmez. Zordur anlamak onları. Benzemek gerekir anlayabilmek için belki de! Kendi zekasını hatırlatanları sever, sevgisini göstermekten ürkmeyenleri, sürprizlere hazırlıklı olanları bir de. Muson yağmurları gibi yağarken, Sahra' da çöl fırtınası koparıp ardından güneş olup ısıtabilirler. Dedim ya bir dünyadır kadınlar, yürekleriyle konuşan, gözleriyle gülen...

Bir kadını sevmekle başlar her şey ama bir kadını tanımakla anlaşılır, hayatın
sırrına ancak aşkla varılacağına. Sevgi arsızıdır kadın. Verdiğinden daha
fazlasını isteme bencilliğini gösterecek kadar sevgi arsızı... Bu yanını doyurunca şımaracağından korkanlar, birlikte çoğalacaklarını bilmeyenlerdir.

Bir kadını sevmekle başlar her şey ama bir kadını tanımakla kanat çırpılır özgürlüğün bütün maviliklerine. Kendine inananlara, aşka inananlara koşar. Hem yaman bir aşk avcısı hem de engebeli yollarda koşmaktan bitap aşk yorgunudur kadın.

Bir kadını sevmekle baslar her şey ama bir kadını tanımakla çıkılır keyifli serüvenlere. Hayatla dalga geçmesini bilir kadın, tıpkı kendiyle dalga geçmesini bildiği gibi. Ağız dolusu gülüşlere teslim olur. Bir kadını sevmekle başlar her şey ama bir kadını tanımakla tanık olunur tutkuların gücüne. Göze alandır kadın. Çekip gitmeyi, sahip olduklarından
vazgeçmeyi, karşılık beklememeyi...
Mücadele eder, kızar, bağırır ama hep sever. Dedim ya bir dünyadır kadınlar, yürekleriyle konuşan, gözleriyle gülen... Yüreğini sevgiye açan ve sevmekten korkmayan bütün kadınlar gibi... Şimdi bir düşünün, kaç kadını değil bir kadını tanıyabildiniz mi bugüne değin? ? ?

Tanrı, kadınlara geçmişi ve geleceği, erkeklere ise yaşadığı günü armağan etti, kadınlar geniş bir zamana yayıldıkları için huzursuz, erkekler daracık bir zamana sıkıştıkları için anlayışsız olurlar...
aLıntıdır

Karanlık sokağınızdan geçiyorum,
Vakitli vakitsiz camınıza bakıyorum...
Yerli yersiz ismini söylüyorum,
Seviyorum diyorum,ağlıyorum...

Her gece şerefine bir kaç kadeh içiyorum,
Sonra seni kendi şerefim sayıyorum...
Bir şeyler mırıldanıyorum içimden,
Hep sonunda lafı isminle bağlıyorum...

Her gece rüyyalarımda yaşıyorum seni,
Daha rüyyalarımda bile tutamadım elini...
Rüyyalarımda da dolanıyorum kapınızda,
Ama bazen haykırıyorum seni sevdiğimi...

Bir yerlerde rastlamak için dolanıyorum,
Seni görünce utanıp sırtımı dönüyorum...
Adımlarım hızlanıyor kaçıyorum,
Köşeyi dönünce kendime kızıyorum...

Hani bir gün duyarsan kızma bana,
Sevdim ya seni gülme sakın aptallığıma...
Söyleyemedim işte yetmedi kelimeler,
Sana olan sevdamı sana anlatmaya...

_____ SON YOLCULUK _______

Gitmek için gelinen bir duraktır Dünya...
Kiminin otobüsü gelmez uzun zamanca...
Kiminin otobüsü az sonra döner virajda...
Hoşçakalın duran otobüse binme sırası bende....
Cehenneme kalkacak az sonra...

22 Haziran 2008
19 :25

Bu Güzel Ülke
Nice asırlara yurt vadedilen
Çekilmiş mihnettir bu güzel ülke
Bağımsız Türkiye umut edilen
Biçilmiş cennettir bu güzel ülke

Bayrağında yıldız hilal içinde
Bembeyaz renkleri bir al içinde
Dalgalandıkça hoş bir hal içinde
Yükselen şöhrettir bu güzel ülke

Bunca cefa,elem bunca kan niçin
Bağımsız bir vatan bir toprak için
Yanmış canevleri hep için için
Çileli millettir bu güzel ülke

Şerife bacıyla,mehmetçik ile
Herkes vatan için vermiş el ele
Deryaları aşmış çekilen çile
Düşmana külfettir bu güzel ülke

Kuru ekmeğine soğan bulduysa
Aşını ıslatan bir yudum suysa
Bunca yokluk ile millet olduysa
Asil bir devlettir bu güzel ülke

Al kanlar içinde askeri şehit
Buna melekler de her daim şahit
Onlar ki vatanı için mücahit
Ödenmez diyettir bu güzel ülke

Nicesinin her gün gözleri nemli
Baba şehit ise anne matemli
Hepsine sorsak der! vatan önemli
Bulunmaz nimettir bu güzel ülke

Writed by beton :)

gücün war mı sewgilim, derin sularda inci tanesi aramaya,
cesaretin kaldıysa hala benle aşktan konuşmaya;

söyle canım sewgilim hayat bize oyun oynuyor olabilir mi?
yorgun gibi bir halin war, duyguların karışık olabilir mi?

sil baştan başlamak gerek bazen, hayatı sıfırlamak,
sil baştan sewmek gerek bazen herşeyi unutmak...

sanki bugün son günmüş gibi dolu dolu yaşamak istiyorum ben
her ne çıkarsa yoluma selam werip yürümek istiyorum ben

sil baştan başlamak gerek bazen, hayatı sıfırlamak,
sil baştan sewmek gerek bazen herşeyi unutmak...


--96'dan beri sesine aşık olduğum şebnem'ime gelsin---

hani kalacaktın hep benim yanımda, hani düğünümüz bu sene sonunda
kaldım tek tabanca ot gibi ortada, artık gözüm uzaklarda bindim arabama
hadi sen de gel sen de katıl bana, yawaş yawaş az gaz çıktık yollara
hazırım eskileri arkada bırakmaya, gözler yolda hadi bin arabama

gel hadi gel takıl bana bin arabama, çıkalım yollara
uzak olsa da gel hadi bin arabama, yolları sor bana

hani kalmayacaktı ilişkimiz yarı yolda, hani kırmızıda dur ama yeşilde durma
hani istediklerim bana bulmaca, kaldım soru işareti gibi direksiyonda
hadi sen de gel sen de katıl bana, yawaş yawaş az gaz çıktık yollara
hazırım eskileri arkada bırakmaya, gözler yolda hadi bin arabama

gel beraber olalım bugün, birlikte buluruz çözüm,
durma öyle yalnız üzgün,neden dünyaya o kadar küstün
hep beraber takılalım buraya, hep beraber hayatı yaşamaya
gel artık gel yanımıza, insanlar birarada dostça...

--96'dan beri sesine aşık olduğum şebnem'ime gelsin---

tamam mı adadan:D

yine sensizim ve içimi döküyorum satırlara
teselli mi arıyorum daha mı fazla acı çekiyorum yok sa
divane ve çökmüş mahvolmuş kan ağlayarak
tarifi olmayan her anımızı
hani bırakıp gitmek yoktu
hani bende bendin,şimdi ben sensizim,çaresizim..
kırlarda dolaşıp saçını okşadığım her an perde gözüm de
güneşin her batışını sensiz izlemeye mahkum ettin beni
bu mahkumiyet fazla sürmez
yer aç kollarında sana gelmem yakın sevgilim....

nişanlısını 99 depreminde sakarya da kaybeden çocukluk arkadaşımın hislerine ithaf olarak yazdım bu şiiri çok sevmişlerdi çün kü gerçek bi sevgiydi.

___ UTANSIN KADERİMİZ ___

Ben zaten kimi sevsem,
Sevilmiş çok evvelli...
Aşka düşman edilmiş,
Sevmeyecekmiş kimseyi...

Baharları tüketmiş,
Islak şimdi gözleri...
Teselli aramıyor,
Kaybetmiş o kendini...

Nasıl biriymiş giden,
Anlamam mümkün değil...
Kul oldum kapısında,
O hep gidene ağlar...

Hiç birşey söyleyemem,
Öfkeliyim şansıma...
Biz niye utanalım,
Utansın kaderimiz...

Biliyorum konuşacak birşeyimiz kalmadı, paylaşacak hiç bir şeyimiz yok.
Yine de yüreğimden gücümün yettiği yere kadar sana sesleniyorum,
seninle konuşuyorum... Bugün sana olan kırgınlığımı rafa kaldırdım,
sevgimi aldım avuçlarımın arasına, ona sığınıyorum... Cümlelerimi kısalttım,
kelimelerim buruk, gülüşlerim istenmeyen dudaklarımda...

Bir ihtimal gelişine sığındığımı farkettiysem de, engel olamadım gurursuz
ama umutlu hasretine... Bugün gönlümü hoş tutmak istiyorum,
imkansız olan her rüyaya inanasım geliyor... Bir çocuk gibi
isteklerimi bastıramıyorum... Çalmayan telefonuma elim gidiyor,
sana halen bende olduğunu ısrarla yazmaya çalışıyorum... Bende olan seni,
hiç kırmadım, değiştirmedim ve hep korudum desem de, sendeki benin
nasıl olduğunu, gülüp gülmediğini anlamsız bir sıkıntıyla merak ediyorum...

İçimdeki güzelliğine inanıp inanmamanı artık umursamıyorum!
Üşüyorum, bu üşüme yalnızlığımdan geliyor ve sarıyor her tarafımı...
Tutunabileceğim hiçbir güzellik yok, hatırlamaktan usanmayacağım
anılarım dışında... Isınabilmek için onlara sarılıyorum...
Anlamsız ve cevapsız sorular hınzırca sırıtıyor, ben görmemeye
çalışıyorum... Düşler uzak gibi görünüyordu ama yakındı...
Belki de görmeyi istemek gerekiyordu... Gözlerini aç desem kapatacaksın
ama kapatma gözlerini! Kendime bir demet papatya aldım ama bakmadım
falıma... Gözlerimi gelişlere verdim, gözlerimdeki hüzün bile seni özlemiş
itiraf etti sonunda... Düşüncelerim gururlu, hayallerim ve sevdam değil...
Gelseydin, kendimi unutup sana koşacaktım, susturacaktım içimdeki isyanı,
kavgaların ortasında bir güneş gibi doğup ısıtacaktım yüreğini,
sevinçten ağlayacaktım bu defa, mutluyken hemen sarhoş olmuşum gibi,
dokunacaktım, sarılacaktım. Ama gelmedin, gelemezdin belki de gelmeye de
hiç niyetin yoktu aslında... Kendimi kandırdığımı anladığımda ağlıyordum...

Eskiden kimi şarkıların ne kadar anlamlı olduğunu düşünürken, şimdi
ayrılığın ardından çalınan her şarkı umutsuzluğumu ve sevgimi anlatıyormuş
gibi geliyor... Sevdiğim ne çok şarkı varmış, bunu senin gidişin gösterdi
bana...
Her şarkıda sen varsın, her yerde, her gördüğüm insanda, denizde,
gecede, uykumda... Nasıl beceriyorsun her yerde olabilmeyi...
Bu bir marifetse eğer, neden benim yanımda degilsin ki?
Gözyaşlarım asilliğini yitiriyor ve yenik düşüyorum sevdana...
Gittin! Belki de hiç gelmemiştin ben, geldiğini sandım... Ayak uyduramadım
yorgunluğuna... Dudaklarına düşlerindeki öpüşü konduramadım...

Kimi zaman bir çocuk oldum gülüşlerinde şımaran, kimi zaman bir kadın;
dokunuşlarında kendini bulan... Ama! En çok da imkânsızın oldum...
Her gelişimde bir kez daha gönderdiğin oldum... İnanamadığın, Yenemediğin,
üzerinden atlayamadığın korkuların oldum... Ağladığın, bağırdığın ya da
sustuğun isyanın oldum, sessizce boşalan gözyaşların, birikmişliğin oldum...
Yüreğindeki kadın ben olmak isterken yüreğine sığınan ve tozlanacak olan
bir anı oldum... Haketmediklerin, artık yeter dediklerin ve herşeyin olmak
isterken
belki de hiçbir şeyin oldum... Söylesene ben gerçekten senin neyin oldum?
Sesin hep uzakları çağırıyordu, ben üstüme alındım, sana geldim...
Bilseydim, bana ait olmayan bir seslenişi sahiplenir miydim?

Şimdi bir mevsimlik aşk kaldı avuçlarımda sadece bir mevsim yaşanan
ama bir ömür gibi gelen aşk... Kalbime henüz söyleyemedim gittiğini,
öğrenirse onun da acı çekmesinden korkuyorum... Seni halen
benimle biliyor ve seviyor ama ben kalbime ilk defa yalan söylüyorum...
Gittin! Sevdamın yokluğuna alışabilirim belki ama sesinin uzak yolların
sonunda olması acıtıyor içimi... Suskunluğun en büyük silahındı,
suskunluğunla vurdun beni asıl acı olan, canımı acıtan unutulmak...

Söylesene unutulmak kime yakışıyor?
Unutan sen olsan da sana bile yakışmıyor ...

Merak etme, üstüne giydirmedim bu duyguyu, unutulmayan olmak
sende daha güzel duruyor... Görüyorsun işte, aşk'a ve sana ihanet etmiyorum.
benim kırgınlığım aşk'a... Sen üstüne alındın...

Nereye saklasam söküp kalbimi,
Kime anlatsam anlar halimi...
Hangi taş altında kalıp ezmeli,
Bu akılız başı...

Kopartmalı sanki yüreğimi yerinden,
Kurtarmalı bu bedeni bu dertten...
Bu bedeni zincirleyip bin yerden,
Ruhu salıp bu bedeni hürmü etmeli...

___ YOKLUĞUMUN RESMİ ____

Attığım her adım benden uzakta,
Bastığım her yerde yokmuşum meğer...
Çırprnırken 'ben' denilen tuzakta,
'Ben' bana saplanan okmuşum meğer...

Aklım kumsal iken ben toz paresi,
Çıktıkça yükseğe alçalır oldum...
Düşündüm derdimin nedir çaresi,
Susarak konuşmak, sonunda buldum...

Esrarlı vuslata bir adım kala,
Hasretin vecdiyle, ben kement attım...
Deryada boğulmak ne güzel bela,
Battıkça kurtuldum, çıktıkça battım...

Görünmez cevheri buldum diyerek,
Körlüğü kör ettim, deli bir taşla...
Bilmeyi bilmeden bildim diyerek,
Boşluğu doldurdum, dolu bir boşla...

Nasılların sebebini sorarken,
Sualimi cevapladım 'niçin'de...
Çokluğumda yokluğumu ararken,
Yalnız kaldım yığınların içinde...

Satır satır böldü beni heceler,
Her kırkımı, kırka yardım savuştum...
Boşluğumu kucakladı geceler,
Sessizlikte, gürültüyle boğuştum...

Var'da yoku haykırırken her seda,
Aklım ki, aklımı başımdan aldı...
O'na gidiyorum bana elveda,
Sonsuz olan sona, bir nefes kaldı..

En fazla içimde ölürsün
Cesedini sürüklerim gittiğim her yere
Kızıl sonbaharım
Hangi aşk kendi fırtınasına dayanabildi

Ellerimde çoğul bir gölge kuşu
Adının arkasına basmadan yürüdüm
Alnımda birikti çizikler
Adımdan çıkardım aklımı
Aklımsız kaldım
Neylersin
İnsanız
Ne yapsak eksiğiz işte
Ölüme ayarlı saatiz

En fazla içimde ölürsün
Sorarım
Şiir papirüslerinin hangi köşesine karaladın beni?
Hangi hare’mden yakaladın da çiğnemeden yuttun gözlerimi?
Kekeme repliklerin ezber bozduran kuşu
Hangi rüzgârlara sattın da Saçlarını!
Devrik cümlelerimin öznesi oldun?

İçindeki kötü senaryoların kahramanı olmak istemezdim
Dağıldı bak derlenip toplanmış dağılmalarım

En fazla içimde ölürsün
Nasılsa yokluk rehin bırakılıyor kalana
Kalan gidene dek neyi varsa susuyor.
Ve susmak inceltiyor her yarayı
Ve susmak bakmak oluyor
Gitmediğin her yere

Kim tutuklanmış yalnızlıktan
Gizin içine gizlenen kim
Söyle beni nerene sakladın
Ki şimdi bu kadar sokaktayım

En fazla içimde ölürsün
Karla karışık yağarsın yara Bereme
Karma karışık kalırsın cinnet şeridinde
Kaldırımların kaldıramadığı her neyse işte
Bulamadığın her ne varsa büyük yıkımların izinde
Sana borcum olsun
Hiç yazılmayacak bir şiirin içinde

En fazla içimde ölürsün
Yanağında yanar avucum
Avucumda imlası bozuk bir şiir kalır
Gözlerinin namlusu döner, yakar kirpiklerimi
Kulağımda bir tepenin rüzgârı uğuldar
Gırtlağıma kadar aşka batarım
Yeteri yok. Eksiği fazla.

Neyin kaldı eksilenlerden arta
İçeri doğru kapanan bir kapıydın
Saçlarından geçtim önce
Ve kendimden öylece
Neyim yoksa var bildim
Eğildim
Eksildim
Eridim
Bir seni bitirmedim

Hangi rüzgarlara sattın da saçlarını
Uğultusuna tutunamadın

Ömürden nefes çalarak ne kadar yaşarsa insan
Öyle yaşadım gözlerini
Tenimde itiş kakış
Cebimde depremlerin
Esrarlı gece ayinleri
Volkanik şiirler
Usul usul giymedim mi sözlerini
Yalnızlığın tiradını kapamadım mı her sefer
Sensizlik seni anlattı en çok
Vazgeçmeler vazgeçmekten vazgeçti
Söyle saçlarında öldüğüm
Bir geri gidiş kaç günde gelirdi?

En fazla içimde ölürsün
Cesedini sürüklerim gittiğim her yere
Tenimin yırtıldığı yerden mi girdin içeri
Açar gibi yaparak açık bir kapıyı
Beni ikiye böldün
Hadi içimi kendine aldın da
Beni nerde bıraktın
Hangisini seçerdin benim için
Ve hangisinden vazgeçerdin kendin için

Ben yarama çoktan sen bastım
Yaşım kadar gencim
Adın çabuk diye geçti
Ardında aç köpekleri bırakarak
Ezberimden geçtim.
Hızla biten aşk şarkılarından geçtim
Senden bir şey eksiltmeden sana çok şey bırakmaktı aşk
Bildim

Biz dalkavuk bir aydınlığın yerine
Onurlu bir karanlığı seçtik
Ve bir öyküden ağlarcasına geçtik
Cesurduk çünkü
Kendimizi kendi düşlerimizden kovacak kadar

Ömrüne yüz çevirmiş iki masalcıyız
Gerisi hiçlik
Gerisi yokluk

Sensizliğin anlattığı ne vardı senden başka
Bir hayatın tüm yanılgılarını
Saçlarında çözdüm
Şimdi beni hangi yanımdan susacaksın
Sessizlikte bir dildir
Çoğul susulur
Pusulur
Şimdi beni hangi yanımdan kusacaksın

Yıkık şehrimin izbesi
En fazla içimde ölürsün
En çok
Gözlerime gömülürsün.
Gözlerimi kaparım
Vasiyetimi yazarım

K.T

içimde ölen biri var..! hatta ölmüş biri..

ÇOCUKLUĞUMA...

sen,
bir gün yine çıkacaksan karşıma
haber ver,ne olur.
en güzel elbiselerimi giyip-tertemiz-
seni bekleyeyim.

beni hatırla ve inandır
yaşamın güzel olduğuna

Alkolün verdiği mutluluğun,
Yokluğunun verdiği hüzünle savaştığı anlardı...
Bense uzaktan sessizce bakan,
Yokluğundan bıkan ve bu yüzden alkol için tezahürat yapan,
Ama hep bir gol daha yeme kaygısında olan,
Sensizlikten yılgın bir sen taraftarıydım.

Anadolu'da o kuzey kasabasında,
Karadeniz döverken kıyıları,
Doğdum;yaşamak değil gayem,
Vatan emrediyor hadi kalk öl hemen...

Varlığınla yokluğun arasında kalmayacağım artık,
sadece olmayacaksın.
Sensiz kalma ihtimali olmayacak
aleyhine kurulmuş cümlelerimin sonunda. Belki birkaç
satır arasında unutulacaksın bir müddet sonra. İçimden olmayacak,
boş bir kağıdın gölgesine sığınmayacak sana sitemlerim.
Hani hep kızardın ya “Konuş konuş konuş” derdin,
haykırabilir miyim şimdi korkaklığını.
Bıraktığın bu mavi düşleriyle avunan yalnızlığı,
artık sahiplenilmeyecek olmanın
burukluğunu yaşarken, haykırabilir miyim dersin,
susar mıyım, gülüp geçer miyim yoksa ...?
Aslında alıştırmalıyım kendimi hiç dönmeyecekmişsin,
dönülmeyecek bir yerdeymişsin gibi farzetmeli, unutmalı.
Seni hiç tanımamış gibi yaşamımı sürdürmeliyim.
Var olduğum her yer aşkın şehri olmalı artık,
yeniden sevmenin, sevilebilmenin yeri her yer,
zamanı yaşanan ve gelecek tüm zamanlar olmalı benim için.
Evet, sayfalardan koparıp bir bir savurmalıyım seni
yaşanmış tüm zamanlara, uzaklaşan
her adımımla hapsetmeliyim bu anılar sokağına.
Kopan takvim yaprakları sensiz geçen günleri saymamalı,
yokluğunun güncesini tutmayı artık bırakmalıyım.
Her yeni güne seni getirmedi diye isyan etmemeliyim.
Kabullenebilmeli, hazmedebilmeli, aldırmamalı
hatta sana hak verebilmeliyim.
Bu satırlarla büyümeye başlamalıyım, sırf seni
ve çocuklaşan bir aşkı kolayca unutabilmek için.
Zira yoksun. Sanki benim hiç senim olmamış,
sanki bizi hiç yaşamamışız,
sanki aşk denen o hoyrat şarkıyı mırıldanmış
ve sonra yarım bırakmışız gibi.
Artık yeni bir şarkı söylemenin vakti,
Yaşanmışlığına, yitikliğime hiç aldırmadan,
Sanki benim hiç senim olmamış gibi...s.t

yine ayrılık vakti geldi istanbul;
ayırmadığın ne kaldıki zati
20 gün de olsa sensizim artık
stres in,sahte insanların sende kalsın
ben doğduğum yere gidiyorum arkama dönüp bile bakmadan
bekle beni gözümde tüten;yılgın,tripolis,sana hoşçakal ayrılıkların kenti istanbul....

_____ İSTANBUL _____

Yalancı gününde,kara gecende,
Umutlar ekip,hüzünler biçtim...
Ben senden umudu pek çokdan kestim,
Seni sana terkeyledim İstanbul...

Yıldızlar altında boğaz boyunca,
Güzel aşklar varmış kimin umrunda...
Yetmiş millet gelmiş eli koynunda,
Gözlerim görüyor zalim İstanbul...

Süslüsün kendince biraz havalı,
Boğazın kokuyor,haliç karardı...
Depremler kapına artık dayandı,
Yıkılıp virane olacaksın İstanbul...

Ben yirmi milyonda sadece birim,
Biraz isyankarım biraz hastayım...
Giresun ilinden ÇaKMaK OSMaN 'ım,
Elveda demeden gittim İstanbul...

ne zaman senden ayrılsam
yuvasız kuşa döndüm
hayallerimi bıraktım liman ında
doyamadım kale ye yılgın plajına
sensiz günler nası geçer
sen bana hasret ben sana divane
bekle beni sana ölesiye döneceğim Giresun um...

ELVEDA KÜÇÜĞÜM
Biliyorum beni artık hiçbir zaman sevmeyeceksin…
Ama bunu bile bile içimden atamıyorum seni…
Her tarafta hatıran duruyor…
İnan unutamıyorum seni…
Ben senin içindeki kötü duygularını değil…
İçinde beslediğin kini nefreti değil…
O güzel yüzünü, o kumral bakışını…
Ah o varya o güzel saçlarını sevdim…
Sevdim ama sen kıymetini bilmedin…
Bir gün yolun düşerse kırlara…
İşte o zaman beni hatırla…
Sensiz yürüdüğüm sokakları…
Sensiz yağan yağmurları…
Karanlık geceleri hatırla küçüğüm…
İstersen de bir menekşe kopar yerden…
Anlat ona yalnızlığını…
Bir zamanlar beni seven birisi vardı de…
Benden vazgeçmeyen birisi vardı de…
Anlat ona seni ne kadar çok sevdiğimi…
Anlat ta pişmanlığın yüzüne vursun…
İşte o zaman kalbinde bir burukluk hissedersen…
Kalbinin içinden bir acının geldiğini hissedersen…
Bil ki bir daha dönmemek üzere sonsuz bir yolculuğa çıkacağım…
Hatırla küçüğüm…
Seninle hiçbir zaman el ele tutuşmadık…
İkimiz iki sevgili gibi ıslak kaldırımlarda yürümedik…
Tek dileğim vardı kar yağarken beraberce dolaşmak…
Ama bunu başaramadım…
Artık başarmam da mümkün değil…
Sana güle güle sana elveda…
Sana mutluluklar dilerim sevgilim mutluluklar…
Ne zaman şimşekler, çakar kara bulutlar üzerine çökerse…
Gökyüzünden bir yağmur parçası dudaklarının arasına düşerse…
İşte o zaman bir daha beni hatırla, bir defada benim için ağla…
Ağla ki bende mutlu olayım…
Elveda küçüğüm, elveda güzel aşkım…
Bir daha görüşmemek üzere elveda…
Umarım mutlu olursun başka kimselerle…
Sen beni hiç sevmemişsin…
Artık sana güle güle…

Hadi yum gözlerini,
Cennete bu yolculuk...
Yeşil bahçeler hayal et,
Sisli dağların yamacında...
Serin dereler akıt,
Bahçelerin kenarında...
Mavi bir çarşaf ser,
Deniz de adına...
Sevda koy yanına,
Hasret koy...
Cennet çıkar karşına,
Giresun işte orada....

Her kime sorarsam hali, hatırı,
Sohbeti futboldan açıp gidiyor.
Konuşmuyom diye toptan ötürü,
Usulca yanımda kaçıp gidiyor.

Dedem de kapıldı topun şerrine,
Bizim kaptan diyor, hafız birine,
Giydi kramponu mesin yerine,
Namazda secdeye uçup gidiyor.

Fenerli çıkınca dünürcü başı,
Suya düştü bizim dünürlük işi,
Tutuyormuş meğer kız Beşiktaş'ı,
Kocayı kulüpten seçip gidiyor.

Günlerce önceden alındı bilet,
Deplasman maçına gidecek velet,
Karneyi sorarsan tam bir rezalet,
Sınıfını zar zor geçip gidiyor.

Cimbomlu bant takıp beyaz saçına,
Götürdük ninemi kupa maçına,
Futbolun sevdası düştü içine,
Her hafta stada kaçıp gidiyor.

Gel de, serserinin kızma haline,
Bilemiş satırı sokmuş beline,
Su dökemez değme kasap eline,
Irakip takımı biçip gidiyor.

Doğunca nur topu gibi bir uşak,
Koydular adını Benjamin Toşak,
Futbolcu vesselam şu bizim kuşak,
Şampiyonluk andı içip gidiyor.

Maçtan sonra çıkmam, ben, balkonuma,
Kaçırdım korkudan geçen donuma,
Kastı var galiba tatlı canıma,
Etrafa kurşunu saçıp gidiyor.

Hele bakın dostlar şunun tipine,
Göbek dönmüş, büyük aygaz tüpüne,
Değmeden ayağı futbol topuna,
VassaGo, bu dünyadan göçüp gidiyor

Kasırga'ya itafen...

yine gelmek bilmeyen bir sabahtayım
ortalık çekilmiş gözlerim kan revan
yine yıldızlara açılıp eski günleri düşlüyorum
hani o hiç geçmesin dediğimiz anları
hayatıma anlam katan sendin hani
bir tebessümün yeterdi her şeyi silmeye
oysa sen her şeyi yakıp gittin
ben şimdi yıkığım çaresiz ve anlamsız
dönsen de çok geç artık
ben sensiz İstanbul a düşmanım...

çakmak kardeşime sevgilerimle......14.08.08-02.04

güze yelken açan yapraklar gibi
her şey koptu bi ucundan
hani o eski tutkular
uğrunda her şey feda edilen
siyah-beyaz film kaldı mazide
insanlar sahte tüm sevgiler gibi
alyazmalım masalı kaldımı alemde
iki samimi muhabbet nerde
havadan sudan çayını yudumlamak
o kadar zor ki gerçek dostları bulmak
bazen kafama takılıyor niye mutlu olabiliyorum diye
herşeyi sahte olan şu kahpe yaşam da
demek ki paylaşacağım gerçek dostlarım var
ya ben şanslıyım ya hayat benden uzakta...

herşeyi sahte olan bu yaşamda,bitmeyen dostluklara...04.09.08-02.28

Yitik bir şehri yazdım dün gönlüme, sevdaları yitirdiğim
Masumluğu vardı bu gece, yine sehrin ışıklarıyla
insanı kendine çekip sonrada birden hüzne boğan sehir
Martıların gölgesinde kalan sessizliği dinledim sabah ezanlarıyla...
Güneşin batışıyla denize vuran yüzünü gördüm dün
içimde neler varsa o an attım denize hıçkırıklarla
Denizin dibi okadar dolmuş ki
Her damlamda yayıldı umutlarım
Ellerimi sımsıkı tuttuğun Kulağıma bir şeyler fısıldadğın yerde oturdum biraz
gördüklerim içimi öyle titrettiki
Sanki hiç görmediğim hüznü gördüm
İçimden boşaltmak istedim bütün acıları olmadı
Deniz güneş batarken birden içimdeki kora dönüştü
Oturduğum bank bedenime yapıştı öylece kaldım
Tam kız kulesinin karşısında
batan güneş birden yüzüme vurdu
Yollarda sokak lambaları bir den yandı
Gözlerin vurdu, yaşlı gözlerime
sessizlikte akıttım göz yaşlarımı
Eskisi gibi asabi değildi sensizlikte içtim son sigaramı
Dumanı içimi öyle yaktıki
Dün aşkın kentinde ayrılığı yasadım geç saatlere kadar
Öyle sessizce, dayanacak gücüm kalmadı
Elimde bir türlü atamadığım bu son deyipte yaktığım sigaram
Sensizliği çektim aslında içime
Evlerin ışıkları yavaş yavaş sonmuş
Yeni bir güne hazırlanıyordu Yedi tepeli
Yine sana hasretler vardı yine sana özlemler
Her adımımda yalnızlık içine çekiyor
Her çektiğim dumanda seni çekermiş gibi derinden oluyordu
Artık gidiyorum yok bu şehre söyleyeceklerim
Ben ilk defa ellerini burda kaybettim senin
İlk defa gözlerimden burda aktı yaşlar
Güzelliği paha biçilemez bir de Hüzünlü tarafını ilk defa gördüm
seni kaybettikten sonra
Gidiyorum artık kırgınlıklarla son sigaramı içiyorum son deyipte
Vakit geçmiş yine sabah ezanları okunuyor
Az kaldı gitmeme az kaldı bu şehre kırgınlıklarla veda etmeme
Bindiğim otobüste bir cam kenarında içime çökmüşken hasretin
Cama dayayıp bakıyorum sonkez geçerken
Ellerini tutup sen benimsin dediğim yere artık yok bu şehir artık yoksun sen
Bavulumun içine doldurmuşum hasretini onuda götürüyorum gittiğim yerlere
Elveda YEDİ TEPELİ elveda KAYBETTİĞİM SEVGİLİ...

NOT:ALINTIDIR!!!

Çok Sevdiğim Bir Şiirdir...

tutku....
uzun zamandır içimi olmadığından daha çok titreten bişey tutku...
acıyla karışık nasıl davranmam gerektiğini şaşırtan bişey...
beni benden alan..
dün tanıştığım bugün tesirini en içimde hissettiğim bişey...
uykusuzluğum tutku...
mahsun bakmamı sağlayan ve canımın ondan başka hiçbişeyi istememesi tutku...
mesai bitiminde eve dönüş yolunu güzelleştiren....
sahilde yürümeme anlam kazandıran bişey tutku...
arkadaşlarımın yüzüme bakıp 'sana ne oldu böyle' dedirten bişey...
garip bişey güzel bişey kelimelerden öte bişey tutku.......

yine inceden yağmur var dışarda
ben hep aynı yer de,yine senleyim
hiç durmasın diyorum damla sesleri
içimi acıtsa da seni hatırlatsa da
sokak lambaları sönük içim karamsar
her damla perde gözümde san ki
sen gittinya ben hep güz ü bekliyorum
neden diye sorma sakın
her yağmur damlasında sen le yaşıyorum..

güz ün dökülen yapraklar gibi,
SENİ beklemeye mahkum bu yüreğim
neden diye sorma sakın
sürgünlerde yaşıyorum seni
acıtsada kalbimi her hatıran
ızdırab ında mutlu ediyor beni
bazen kendimi bile anlamıyorum
hüznün bile kafi bana,
yine sözün bittiği yerde;sendeyim...tüm yüreğiyle sevenlere!!!

İçim üşüyor. Islatma toprakları. Attığım her adım daha da ağırlaşıyor. Kokun sinmesin çiçeklere. Çoktan unuttum içime derin bir nefes çekmeyi. Çoktan unuttum ardından görünen gökkuşağının renklerini. Serinletmeye çalışma boşuna içimi. İstesen de beceremezsin yorulma boşuna.
Yağma yağmur. Çek git yoluna.

Esme be rüzgar.
Uğulduyor kulaklarım. Takatim yok itme beni. Titriyor bacaklarım. Bilmem hangi melodidir fısıldadığın. Duymuyorum. Uzun zaman oldu işitmiyorum hiçbir sesi. Çek elini eteğini dalların üzerinden. Eğme boynunu. Koparma yapraklarını. Bırak her biten ot her yeşeren yaprak yerinde güzel. Çalma! Yerinden yurdundan etme hiç birini. Kimseler yok işte sokaklarda. Issız her yer senin şansına
Esme rüzgar. Çek git yoluna.

Geçme be zaman.
Sabrım bitiyor. Dur olduğun yerde. Her şey uzaklaşıyor. Unutturma bana çektiklerimi. Unutturma özlemiyle divane ettiklerini. Alışmaya çalışmadım hiç. Vazgeçmeye çalışmadım. Henüz çok taze yaram. Bırak kanasın. Bir gün dönmez biliyorum. Bekletme boşuna.
Geçme zaman. Çek git yoluna.

Akma be gözyaşım.
Yüreğim yanıyor. Değmez bir vefasız için heder olmana. Eğer gözyaşım fayda etseydi ona gider miydi ardına bile bakmadan uzaklara. Kıyamadığı kopamadığı onsuz yapamadığıydım hani? Yazık. Ne boş sevmişim meğer. Ne boş yanmışım. Sanma bu benim ilk aldanışım.
Akma gözyaşım.Çek git yoluna.

yine hazin bir sabaha yelken açıyorum
ayrılıkların kenti İstanbul da,
güz deyim her an düşecek yapraklar gibi
içim buruk hevesim yok hiçbirşeye
senden kurtuluş yok mu be istanbul!
herşeyin çile ,tadın yok tuzun yok
ne umutlarla geldim sana herkes gibi
beni de çektin içine,hep hazindeyim
senden gelen gelmez olsun be istanbul
ne sevgili ne dost bıraktın
sırtımda eski bi post bıraktın
giderken bakılcak güzelliğin kaldımı
var sa da hepsi sende kalsın
ne havandan soludum ne suyundan tat aldım
bereket bulamadım parandan pulundan
elveda istanbul daha geç olmadan...

ANTİ BİZANSTİUM LULARA SELAM OLSUN...

Yarım kalsın.Öyle olduğu yerde.Belki de daha iyi olur ne dersin?Daha fazla hayal kırıklığının ne sana ne de bana faydası olmaz ki...

Onca yanlıştan sonra aşkın çokta fazla önemi olmaz,olmuyor..
Kırıla kırıla onaracak yer kalmıyor yürekte.
Kaçıncıya onardıysak o kadar kırıldı işte...

Yarım kalsın daha iyi.
Tadı başka tenlerde arasakta birbirimizi,ihmal ettiğimiz onca duygu ve diğerleri.
Hüzünler..
Kaç mutluluk bu hüzünleri yok edebilir?!

Matematiğini aşka dök bakalım, ne kadar koruyucu oluyor mantığın.

Bunlar değil benim isteklerim.Biliyorsun bunlar değil..
Beni iyi tanıdığını iddia ederken geçmiş miydi aklından aslında beni ne kadar iyi tanımadığın?

Yarım kalsın,eksik kalsın,bittiği yerde yani,
bitirdiğin kalpte kalsın bu aşk !

Ve başka hiçbir tenden sorma yenilgilerini,terkettiğin sevinçlerini bende kalsın,hayaller kalsın,öylece olduğu yerde!
eğer böyle olmazsa yıllar sonra tozlu raflarımızda bile bulamayacağız birbirimizi..

Bırak halatlarını,
çöz attığın demirleri,
yak dalgalandırdığın beyaz bayrağını,
yapay sevinçlere bürün,
sahte kahkahalar at,
kazı kendini beynimden ve
git...

bir daha da sorma kimseden.Geçme hayallerimden,
karda yürüdüğümüz yolun her taşını sök ve
git...
Yaşanmışlıkları nasıl olsa unutursun,unutulur,neler unutulmuyorki..
Yeniden aşık ol,tutul..

İşte o zaman,
kimsenin gamzelerini farketmediğini anladığın zaman,sakın geçme aklımdan,
sorma beni başka tenlerden..
O zaman hiç yapmadığın bişeyi sakın yapma,

sakın beni anlamaya kalkma...

Kişi seni severse
Soyunur aya karşı
Sever
Ölüşüne dek.

seni yazdım

seni yazdım bugün her yere
aklıma, kalbime, sıraya, masaya,
yüreğime, bileğime.
kafamı çevirdiğim her noktada seni görebilmek için;
gözümün daldığı her noktada soranlara sana baktığımı gösterebilmek
için.
seni yazdım bugün her yere
aklına gelebilecek ve gelemeyecek her yere
aşkımı yazdım, sevdamı yazdım, seni düşünenin verdiği mutluluğu, seni
özlemenin güzelliğini yazdım.
seni yazdım bugün her yere
adını, adının altına adımı yazdım
sonra onları bi kalp içine alıp kocaman harflerle ÖMRÜM yazdım.
haykırdım tüm dünyaya sevdamı,
haykırdım dostuma düşmanıma karşı sana olan o büyük aşkımı.
görsünler sevmenin ne demek olduğunu,
aşkın sevdanın insana neler yaptırdığını anlasınlar diye...
seni yazdım bugün her yere
ama heves diye değil,
bugün yazıp da yarın unutmak için değil,
bir ömür orada kalsın ve ben bir seni aynı o heyecanla seveyim
diye...
daha yazacak çok şey vardı ama sığdıramadım daha yetiremedim.
kalbime yazdım ben seni, kazıdım oraya
kalbimi söküp alsalar bile sevdamı alamazlar ÖMRÜM... SEVDAMI
ALAMAZLAR!!!

Dağladım yüreğimin yaralarını,
Korkutmaz artık aşk denen beni...
Seni unutalı çok zaman geçti,
İfade etmiyor ismin fikrimde....

Darbe Etkili Hayat ...

Kısa ama öz olmayan sözler , sonrasında kişiyi düşündüren ve onu kıran cümleler . Ardından moral bozuklukları ve kendini iyi hissetmeme durumları . Olacak elbette o kadar , bu cümleler darbe etkili tesirli olanlarından .

Kişinin kendisi gibi olması kadar daha güzel bir durum varmıdır ? Kişi kendi öz benliğinde kendi prensipleriyle ve kendi öz güveni ile kendi hayatını kendi gerçekleriyle yine kendi dünyasında yaşamalıdır . Oysa kendisine ait olan bir yaşam zaten vardır , ya farkındadır , yada değildir . İşte bu kötü . Kötü olan tarafı kişinin kör olması kadar , sağırda olmasıdır . İyi olan tek yönü var , oda ilgili olan kişiyi gerçeklerden uzak tuttuğu için sanal ve hayal olan bir alemde o mutludur . Evet evet mutlu ve rahatdır . Sözümüz de işte o'na .

Aslında bir bakıma bazı kişileri haklı görmek lazım . Çünkü onlar için gerçek mutluluk yok gibi , onlar olmayan gerçek dışı heveslerle mutluluğu yaşıyorlar . Bazen mecburi , bazende darbeli hayatın etkisi gereği . Onlara sözümüz olmamalı , saygımız elbette vardır lakin ,

Hiç yaşamamış gibi üzüntüleri , ağlamlarda oluyor belli belirsiz . Yada gülmeler ve çok rahatımsı bir hayat çizgisi . Mutluluğun resmini çizemedik , onlar çizmişler gibi kendi benliklerinde . Yalanmı ? Vallahi yalan . O resmi çizenin burda ne işi var . Gerçek olan gerçek mutluluk sanal olanda bir hiçdir . Gerçek olanda ise bir şeref ve onurdur . Peki bu resim bu darbeli hayatta nasıl çizildi , düşünülür . İnsanın inanası bile gelmez , çünkü gerçekden o resim günümüz şartlarına göre yok gibi . Varsada biz görmedik . Darbe şiddetli ama biz o şiddeti bile hissedemedik . Ne kaderimizse olur dedik yaşadık , alışdık gibi .

Dip notlara gerek kalmaksızın , sözümü bağlamak istiyorum .

Kapatın bilgisayarınızı , kapatın adsl denen beyin tembelliğine yol açan internetinizi . Açın pencerinizi ve hayata bakın , insanlara bakın . Çareli olanlar bir tarafa , çaresizlere bakın . Gerçek olan nefesi içinize çekin , hayat bu , bunu teneffüs edin . Acılar gerçekler ve yaşam sürecindeki çırpınışlara bakın . Bir klavyede selam nasılsın , sen nasılsın la bitmiyor hayat . Yada dostum .. Vayyy vayyy dostun sanalıda çıkdıya helal olsun bizlere , dost bumuydu ? Sevgi bumuydu , yaşamak bumuydu . Kendinize sorun bu soruları ve sonrada bir küçük tebessüm acı ama gerçek bir gözyaşı bir damlada olsa sizi gerçek olana bağlar , bağlayacakdır da .

Etkisini her anımızda hisssettiğimiz hayatın darbeleri adına , Yaşayın ve savaşın . Yılmayın ve sadece gerçekleri yaşayın temennim ile
şiir deil ama benim yazdığım bir yazı sadece :)

UNUTABİLİRMİYİM SENİNLE YAŞANAN GÜNLERİ
GÜLMEYİ,SEVMEYİ,AqLAMAYI
O RÜZGARDA SAVRULAN SIRMA SAÇLARINI
HASTALANDIÃ�IMDA BENİM İÇİN DÖKTÜÃ�ÜN GÖZYAŞINI
UNUTAMAM ELBETTE MAZİDEKİ ANILARIMI !..

Vatan Hainleri toplamışlar dağlara
birisi marş yazmış birisi yapmış bayrak diye paçavra
eline silah vermişler itlerin adları oldu gerilla
kürdistan diye uyutuyorlar kullanıyorlar alayı maraba...

ulan sizin neyinize bağımsızlık bre dürzüler sürüsü
atalarınız bu vatan için öldü siz oldunuz bölücü...
siz kürt olamazsınız soyunuzda var yahudi dölü...
dtp ymiş yerim o flamanızdaki gülü....

şerefsizlik resmileşmiş çıkartmışlar meclise
eline kalem alan olmuş yazar. ortalığı veriyor velvele
arka korkusu sardı pusu kurdunuz Mehmed e
bizde şehitler ölmez.. koz verilmez hainlere

teröristsin.. insan hakkı ararsın...
avrupa arkanda tabi böyle rahat dolaşırsın..
roj tv kiler bilmem ne aç da kandır milleti...
ayırmaya yetmez gücünüz türkler ile kürtleri...

size silah veren abd destekçiniz rusya sponsor danimarka
kürtlerin savunucusu vuruyor kürtleri bu hizmet hangi hakka
bebek katili babanız apoş yaşıyo kral gibi imralı da
siz dağda propagandasını yapın onun o Satıyordu sizi gabarda

Vatan Hainlerine insan demişler adlarını koymuşlar pkk
toprak istiyorsunuz güya amaç köpeklik düşmana
bebektenmi istediniz toprağı bağımsızlığı aldınız o küçük canları
çocukları sürün polise taş attırın siz kaçın. erkeksen çık meydana



NOT : ''ALINTIDIR''

Yazan:Emrah Başoğlu

EĞER

O kadar da önemli değildir bırakıp gitmeler,
arkalarında doldurulması
mümkün olmayan boşluklar bırakılmasaydı eğer.

Dayanılması o kadar da zor değildir, büyük ayrılıklar bile,
en güzel yerde başlatılsaydı eğer.

Utanılacak bir şey değildir ağlamak,
yürekten süzülüp geliyorsa gözyaşı eğer

Yüz kızartıcı bir suç değildir hırsızlık,
çalınan birinin kalbiyse eğer.

Korkulacak bir yanı yoktur aşkların,
insan bütün derilerden soyunabilseydi eğer.

O kadar da yürek burkmazdı alışılmış bir ses,
hiçbir zaman duyulmasaydı eğer.

Daha çabuk unuturdu belki su sızdırmayan sarılmalar,
kara sevdayla sarıp sarmalanmasalardı eğer.

Belirsizliğe yelken açardı iri ela gözler zamanla,
öylesine delice bakmasalardı eğer.

Çabuk unutulurdu ıslak bir öpücüğün yakıcı tadı belki de
kalp, göğüs kafesine o kadar yüklenmeseydi eğer.

Yerini başka şeyler alabilirdi uzun gece sohbetlerinin,
son sigara yudum yudum paylaşılmasaydı eğer.

Düşlere bile kar yağmazdı hiçbir zaman,
meydan savaşlarında korkular, aşkı ağır yaralamasaydı eğer.

Su gibi akıp geçerdi hiç geçmeyecekmiş gibi duran zaman,
beklemeye değecek olan gelecekse sonunda eğer.

Rengi bile solardı düşlerdeki saçların zamanla,
tanımsız kokuları yastıklara yapışıp kalmasaydı eğer.

O büyük, o görkemli son, ölüm bile anlamını yitirirdi,
yaşanılası her şey yaşanmış olsaydı eğer.

O kadar da çekilmez olmazdı yalnızlıklar,
son umut ışığı da sönmemiş olsaydı eğer.

Bu kadar da ısıtmazdı belki de bahar güneşleri,
her kaybedişin ardından hayat yeniden başlamasaydı eğer.

Kahvaltıdan da önce sigaraya sarılmak şart olmazdı belki de,
dev bir özlem dalgası meydan okumasaydı eğer.

Anılarda kalırdı belki de zamanla ince bel,
namussuz çay bile ince belli bardaktan verilmeseydi eğer.

Uykusuzluklar yıkıp geçmezdi, kısacık kestirmelerin ardından,
dokunulası ipek ten bir o kadar uzakta olmasaydı eğer.

Issız bir yuva bile cennete dönüşebilirdi belki de,
sıcak bir gülüşle ısıtılsaydı eğer.

Yoksul düşmezdi yıllanmış şarap tadındaki şiirler böylesine,
kulağına okunacak biri olsaydı eğer.

İnanmak mümkün olmazdı her aşkın bağrında bir ayrılık gizlendiğine belki de,
kartvizitinde ''onca ayrılığın birinci dereceden failidir'' denmeseydi eğer.

Gerçekten boynunu bükmezdi papatyalar,
ihanetinden onlar da payını almasaydı eğer.

Issızlığa teslim olmazdı sahiller,
Kendi belirsiz sahillerinde amaçsız gezintilerle avunmaya kalkmamış olsaydın eğer.

Sen gittikten sonra yalnız kalacağım.
Yalnız kalmaktan korkmuyorum da,
ya canım ellerini tutmak isterse...

Evet Sevgili,
Kim özlerdi avuç içlerinin ter kokusunu,
kim uzanmak isterdi ince parmaklarına,
mazilerinde görkemli bir yaşanmışlığa tanıklık etmiş olmasalardı eğer!!
CAN YÜCEL

garip bir sevdaydı benim ki;
hep özlem peşinde olduğum
mutluluk nedir?tadına varamadığım
her seferinde başka Güz e bırakıp
ızdırabında bile sevmekten vazgeçemediğim
benim ki Yar sevdası değil Memleket sevdası
toprağın kokusuna yeşilliğine hasret kalınan
gurbetten çilesi çekilen resimlerde özlemi dinen
bu kahpe hayatta bana tek anlam katan
acı verse de hasretin bir gün döneceğim canım Giresun um...

___ SEN _____

Her bir şey sensin artık sevgili...
Her an her saniye sensin...
Her aldığım nefes sen yaşa diye...
Bir ben unuttum ki sende...
Sensiz yaşayamam diye ....

Babaya Mektup...
Ne özledim seni bir bilsen
Nasıl tütüyorsun burnumda,
Yutkunamıyorum seni andıkça,
Hatta nefes alamıyorum
Cüzdanımdaki resmine baktıkça
Issız gecelerimde
Hayaline kapılıyorum sessizce
Şimdi olsaydı diyorum,
Okşasaydı saçlarımı,
Islak gözlerimi silebilseydi,
Bu kadar erken gitmeseydi de
Telimi duvağımı görebilseydi.
Yaşasaydı da dağ dağ gerilerde olsaydı.
Telefonda duyabilseydim sesini,
Rüzgârlar getirseydi kokusunu,
Bir mektubu bir selamı gelseydi
Yılda bir, hatta on yılda bir görseydim,
O benim buğulu gözlerimden
Ben onun mis kokulu ellerinden öpseydim.
Koklasaydı bağrına basa basa
Saçının her teline
Bin buse kondursaydım. Göğsünde uyusaydım
Bastığı yerlere sürseydim yüzümü
Ama hasret koymasaydı gözümü
Babam deseydim doya doya
Beraber yudumlasaydık çaylarımızı
Beraber yaşasaydık yaşayamadıklarımızı
Sadece rüyamda değil,
Yanımda görebilseydim.
Babacığım keşke seninle aynı gün ölebilseydim.
Ardında aslında mutsuz bir nefes bıraktın,
Kulağımda çınlayan bir hoş ses bıraktın.
Hakkın yoktu, inan hiç hakkın yoktu
Beni çok erken yetim bıraktın.
Ah! Bir bilsen seni ne çok özledim.
İnan o çocuk ruhumla
Gelirsin diye yıllarca bekledim.
Hiç inanmadım öldüğüne,
O çizgili pijamalarınla
Pencerenin önünde buluvereceğim sandım hep,
Uzansam tutacağım sandım
Günde bin kez uzandım,
Bir kez bile tutamadım.
Gördüğüm her ak saçlı adamı
Sensin sandım zaman zaman
Karşımdasın gibi gördüm kimi an
Ama kayboldun duman duman.
Ah bir bilsen babacığım,
Bu yetimlik ne yaman.
Sen gittin gideli sevmiyorum bayramları,
Yalan değil kıskanıyorum
Babalı olanları...
Hele o babalar günü var ya babacığım;
O gün kahroluyorum.
Sanki, derin
Sanki, dipsiz kuyularda boğuluyorum.[/B]:(:(:(

Seslensem Sesimi Duyamazsinki...
Ay Geçer Yil Geçer Uyanmazsinki...
Muhtacim Elimi Tutamazsinki...
Dönülmez Gidişin Böylemi Baba...

Sevda denizi
deryalara daldığım an,
seni gördüğüm zamandı
beni en çok mutlu kılan
bu deryada boğulmamdı

zıpkın yemiş yunus gibi
gücüm takatim kalmadı
en güzeli yüreğimden
senin için vurulmamdı

işte son çırpınışlarım
hala sesim duyulmadı
ben sana haykırdım ama
kulakların rüzgar sandı

ölürken en son gördüğüm
o kıyıda yatmandı
o sahile vuran sular
dalga değil benim ağlamamdı
o gökyüzünde gördüğün ay değil
BENİM SEVDAMDI
(alıntı)

bazı acılar vardır abi, şiddeti hiç azalmayan, bazı yaralar vardır kapanması mümkün olmayan... kapanmaz yarama biber sürmek benimkisi girme sen moda...takıl güneşli günlere uğrama benim parçalı bulutlu dünyama...

Ya dön sevgilim sevdalı yüreğime,
Ya gel göm bedenimi toprağa ellerinle...
Hala seni severken ölmeli belkide,
Seni götürmeli cennete yüreğimde...

Ey Gönül,darda mısın
benden uzaklarda mı sın
gönül akşamları yaşar
sen keder de gam damısın oy....

herkese,herşeye inat bir sevdaydı benim ki
acı çekerken daha da hasretlik çektiğim
tebessümü unutup,hüznüyle yaşadığım
umutsuz yollarını beklediğim
hep uzaktan sevebildiğim
hayaliyle yaşadığım,rüyalarımda kokladığım
bitmeyen bir sevda şarkısı benim ki
kokusuna dulanduğum Giresun a
her Cefa yı çektiğim GİRESUNSPOR a ..........

Bir dağbaşı yalnızlığı yaşıyorum...yeniden..!
Dağbaşı yalnızlığı ölümden beter..
Kimse aramasa,sormasa beni.
Bir Sen gelsen yeter.

Hala seni anlatacak satırlara bir giriş cümlesi bulamadım....

Sadece seni yazarken kalemim bu kadar kısır,

mürekkebim bu kadar soluk.

Sakın aklından bile geçirme, şimdiye kadar yazdıkların neydi ya da kimeydi diye.

Tabii ki yazdıklarım ve daha yazacaklarımın hepsi sana...

Gerçi bende olan ne varsa hepsi senin ya.

Sabahlar sana,

geceler sana,

sözler sana,

yazılanlar sana....

Sen böylesi bir servete sahipken dünyamda...

ben…

Viran edilmiş bir dünyanın ortasında
Sersefil bir durumda kalemimle

seni anlatacak bir giriş cümlesi karalıyorum yıllardır kâğıtlara...

Yazı başlığım hala belli değil sevgili, ama son söz ne yazacağımı biliyorum...

Bu yazılanlar servet içinde yaşayıp ta,

sefillere bir ışık vermeyenlere,

ya da bu servete nerden sahip olduğunu bilmeyenlere....

Son söz söylenmelidir,
Her gidişin başında...,
Tükenmeden umutlar,
Dönülmeli sılaya . . .

istanbul yine çok kalabalık
kafamızı dinleyelim artık
istiyoruz bir akşam boğaza karşı yalnızlık
yanımızda sadece dostlarımız ve RAKI-BALIK...
Eren BAYRAK

Yıllar yılı hiç bıkmadın
Büyük bir aşkla bağlandın
Yeri geldi sabahladın
Bütün ömrünü harcadın

SAVAŞIN ÇOCUKLARI

Üç beş yedi yaşında çocuğum
bir sorun bana acılarla doluyum
anamın babamın kızı yada oğluyum
savaş ortasında doğmayı ben istemedim

filistinde ırakta vurulan çocuk olmayı
anasız babasız evsiz kalmayı
üç beş yaşında kurşunla vurulmayı
savaş ortasında doğmayı ben istemedim

babamın kucağında kurşunla vurulmayı
babam tarafından kefenlenen olmayı
silah cenneti olmuş dünyaya doğmayı
savaş ortasında doğmayı ben istemedim

dün bosnada vuruldum bugün afganistanda
yarın acaba nerede hangi coğrafyada
rüyalarım bölünüp hayallerim yarım kalsada
savaş ortasında doğmayı ben istemedim

kurşun yarası var kolumda ayağımda
aldırma daha büyüğü kalbimin ta ortasında
masum çehrem cansız yaslanmış omuzumda
savaş ortasında doğmayı ben istemedim

ne silah tuttu elim nede kurşun sıktı parmağım
bakıyorum yerinde yok sağ ayağım
sesim yetişmez haykırsamda kime sorayım
savaş ortasında doğmayı ben istemedim

kusura bakmayın büyüklerim yanlışmı dediklerim
hiç ulaşamadım arkamda kaldı sevdiklerim
ne olur yalvarıyorum bak çatladı dudaklarım
savaş ortasında doğmayı ben istemedim

afganistanda babam koydu beni kefene
başımdan doğru bir sırım bağladı çeneme
ey siyonistler silahları üzerime deneme
savaş ortasında doğmayı ben istemesim

avrupalı ortadoğulu asyalı olsam
müslüman yahudi yahut hristiyan kalsam
inanan yada inanmayan tarafından vurulsam
savaşortasında doğmayI ben istemedim
Nurullah ÇElik

Bu kez anladım;
hüzünlerden bozma,mutluluklar yaşıyorum..
kaybettim bugün kendimi hükümsüzdür
sonu yok bunun boşluklardan boşluk beğendim..
vazgeçtim bugün herşeyden sensiz şu kalbim

yağmur çirselemeye başladı dışarda,
tenhalara çekildi yine,yıkık yüreğim
hazan yaprakları gibiyim
solmaya mahkum,rüzgara esir,
gidişinle hayallerimi de götürdün....

Marmara bağırdı yeşil diyerek,
Kumyalı sende beyaz desene...
Yeni mahalle coştu bir defa,
Şampiyon sesleri hep bir ağızdan...

Uç beyleri burda savaşa hazır,
Gurbetçiler yolda gelecek yakın...
Yürekten haykırdı çocuklar bakın,
Şampiyon Giresun hep bir ağızdan..

Kırk iki yıldır hep acı keder,
Yeter ulan artık bu kadar yeter...
Umudumuz oldu Krala bedel,
Büyük başkan Olgun Aydın Peker...

BÖYLE SEVDİM İŞTE
Ben seni kocaman bir yürekle sevdim. Gözlerim değil, yüreğimdi seni
gören.
Sen damarlarımdaki kana karışıp, geldin oturdun yüreğime. Bir başka
yerde
olamazdın zaten. Sen, benim en değerli yerimde, yüreğimde olmalıydın,
orada kalmalıydın. çok aşka ev sahipliği yapan bu yürek, ilk kez bu
kadar
kolay kabullendi seni. Herhangi bir konuk değildin artık. Bu yüzden
ne
ağırlama faslı vardı, ne de uğurlama. O yüreğin gerçek sahibiydin.

Şimdi sonbahar, kışa giriyoruz ya... Ben dört mevsim baharı yaşadım
seninle. çiçek çiçek açtın yüreğimde. Gökkuşağı zayıf kaldı, senin
renklerin karşısında. Taze bir yaprak gibi yeşildin. Açelya idin
pembeliğinle. Üzerine çiğ taneleri düşmüş sarı güldün. Kırmızıydın
bir
ateş gibi. Ve maviydin... En çok bu renkle anmayı sevdim seni. Denize
tutkundum, denizi sensiz, seni de denizsiz düşünemedim.

Seni severken dünyayı da sevdim ben, insanları da... Kendime bile dar
gelirken, içinde herkese yer olan bir hayatın sahibiydim artık. En
kızgın,
en tahammülsüz olduğum anlarda bile, seni düşünmek yetti bana.
İçimdeki
sevinç yüzüme yansıdı, güldüm. Beni öylesine güldüren senin sevgindi
ve
ben kaygısız, içten gülüşün ne demek olduğunu, nasıl güzel bir şey
olduğunu anladım seninle...

Her şeye rağmen sevdim seni. Güçlüydüm ve aşamayacağım hiçbir zorluk
yoktu. Koca bir kente, koca bir ülkeye kafa tutabilirdim. Sen elimden
tuttuğunda, patlamaya hazır bir volkan gibi hissederdim kendimi.
Menzil
sendin ve ben o menzile ulaşmak için önüme çıkan her şeyi yok
edebilirdim.
Sana ulaşmamı engelleyecek her şeyi eritirdim, kül ederdim. Sana
ulaştığımdaysa sakin bir göle dönüşürdüm. Ve o göle bir tek sen
girebilirdin.

Sevdim ve hayrandım da... Her halin çekti beni. Duruşunu, uyumanı,
gülmeni, kızmanı, şaşkınlığını, saflığını, kurnazlığını, çocukluğunu,
olgunluğunu sevdim. Sesini de sevdim suskunluğunu da.
Küçük oyunlarını, kaprislerini, sitemlerini, korkularını sevdim. Seni
ve o
doyumsuz sevdanı, uçarı sevdanı anlatacak kelime bulamadım çoğu
zaman.
Sığmadın cümlelere ve hiçbir cümle seni
yeterince tarif edecek kadar derin olmadı.

Seni severken yorulmadım. çünkü sen yaşam kaynağıydın. Her gün
yenilendim.
Seninle çoğaldım, büyüdüm. Eksik kalan neyim varsa tamamladın.
Ölmeyecektim çünkü sen ölmezliğin ta kendisiydin.

Sevdim işte ötesi yok...

Güneşi ellerimle tutup getirmek isterim sokağına,
Uyan sevgilim sabahı getirdim sana...
Yanağına küçük bir öpüş koyup uyandırmak,
Yatağının kenarına uzanıp saçlarını okşamak...
Boynuma sarıl kalkda,
Günaydın sevgilim ben geldim sana...

Dünyanın En Tuhaf Mahluku..

--------------------------------------------------------------------------------
Akrep gibisin kardeşim,
korkak bir karanlık içindesin akrep gibi.
Serçe gibisin kardeşim,
serçenin telaşı içindesin.
Midye gibisin kardeşim,
midye gibi kapalı, rahat.
Ve sönmüş bir yanardağ ağzı gibi korkunçsun, kardeşim.
Bir değil,
beş değil,
yüz milyonlarlasın maalesef.
Koyun gibisin kardeşim,
gocuklu celep kaldırınca sopasını
sürüye katılıverirsin hemen
ve âdeta mağrur, koşarsın salhaneye.
Dünyanın en tuhaf mahlukusun yani,
hani şu derya içre olup
deryayı bilmiyen balıktan da tuhaf.
Ve bu dünyada, bu zulüm
senin sayende.
Ve açsak, yorgunsak, alkan içindeysek eğer
ve hâlâ şarabımızı vermek için üzüm gibi eziliyorsak
kabahat senin,
— demeğe de dilim varmıyor ama —
kabahatın çoğu senin, canım kardeşim!
--------------------------------------------------------------------------------

Nazım Hikmet

Şimdi uzaklardasın benimle değil, ben ise yalnızım seninle değil, adın kalbimde dilimde değil, seni çok seviyorum elimde değil!.....

AKŞAM ERKEN İNER



Akşam erken iner mahpusaneye.

Ejderha olsan kar etmez.

Ne kavgada ustalığın,

Ne de çatal yürek civan oluşun.

Kar etmez, inceden içine dolan,

Alıp götüren hasrete.



Akşam erken iner mahpusaneye.

İner, yedi kol demiri,

Yedi kapıya.

Birden, ağlamaklı olur bahçe.

Karşıda, duvar dibinde,

Üç dal gece sefası,

Üç kök hercai menekşe...



Aynı korkunç sevdadadır

Gökte bulut, dalda kaysı.

Başlar koymağa hapislik.

Karanlık can sıkıntısı...

"Türkmen Gelini"ni söyler maltada biri,

Bense volta'dayım ranza dibinde

Ve hep olmayacak şeyler kurarım,

Gülünç, acemi, çocuksu...



Vurulsam kaybolsam derim,

Çırılçıplak, bir kavgada,

Erkekçe olsun isterim,

Dostluk da, düşmanlık da.

Hiçbiri olmaz halbuki,

Geçer süngüler namluya.

Başlar gece devriyesi jandarmaların...



Hırsla çakarım kibriti,

İlk nefeste yarılanır cıgaram,

Bir duman, kendimi öldüresiye.

Biliyorum, "sen de mi?" diyeceksin,

Ama akşam erken iniyor mahpusaneye.

Ve dışarda delikanlı bir bahar,

Seviyorum seni,

Çıldırasıya
Ahmet Arif....

GİZLİ SEVDA


Hani bir sevgilin vardı
Yedi sekiz sene önce,
Dün yolda rastladım
Sevindi beni görünce.

Sokakta ayaküstü
Konuştuk ordan burdan,
Evlenmiş, çocukları olmuş
Bir kız, bir oğlan.

Seni sordu
Hiç değişmedi, dedim,
Bildiğin gibi...
Anlıyordu.

Mesutmuş, kocasını seviyormuş,
Kendilerininmiş evleri..
Bir suçlu gibi ezik,
Sana selâm söyledi...


Behçet Necatigil

Ne Ararsın Tanrı ile Aramda / Neyzen Tevfik

Ne ararsın Tanrı ile aramda
Sen kimsin ki orucumu sorarsın?
Hakikaten gözün yoksa haramda
Başı açığa neden türban sorarsın?

Rakı, şarap içiyorsam sana ne
Yoksa sana bir zararı, içerim
İkimiz de gelsek kıldan köprüye
Ben dürüstsem sarhoşken de geçerim.

Esir iken mümkün müdür ibadet
Yatıp kalkıp Atatürk'e dua et...
Senin gibi dürzülerin yüzünden
Dininden de soğuyacak bu millet.

İşgaldeki hali sakın unutma
Atatürk'e dil uzatma sebepsiz
Sen anandan yine çıkardın amma
Baban kimdi bilemezdin şerefsiz...

_ BİL YETER _

Çok aşığım sana,
Sadece o kadar...
Birde,
Çok özledim...
Hani ölürcesine,
Ölürkende özlercesine...
Beklentim yok,
Bil yeter...

BEN SENİ NEDEN SEVDİM BİLİYOR MUSUN

ben seni neden sevdim biliyormusun
ben senin özlemini sevdim
platonik aşkını
ve görmedigim gözlerini sevdim
bilmedigim hırçınlıgını
tutmadıgım ellerini
yudum yudum içtigim hasretini sevdim
yalnızlıgımda
sen yokken yanımda
ama dalgın dalgın bakarken duvarlara
beynimde seni
tasavvur edişimi sevdim

ben seni neden sevdim biliyormusun
gece karanlıgında
kara karıncanın ayak izi gibi
hayallerime
sessizce gelişini sevdim
duvarda beliren anlık suretini
bir anda görüşümü sevdim
ben seni sen oldugun için sevdim


ben seni neden sevdim biliyormusun
haberin yok ama
sen benim ruhumda nakış nakış
gönlüme desen çizişini sevdim
bir gül gibi
hayalimde açışını sevdim
hiç demedin ama
seni seviyorum diye
bülbül gibi ötüşünü sevdim

MECNUN İLE MURAT

Bir mutlu gün göremedi,
Mecnun'la Murat...
Murat Mecnun oldu,
Aşk peşinde tüketti hayat...
Mecnun alamadı,
Bir gün hayattan Murat...
Uğraştılar boşa,
Oldular toprak...

Karşılıksız seven yüreklere,değerini bilmeyen nankörlere ithafen;

çalınmış şiirlerim gibisin
isyanlarım bitmedi hala...

Bu böyle sürüp gitmeyecek biliyorum
Bir sabah bir dilencinin avuçlarına bırakacağım kalbimi
Kim ne derse desin
Tahammülüm kalmadı artık
Bıktım seni sensiz yaşamaktan
Nasılsa döneceğin yok senin
Çıldıracağım bu gidişle
Allah kahretsin!..
Dünya ateşler içinde
Savaşlar almış başını gidiyor
Afrika'da insanlar açlıktan ölüyor
Bense bu gidişle sensizlikten öleceğim
Umurunda mı senin?
Allah kahretsin!..
Hangi masaya otursam
Senin sevdiğin içkiyi koyuyorlar önüme
Vazomda senin sevdiğin çiçekler
Ve dudaklarımda hep senin sevdiğin şarkılar
Senin doğum günlerini kutluyorum senden habersiz
Ve her sabah dualar ediyorum mutluluğun için
Ne yapsam, ne etsem, nereye gitsem
Ecel gibi peşimdesin
Allah Kahretsin!..
İşte böyle bir sevda benimkisi
Bu zamanda, bu devirde
Haklısın adam olacağım yok benim
En güzeli artık son vermek bu hayata
En korkunç uçurumlardan bırakmak kendimi
Ya da en yüksek tepelerden
En uçsuz bucaksız denizlere bırakmak bedenimi
Ama içimde sen varsın
Ya sana birşey olursa
Allah Kahretsin!..

Ahmet Selçuk İlkan
ey gidi A.S.İ üstad damardan girmişsin yine yüreğine sağlık..

seni arıyorum kalabalık caddelerde,
tanımadığım insanlar geçiyor, sen yoksun..
perişan hayallerimin başladığı yerde,
sana sesleniyorum, duyuyor musun?

SERSERİ ve GÜZELİ
gözleri Kanlı yürüyüşün farklı
belli içinde bi acı saklıı
gel otur şöyle yanıma SERSERİİ
belli senide yakmış aşk acısı
yüreğindeki Karşılıksız sevginin sancısı

Elinde Kadehin karanlık gecelerde
isyan ederken vefasız aleme
bir sitem edemiyorsun güzeline
belli sende çokk sevmişsin be serseri

her boşalan kadehte
güzelimin şerefiine diyorsun şerefe
herkese herşeye isyan varken dilinde
aşkını tazeliyorsun her kadehte

serseriler severse ölümüne severmiş
uğruna ölürde sevdiğinden vazgeçmezmiş
karşılıksız aşkından tek dileğiymiş
hep mutlu ol güzelim hep mutlu...

made in pendikli.

çok içmişsin yine evlat gözlerin kanlı derdin ne?
umutlar tükendi yine içiyorum anne...
isyanlardayım aleme, aşığım güzelime,
içiyorum sevdiğimin şerefine,alemin şerefsizliğine…

madeinpendikli.

bitmedi bekleyişim,kuytu lardayım yine
bir esintide düşecek yaprak kadar çaresizim,
gönlümü avutmakla geçiyor günlerim,
hep güz ü beklerdim,bir güz daha geldi geçti..
kahretse de bu hasretin,ben yine bıraktığın yerdeyim
ıssız limanlardayım,güneş görmeyen mapuslar da
her şeye rağmen,bıraktığın yerdeyim...sendeyim................

ergenekon...

PİÇ

Yedirdik içirdik yatacak yer verdik,
İt olup ürüyordu önüne yal verdik,
Sağa sola çerpitmeden it yal yermi hiç,
Bu adamın kanı bozuk,ben diyeyim piç.

Üç beş adet olunca aslan kesilir,
Osuruğun sesinden nefesi kesilir
Namerde mertlik sorulur mu hiç,
Adamı sırtından vuruyor bu piç.

Satsan gevur parasıyla etmez beş para,
Yüreği irin dolmuş, ciğeri kapkara.
Adam mı denir buna, bu tam maskara
Kapının süvesinde geziyor bu piç.

Ne güzel söyler atalarımız, konuşur diller,
Keser döner sap döner, gün gelir hesap döner,
Bu yürek bin derdi saymaya başladı birer birer,
Kaçacak delik arıyor bakın bu piç.

Bilal derki derdim adamsızlıktan yana,
Soyunu sopunu sayamayana
Elbet birgün uzanılır musallaya
Cami duvarına işiyor bu piç...

heyt be abicim ağzına yüreğine sağlık...hislerimize tercüman olmuşsun...
imparator bi piç olmaktansa;onurlu bir hiç olmayı tercih ederim! Sedat Peker.

PİÇ

Yedirdik içirdik yatacak yer verdik,
İt olup ürüyordu önüne yal verdik,
Sağa sola çerpitmeden it yal yermi hiç,
Bu adamın kanı bozuk,ben diyeyim piç.

Üç beş adet olunca aslan kesilir,
Osuruğun sesinden nefesi kesilir
Namerde mertlik sorulur mu hiç,
Adamı sırtından vuruyor bu piç.

Satsan gevur parasıyla etmez beş para,
Yüreği irin dolmuş, ciğeri kapkara.
Adam mı denir buna, bu tam maskara
Kapının süvesinde geziyor bu piç.

Ne güzel söyler atalarımız, konuşur diller,
Keser döner sap döner, gün gelir hesap döner,
Bu yürek bin derdi saymaya başladı birer birer,
Kaçacak delik arıyor bakın bu piç.

Bilal derki derdim adamsızlıktan yana,
Soyunu sopunu sayamayana
Elbet birgün uzanılır musallaya
Cami duvarına işiyor bu piç...

.................................................. ............... imza..........................................

Sendemi şair oldun Galdirik

Gene de haccak olmuş

bitmez hasretliğin gam ındayım yine
selsefil yüreğim mahzen e bırakmış kendini
yapraklardan köprü ler kurmuştum sana;nafile....
bitmez bende bu viranelik,sürgünlerdeyim yine
sensiz ,güneş bile ısıtmıyor içimi
olsun be gülüm kahrında yeter bana
gün gelir belki senin de için acır,işte o gün
beni anladığın da çok uzaklarda olacağım
berduş yüreğimi,güvercinlerle sana yollayacağım..

vefasız lara...derin sevgi leri haketmeyenlere......

aşktan anlamayıp giden sevgi fakiri olanlara ithafen;

KEFENİN OLSUN

Duydum ki sevgilim bu hafta sonu
Şimdi başkasıyla düğünün varmış
Sana hediyem olsun yazdığım şiir
Demek seni ellerle görmekte varmış

O beyaz gelinliğin kefenin olsun
Dilerim o nikahını Azrail kıysın
Gözlerin gülmesin kanlarla dolsun
İnşallah şahidinde bir imam olsun

Nikah masan olsun bir musalla taşı
Dilerim silen olmasın gözünden yaşı
Bulamayasın inşallah sen tatlı bir aşı
Gelinlik diye giydiğin bir kefen olsun

Dünyada olmasa da bir gün mahşerde
Sevenlerin bedduası Kalmazmış yerde
İnsafsızca hançerleyip Koydun bu derde
Dilerim o gelinliğin senin Kefen olsun
İbrahim Şık

ne güzelde anlatmış MÜSLÜM BABA yüreğine sağlık usta...
GİTTİ
İçimde özlemin bitmeden daha
Gönlümü kedere bırakıp gitti
Ne hoşçakal dedi ne de elveda
Yabancılar gibi bırakıp gitti

Gitmeseydi onun kulu olurdum
Çiğneyip geçtiği yolu olurdum
Bir ömür aşkıyla dolu olurdum
Ne yazık bunları bilmeden gitti

Şimdi mevsim hazan gönül elinde
Hıçkırığa döndü adı dilimde
Gelirmi gelmezmi günün birinde
Cevapsız sorular bırakıp gitti

Gitmeseydi onun kulu olurdum
Çiğneyip geçtiği yolu olurdum
Bir ömür aşkıyla dolu olurdum
Ne yazık bunları bilmeden gitti

alıntıdır

yine beklediğim sen din umutsuzca ,
her nağme de düşünüp sız dığım sen
meğer giderken yüreğim de kalmış sen de
hazan lara salmışım kendimi,kimim nerdeyim
her yağmur çisiltisin de yine sen leyim
uzak lar da çok uzaklar dayım
yine tenhalardayım,ıstırabınla başbaşa
Alıştım matemine gelme sakın
düşlerim den koparma beni
Neden diye sorma sakın......

senleydim dün gece yine,gözlerinle
ıstırabınla başbaşa,yağmur çirselerken
uzaklara....çok uzaklara dalmışım
ilk elini tuttuğum yeri düşledim,saçlarına dokunduğumu

kahretsin sabah olmuş,ben yine matem de
sen gitmişsin ansızın,ben kalmışım sen de.....

Bir Sitem Veya Şikayet Edilecekse Burası Yeri Değil...Ya Özelden pm Atılır Yada Bi Şekilde Site Yöneticisine Sölenir Sonuça Gidilir..Buraya Gönderme Yapmakla Ne Sorun Çözülür Nede Sorun Cevaplanır..

BİR ÖMÜRSÜN SEN

Kimseye benzemez,türlü huyun var,
Adamı çatlatır,öldürürsün sen...
Siyah saç,gül dudak,fidan boyun var,
Vallahi bir alem,bir ömürsün sen...

İşveler,cilveler,nazlar,inatlar;
Öpmeye doyulmaz o gül dudaklar...
Esrarlı bakışlar sankli sır saklar,
Vallahi bir alem,bir ömürsün sen...

Ağlatıp,inletip çektirdin çile;
Alev,alev yakıp döndürdün küle...
Divaneler gibi düşürdün dile,
Vallahi bir alem,bir ömürsün sen...

Ne sensiz oluyor,ne de seninle;
Kalbimi incittin bir çift sözünle...
Söylüyoum işte sana yeminle,
Vallahi bir alem,bir ömürsün sen...

DİP NOT : Bu şiiri aramızdan bir arkadaşa gönderiyorum :D :D :D

***Ben de yıllar önce yazdığım bir şiirle merhaba diyeyim..:



***GİRESUN AKŞAMLARI***

UFKUMA YAVAŞ YAVAŞ GERİLİRKEN AL PERDE
YİNE BU SAHİLLERDE
YALNIZDIM, YAPAYALNIZ..
HANİ HIRÇIN DALGALAR PENCEREYİ DÖVER DE
DERİN DÜŞÜNCELERDEN
ŞAŞKIN UYANIRSINIZ..

OYSA DENİZ UYKUDA, DALGA HENÜZ TOMURCUK
LAKİN ŞU BAHÇELERDEN
MAHZUN BAKIŞLI ÇOCUK
YAKLAŞTI, GÖZLERİNİ ENGİNLERE SİLEREK..
DALGALARI DİNLEDİ
PÜR MANA KESİLEREK...:

BİLİR MİSİN AĞABEY;
BABAM ÇOK SEVİYORDU KAYIKLARI, SANDALI
NEYİDİ O GÜNLER HEY,
GEZERDİK YALI YALI..
HER ZAMAN DERDİ BİZE:
KAİNATTA HİÇBİRŞEY BAŞIBOŞ OLAMAZLAR
İŞTE BAKIN DALGALAR
EBEDİ BİR MANAYI TAŞIYOR DERİN DERİN..
GÜZEL GÖRSÜN GÖZLERİN,
GÜZEL DÜŞÜNCELERLE
DİRAYETİNİ GÖSTER VE SÜSLE DİMAĞLARI..
ŞU BALIKÇI AĞLARI,
ŞU SAHİL YALILARI
ELBETTE BİR USTAYI GÖSTERİYOR GÖZLERE..
NE OLMUŞ Kİ BİZLERE;
DÜNYANIN MEFTUNUYUZ..
İSTERSEN DAĞLARA SİN, İSTERSEN DENİZLERE..
EBEDİN YOLCUSUYUZ..!

BİR İLKBAHAR SEHERİ HAVA SERİN Mİ SERİN
ALNIIMDA SECCADEMİN
TATLI TEBESSÜMLERİ
VE KALBİMDE RABBİME VARMANIN HAZZI DERİN..
BABAM GÖRÜNCE BİZİ
SEVİNÇLE DOLDU YÜZÜ..
SONRA BİSMİLLAH DEYİP AÇILIRKEN DENİZE
''ALLAH İZİN VERİRSE
DÖNERİM YİNE SİZE..''
DİYEREK DALGALARLA KUCAKLAŞTI YENİDEN..!

YIL GEÇTİ ÜZERİNDEN..
BABAM GERİ DÖNMEDİ.
BENİM AHIM DALGANIN NASİHATİ DİNMEDİ..
BENİM AHIM DALGANIN
NASİHATİ DİNMESİN..
KALBİMDEKİ ALEVLER HİÇBİR ZAMAN SÖNMESİN..!

GİRESUN A BU KAYIK
DÖNEMEDİ KARINDAN..
GİDENLER DÖNEMEDİ SONSUZLUK DİYARINDAN..
GÖNÜLLER ŞİMDİ AYIK,
YOLLAR SA HENÜZ YARI..
UNUTTURDU BİZLERE FANİ ZAİL GAMLARI
GİRESUN AKŞAMLARI...
GİRESUN AKŞAMLARI...
Şengün

KASIRGA bu sengun 28 bizim tahtımıza göz dikmiş şiir yazıp duruyor ...

Kahramanlık; ne bir yükseliş demektir,
Ne de yıldızlar gibi parlayıp sönmemektir,
Ölmezliği düşünmek boşuna emektir,
Kahramanlık;
Saldırıp bir daha dönmemektir.

Gözlerinden ışıl ışıl yoksulluk dökülen,Köyümün çocuklarını gördüm rüyamda.Omzunda su testisiyle belleri bükülen,Köyümün kadınlarını gördüm rüyamda.Gün dağlara veda ederken,Dağların suya vuran gölgesini gördüm."Gitmeyin ne olur daha çok erken"Dediğim, yıldızların parıltısını gördüm.Ve bir çocuk gördüm düşümdeElleri çatlak, gözleri suskunYüreğim ısındı her gülüşündeMutsuz, umutsuz, hayata küskün.

Şiir denildiği zman benim aklıma ilk önce Mehmet Akif ERSOY'un Çanakkale Şehitliği gelir ve o şiiride çok beğenirim.

Mehmet Âkif Ersoy - Çanakkale Şehitlerine

Şu Boğaz harbi nedir? Var mı ki dünyada eşi?
En kesif orduların yükleniyor dördü beşi,
-Tepeden yol bularak geçmek için Marmara'ya-
Kaç donanmayla sarılmış ufacık bir karaya.
Ne hayâsızca tehaşşüd ki ufuklar kapalı!
Nerde -gösterdiği vahşetle- "Bu bir Avrupalı!"
Dedirir: Yırtıcı, his yoksulu, sırtlan kümesi,
Varsa gelmiş, açılıp mahbesi, yâhud kafesi!
Eski Dünya, Yeni Dünya, bütün akvâm-ı beşer,
Kaynıyor kum gibi... Mahşer mi, hakikat mahşer.
Yedi iklimi cihânın duruyor karşısında,
Ostralya'yla beraber bakıyorsun: Kanada!
Çehreler başka, lisanlar, deriler rengârenk;
Sâde bir hâdise var ortada: Vahşetler denk.
Kimi Hindû, kimi yamyam, kimi bilmem ne belâ...
Hani, tâ'ûna da zuldür bu rezil istilâ!
Ah, o yirminci asır yok mu, o mahhlûk-i asil,
Ne kadar gözdesi mevcud ise, hakkıyle sefil,
Kustu Mehmetçiğin aylarca durup karşısına;
Döktü karnındaki esrârı hayâsızcasına.
Maske yırtılmasa hâlâ bize âfetti o yüz...
Medeniyyet denilen kahbe, hakikat, yüzsüz.
Sonra mel'undaki tahribe müvekkel esbâb,
Öyle müdhiş ki: Eder her biri bir mülkü harâb.

Öteden sâikalar parçalıyor âfâkı;
Beriden zelzeleler kaldırıyor a'mâkı;
Bomba şimşekleri beyninden inip her siperin;
Sönüyor göğsünün üstünde o arslan neferin.
Yerin altında cehennem gibi binlerce lâğam,
Atılan her lâğamın yaktığı yüzlerce adam.
Ölüm indirmede gökler, ölü püskürmede yer
O ne müdhiş tipidir: Savrulur enkâz-ı beşer...
Kafa, göz, gövde, bacak, kol, çene, parmak, el ayak,
Boşanır sırtlara, vâdilere, sağnak sağnak.
Saçıyor zırha bürünmüş de o nâmerd eller,
Yıldırım yaylımı tûfanlar, alevden seller.
Veriyor yangını, durmuş da açık sinelere,
Sürü halinde gezerken sayısız tayyâre.
Top tüfekten daha sık, gülle yağan mermiler...
Kahraman orduyu seyret ki bu tehdide güler!
Ne çelik tabyalar ister, ne siner hasmından;
Alınır kal'a mı göğsündeki kat kat iman?
Hangi kuvvet onu, hâşâ, edecek kahrına râm?
Çünkü te'sis-i İlâhî o metin istihkâm.
Sarılır, indirilir mevki'-i müstahkemler,
Beşerin azmini tevkif edemez sun'-i beşer;
Bu göğüslerse Hudâ'nın ebedî serhaddi;
"O benim sun'-i bedi'im, onu çiğnetme" dedi.
Âsım'ın nesli... diyordum ya... nesilmiş gerçek:
İşte çiğnetmedi nâmusunu, çiğnetmeyecek.
Şûhedâ gövdesi, bir baksana, dağlar, taşlar...
O, rükû olmasa, dünyâda eğilmez başlar...
Vurulmuş tertemiz alnından, uzanmış yatıyor,
Bir hilâl uğruna, yâ Rab, ne güneşler batıyor!
Ey, bu topraklar için toprağa düşmüş, asker!
Gökten ecdâd inerek öpse o pâk alnı değer.
Ne büyüksün ki kanın kurtarıyor Tevhid'i...
Bedr'in arslanları ancak, bu kadar şanlı idi.
Sana dar gelmeyecek makberi kimler kazsın?
"Gömelim gel seni tarihe" desem, sığmazsın.
Herc ü merc ettiğin edvâra da yetmez o kitâb...
Seni ancak ebediyyetler eder istiâb.
"Bu, taşındır" diyerek Kâ'be'yi diksem başına;
Ruhumun vahyini duysam da geçirsem taşına;
Sonra gök kubbeyi alsam da ridâ namıyle,
Kanayan lâhdine çeksem bütün ecrâmıyle;
Mor bulutlarla açık türbene çatsam da tavan,
Yedi kandilli Süreyyâ'yı uzatsam oradan;
Sen bu âvizenin altında, bürünmüş kanına;
Uzanırken, gece mehtâbı getirsem yanına,
Türbedârın gibi tâ fecre kadar bekletsem;
Gündüzün fecr ile âvizeni lebriz etsem;
Tüllenen mağribi, akşamları sarsam yarana...
Yine bir şey yapabildim diyemem hatırana.

Sen ki, son ehl-i salibin kırarak salvetini,
Şarkın en sevgili sultânı Salâhaddin'i,
Kılıç Arslan gibi iclâline ettin hayran...
Sen ki, İslâm'ı kuşatmış, boğuyorken hüsran,
O demir çenberi göğsünde kırıp parçaladın;
Sen ki, ruhunla beraber gezer ecrâmı adın;
Sen ki, a'sâra gömülsen taşacaksın... Heyhât!
Sana gelmez bu ufuklar, seni almaz bu cihât...
Ey şehid oğlu şehid, isteme benden makber,
Sana âguşunu açmış duruyor Peygamber.

fehmi abi ayrı ayrı yazma bn yazdım